ನಾವು ಆಗಾಗ ಕೇಳುತ್ತೇವೆ – ನಾನು ಯಾರಿಗೂ ಕೆಟ್ಟದ್ದು ಮಾಡಿಲ್ಲ, ದೇವರನ್ನೇ ನಂಬಿದ್ದೇನೆ, ಆದರೂ ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಯಾಕೆ ಇಷ್ಟೊಂದು ಕಷ್ಟ? ನಾನು ಇಷ್ಟಪಟ್ಟ ಜನರು, ನಾನು ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಗಳಿಸಿದ ವಸ್ತುಗಳು ಯಾಕೆ ನನ್ನಿಂದ ದೂರವಾಗುತ್ತವೆ?
ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಭಾಗವತದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನೇ ಅದ್ಭುತವಾದ ಉತ್ತರ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ.
- ಮೊದಲು ಕೃಷ್ಣ ಕಿತ್ತುಕೊಳ್ಳುವುದು ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು
ಅರ್ಜುನ ಒಮ್ಮೆ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಕೇಳಿದನಂತೆ, “ನೀನು ಪ್ರೀತಿಸುವ ಭಕ್ತರಿಗೆ ಏನು ಮಾಡುತ್ತೀಯಾ?”
ಕೃಷ್ಣ ನಕ್ಕು ಹೇಳಿದನಂತೆ – “ಕರೋಮಿ ಬಂಧು ವಿಚ್ಛೇದಂ”
ನಾನು ಯಾರನ್ನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೇನೋ, ಅವರನ್ನು ಮೊದಲು ಅವರ ಬಂಧುಗಳಿಂದ, ಸ್ನೇಹಿತರಿಂದ ದೂರ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.
ಏಕೆಂದರೆ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಅಹಂಕಾರ ಇರುತ್ತದೆ – ನನಗೆ ನನ್ನವರು ಇದ್ದಾರೆ, ನನ್ನ ಕುಟುಂಬ ಇದೆ, ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ಭ್ರಮೆ. ಆ ಭ್ರಮೆ ಕಳಚಿ ಬೀಳಬೇಕು. ಯಾರು ನಿಜವಾಗಿ ನಿನ್ನವರು, ಯಾರು ಸುಖದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಜೊತೆಗಿದ್ದರು ಎಂದು ಗೊತ್ತಾಗಬೇಕು ಎಂದರೆ, ಆ ವಿಚ್ಛೇದನ ಅಗತ್ಯ.
ನಾವು ಸಂಬಂಧ ಕಳೆದುಕೊಂಡಾಗ ಹೇಳುತ್ತೇವೆ – ಪರವಾಗಿಲ್ಲ, ದುಡ್ಡು ಇದ್ದರೆ ಸಾಕು, ಮತ್ತೆ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಗಳಿಸಬಹುದು ಎಂದು.
- ನಂತರ ಕೃಷ್ಣ ಕಿತ್ತುಕೊಳ್ಳುವುದು ಸಂಪತ್ತನ್ನು
ಆಗ ಕೃಷ್ಣ ಎರಡನೇ ಪರೀಕ್ಷೆ ಶುರು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಭಾಗವತದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಶ್ಲೋಕವಿದೆ:
ಯಸ್ಯಾಹಮ್ ಅನುಗೃಹ್ಣಾಮಿ ಹರಿಷ್ಯೇ ತದ್-ಧನಂ ಶನೈಃ
ತತೋ ಧನಂ ತ್ಯಜಂತ್ಯಸ್ಯ ಸ್ವಜನಾ ದುಃಖ ದುಃಖಿತಂ
ಅಂದರೆ, “ನಾನು ಯಾರಿಗೆ ಅನುಗ್ರಹ ಮಾಡಬೇಕೆಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೇನೋ, ಅವರ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ನಾನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಸಂಪತ್ತು ಹೋದಾಗ, ದುಃಖದಲ್ಲಿರುವ ಅವನನ್ನು ಸ್ವಜನರೂ ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಾರೆ.”
ಇದು ಅತ್ಯಂತ ನೋವಿನ ಹಂತ. ಕೈಯಲ್ಲಿ ದುಡ್ಡಿಲ್ಲದಾಗ, ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲದಾಗ ಮನುಷ್ಯ ಸಂಪೂರ್ಣ ಶೂನ್ಯನಾಗುತ್ತಾನೆ.
ಆದರೆ ಇದೇ ದೇವರ ಅನುಗ್ರಹದ ಪರಮ ರೂಪ.
- ಶೂನ್ಯದಿಂದ ಶರಣಾಗತಿ, ಶರಣಾಗತಿಯಿಂದ ಸಾರಥ್ಯ
ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ತನ್ನ ಶಕ್ತಿ, ತನ್ನ ಬುದ್ಧಿ, ತನ್ನ ಜನ ಎಲ್ಲವೂ ಸುಳ್ಳು ಎಂದು ಅರ್ಥವಾದಾಗ ಮಾತ್ರ ಅವನು ದೇವರ ಕಡೆ ನೋಡುತ್ತಾನೆ. ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ನಾವು ದೇವರನ್ನು ಒಂದು ಆಯ್ಕೆಯಾಗಿ ನೋಡುತ್ತೇವೆ. ಶೂನ್ಯವಾದ ನಂತರ ದೇವರೇ ಏಕೈಕ ಆಧಾರವಾಗುತ್ತಾನೆ.
ಅವನು ಒಮ್ಮೆ “ನೀನೇ ಎಲ್ಲಾ, ಕೃಷ್ಣಾ” ಎಂದು ಸಂಪೂರ್ಣ ಶರಣಾದರೆ, ಆಗ ಕಥೆ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ನಮ್ಮ ಜೀವನದ ರಥವನ್ನು ನಾವೇ ಓಡಿಸುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಶರಣಾಗತಿಯ ನಂತರ ಕೃಷ್ಣನೇ ಸಾರಥಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ. ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನನ ರಥಕ್ಕೆ ಹೇಗೆ ಸಾರಥಿಯಾಗಿ ಅವನನ್ನು ಗೆಲ್ಲಿಸಿದನೋ, ಹಾಗೆಯೇ ನಮ್ಮ ಜೀವನದ ರಥವನ್ನೂ ಅವನೇ ಗೆಲ್ಲಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಅವನು ಕಿತ್ತುಕೊಂಡಿದ್ದಕ್ಕಿಂತ ನೂರು ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಹಿಂದಿರುಗಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ಈ ಬಾರಿ ಅದರ ಜೊತೆಗೆ ಅಹಂಕಾರ ಇರುವುದಿಲ್ಲ, ಕೃತಜ್ಞತೆ ಇರುತ್ತದೆ.
ಕೊನೆಯ ಸತ್ಯ – ಭಿಕ್ಷೆ ಮತ್ತು ರಕ್ಷೆ
ಜೀವನವನ್ನು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಎರಡು ಪದಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಿ.
ನೀವು ಬಯಸಿದ್ದು ಸುಲಭವಾಗಿ ಸಿಕ್ಕರೆ, ಅದು ದೇವರು ಕೊಟ್ಟ ಭಿಕ್ಷೆ.
ಅಹಂಕಾರ ಪಡಬೇಡಿ. ಅದು ನಿಮ್ಮ ಪ್ರತಿಭೆಯಿಂದ ಮಾತ್ರ ಬಂದಿದ್ದಲ್ಲ, ಅವನ ಕರುಣೆಯಿಂದ ಬಂದಿದ್ದು ಎಂದು ನಮ್ರತೆಯಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ.
ನೀವು ಬಯಸಿದ್ದು ಸಿಗಲಿಲ್ಲವೆಂದರೆ, ಅದು ದೇವರು ನಿಮಗೆ ಕೊಟ್ಟ ರಕ್ಷೆ.
ನಿಮಗೆ ಯಾವುದು ಒಳ್ಳೆಯದು, ಯಾವುದು ಕೆಟ್ಟದ್ದು ಎಂದು ನಿಮಗಿಂತ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅವನಿಗೆ ಗೊತ್ತು. ಸಿಗದೇ ಇರುವುದರಲ್ಲೇ ನಿಮ್ಮ ಒಳಿತಿದೆ ಎಂದು ನಂಬಿ.
ಆದ್ದರಿಂದ ಕಷ್ಟ ಬಂದಾಗ ಹೆದರಬೇಡಿ. ದೇವರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದ್ದಾನೆ ಎಂದುಕೊಳ್ಳಬೇಡಿ. ಬದಲಾಗಿ, ದೇವರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ತನ್ನ ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದಾನೆ, ನಿಮ್ಮನ್ನು ತನ್ನ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯ ಭಕ್ತನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಪರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯಿರಿ.
