ಗಾಳಿಗೋಪುರದಿಂದ ತೂಕಡಿಸಿ ತೂಕಡಿಸಿವರೆಗೆ ಅಮರ ಗೀತೆಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟ ಪ್ರತಿಭಾವಂತ ಸಾಹಿತಿ

‘ಗಾಳಿಗೋಪುರ ನಿನ್ನಾಶಾತೀರ’, ನಾಡಿನಂದ ಈ ದೀಪಾವಳಿ ಬಂತು ಸಂತೋಷ ತಾಳಿ, ಲೀಲಾಮಯ ಹೇ ದೇವ, ತೂಕಡಿಸಿ ತೂಕಡಿಸಿ ಬೀಳದಿರೋ ತಮ್ಮ, ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿ ಕುಳಿತರೆ ಕಾಣುವೆ ನೀನೊಬ್ಬನೇ, ಬಾ ಬಾ ಬಾ ರಾಗವಾಗಿ, ಚೈತ್ರದ ಕುಸುಮಾಂಜಲಿ, ಇಂತಹ ಮಧುರ ಗೀತೆಗಳನ್ನು ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರರಂಗಕ್ಕೆ ನೀಡಿದವರು ಸೋರಟ್ ಅಶ್ವಥ್. ಸುಮಾರು 60 ಚಿತ್ರಗಳಿಗೆ ಸಂಭಾಷಣೆ ಮತ್ತು 160ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಚಿತ್ರಗೀತೆಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿದ ಈ ಬಹುಮುಖ ಪ್ರತಿಭೆ, ನಟನೆಯಲ್ಲಿಯೂ ನಿರ್ದೇಶನದಲ್ಲಿಯೂ ತಮ್ಮ ಛಾಪು ಮೂಡಿಸಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಅನೇಕರ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಮುದ ನೀಡಿದ ಈ ಸಾಹಿತಿಯ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಬದುಕು ಮಾತ್ರ ಬಡತನ ಮತ್ತು ಹೋರಾಟಗಳಿಂದ ಕೂಡಿತ್ತು.

ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರರಂಗದ ಹಳೆಯ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ಕೇಳುವಾಗ ಕೆಲವು ಗೀತೆಗಳು ನಮ್ಮನ್ನು ಯಾವುದೋ ಸುಂದರ ಕಾಲಘಟ್ಟಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತವೆ. ಸರಳವಾದ ಪದಗಳು, ಮನಸ್ಸಿಗೆ ತಟ್ಟುವ ಭಾವನೆಗಳು, ಕಾವ್ಯದ ಸೊಗಸು ಮತ್ತು ಸಂಗೀತಕ್ಕೆ ಹೊಂದುವ ಲಯ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಒಂದಾಗಿ ಮೂಡಿಬಂದಾಗ ಆ ಹಾಡುಗಳು ಕಾಲದ ಮಿತಿಯನ್ನು ಮೀರಿ ಜನಪ್ರಿಯವಾಗುತ್ತವೆ.

ಅಂತಹ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿದವರಲ್ಲಿ ಸೋರಟ್ ಅಶ್ವಥ್ ಅವರಿಗೆ ವಿಶಿಷ್ಟ ಸ್ಥಾನವಿದೆ. ಅವರು ಕೇವಲ ಗೀತರಚನಕಾರರಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ರಂಗಭೂಮಿ ಕಲಾವಿದ, ನಾಟಕಕಾರ, ಸಂಭಾಷಣೆಕಾರ, ಕಥೆಗಾರ, ನಟ, ಸಹಾಯಕ ನಿರ್ದೇಶಕ, ಚಲನಚಿತ್ರ ನಿರ್ದೇಶಕ ಮತ್ತು ನಿರ್ಮಾಪಕರಾಗಿಯೂ ದುಡಿದಿದ್ದರು. ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರರಂಗದ ಪ್ರಮುಖ ಕಲಾವಿದರೊಂದಿಗೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ ಅವರು, ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಯ ಕಲಾವಿದರಿಗೂ ಸ್ಫೂರ್ತಿಯಾಗಿದ್ದರು.

ನಂಜನಗೂಡಿನ ವೈದಿಕ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಜನನ

ಸೋರಟ್ ಅಶ್ವಥ್ ಅವರು 1915ರ ಫೆಬ್ರವರಿ 15ರಂದು ಮೈಸೂರು ಜಿಲ್ಲೆಯ ನಂಜನಗೂಡಿನಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದರು. ವೈದಿಕ ಮನೆತನದ ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರಿ ಲಕ್ಷ್ಮೀನರಸಿಂಹ ಶಾಸ್ತ್ರಿ ಮತ್ತು ಅವರ ಪತ್ನಿಯ ಮಗನಾಗಿ ಜನಿಸಿದ ಇವರ ಬಾಲ್ಯದ ಹೆಸರು ಅಶ್ವಥ್ ನಾರಾಯಣ ಶಾಸ್ತ್ರಿ. ಮೈಸೂರಿನ ವೆಸ್ಲಿ ಮಿಷನರಿ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಶಿಕ್ಷಣ ಪಡೆದ ಅವರು, ನಂತರ ಸಂಸ್ಕೃತ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ ಮುಂದುವರಿಸಿದರು. ಓದಿನಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ ಹೊಂದಿದ್ದರೂ ಕುಟುಂಬದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಮತ್ತು ತಂದೆಯ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳು ಅವರ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸಕ್ಕೆ ಅಡ್ಡಿಯಾದವು. ತಂದೆಯವರು ನಂಜನಗೂಡಿನ ದೇವಾಲಯದ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣೆಯ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಹೊಂದಿದ್ದ ಕಾರಣ, ಅಶ್ವಥ್ ಅವರು ಮುಂದೆ ದೇವಾಲಯದ ಅರ್ಚಕರಾಗಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಬೇಕೆಂಬ ನಿರೀಕ್ಷೆಯೂ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅವರ ಮನಸ್ಸು ಮಾತ್ರ ರಂಗಭೂಮಿ ಮತ್ತು ಕಲೆಯ ಕಡೆಗೆ ಸೆಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು.

ರಂಗಭೂಮಿಯ ಸೆಳೆತ – ಬದುಕಿಗೆ ಹೊಸ ತಿರುವು

ಚಿಕ್ಕಂದಿನಿಂದಲೂ ನಾಟಕಗಳನ್ನು ನೋಡುವುದು, ಅಭಿನಯಿಸುವುದು ಮತ್ತು ರಂಗಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಹೆಸರು ಮಾಡಬೇಕೆಂಬ ಹಂಬಲ ಅಶ್ವಥ್ ಅವರಲ್ಲಿತ್ತು. ಒಂದು ಹಂತದಲ್ಲಿ ಮನೆಬಿಟ್ಟು ವರದಾಚಾರ್ಯರ ಚಾಮುಂಡೇಶ್ವರಿ ನಾಟಕ ಸಭೆಯನ್ನು ಸೇರಬೇಕೆಂದು ಹೊರಟಿದ್ದರು. ಆದರೆ ತಂದೆಯ ನಿಧನದ ಸುದ್ದಿ ತಿಳಿದ ತಕ್ಷಣ ಮನೆಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಬೇಕಾಯಿತು. ಕುಟುಂಬದ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಅವರ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಿತು. ಜೀವನ ನಿರ್ವಹಣೆಗಾಗಿ ಅಂಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸೇರಬೇಕಾಯಿತು. ತಾಯಿಯವರೂ ಮನೆಯ ಖರ್ಚು ಸರಿದೂಗಿಸಲು ಅಡುಗೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಈ ಎಲ್ಲಾ ಆರ್ಥಿಕ ಸಂಕಷ್ಟಗಳ ನಡುವೆಯೂ ಕಲೆಯ ಮೇಲಿನ ಆಸಕ್ತಿ ಮಾತ್ರ ಕಡಿಮೆಯಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅವರಲ್ಲಿದ್ದ ಪ್ರತಿಭೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದ ನಟ ಭಯಂಕರ ಗಂಗಾಧರರಾಯರು ಅವರಿಗೆ ರಂಗಪ್ರವೇಶದ ಅವಕಾಶ ಕಲ್ಪಿಸಿದರು. ಹೀಗೆ ಅಶ್ವಥ್ ನಾರಾಯಣ ಶಾಸ್ತ್ರಿ ಎಂಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ಯುವಕನ ಕಲಾಜೀವನಕ್ಕೆ ರಂಗಭೂಮಿಯೇ ಹೊಸ ದಾರಿ ತೋರಿಸಿತು.

ಮಹಮ್ಮದ್ ಪೀರ್ ಅವರ ನಾಟಕ ಕಂಪನಿಯಲ್ಲಿ ಕಲಾವಿದನಾಗಿ ಬೆಳವಣಿಗೆ

ಅಶ್ವಥ್ ಅವರ ಕಲಾಜೀವನದಲ್ಲಿ ಮಹಮ್ಮದ್ ಪೀರ್ ಅವರ ಪಾತ್ರ ಬಹಳ ಮಹತ್ವದ್ದು. ಅವರ ನಾಟಕ ಮಂಡಳಿಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿಕೊಂಡ ನಂತರ ರಂಗಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮ ಅವಕಾಶಗಳು ದೊರೆಯತೊಡಗಿದವು. ಮಹಮ್ಮದ್ ಪೀರ್ ಅವರ ಚಂದ್ರಕಲಾ ನಾಟಕ ಕಂಪನಿಯಲ್ಲಿ ಡಿಕ್ಕಿ ಮಾಧವರಾವ್, ಎಚ್.ಎಲ್.ಎನ್. ಸಿಂಹ, ಬಿ.ಆರ್. ಪಂತುಲು ಮೊದಲಾದ ಅನುಭವಿ ಕಲಾವಿದರೊಂದಿಗೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಅವಕಾಶ ಅವರಿಗೆ ದೊರೆಯಿತು.

ಸಂಸಾರ ನೌಕೆ, ಗೌತಮ ಬುದ್ಧ, ಷಹಜಹಾನ್ ಮೊದಲಾದ ನಾಟಕಗಳಲ್ಲಿ ಅಭಿನಯಿಸಿ ರಂಗಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸಿಕೊಂಡರು. ತಮ್ಮ ಅಭಿನಯ, ಸಂಭಾಷಣೆಯ ಹಿಡಿತ ಮತ್ತು ವೇದಿಕೆಯ ಮೇಲಿನ ಚುರುಕುತನದಿಂದ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರ ಮೆಚ್ಚುಗೆ ಗಳಿಸಿದರು. ಕುಟುಂಬದ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯ ಕಾರಣ ತಂಗಿಯ ವಿವಾಹಕ್ಕಾಗಿ ಹಣ ಸಂಪಾದಿಸಬೇಕಾದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನಾಟಕ ಕಂಪನಿಯಿಂದ ಹೊರಬಂದು ಇದ್ದಿಲು ಮಾರಾಟದ ಸಂಸ್ಥೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಮಹಮ್ಮದ್ ಪೀರ್ ಅವರು ಮತ್ತೆ ನಾಟಕಕ್ಕೆ ಆಹ್ವಾನಿಸಿದ್ದರಿಂದ ರಂಗಭೂಮಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದರು. ದುರದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ಮಹಮ್ಮದ್ ಪೀರ್ ಅವರ ನಿಧನದ ನಂತರ ಅಶ್ವಥ್ ಮತ್ತೆ ಅನಿಶ್ಚಿತತೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸಬೇಕಾಯಿತು. ಆದರೂ ರಂಗಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿ ಅವರನ್ನು ಕಲೆಯಿಂದ ದೂರವಾಗಲು ಬಿಡಲಿಲ್ಲ.

ಸೋರಟ್ ಅಶ್ವಥ್ ಎಂಬ ಹೆಸರು ಬಂದದ್ದು ಹೇಗೆ?

ಅವರ ಮೂಲ ಹೆಸರು ಅಶ್ವಥ್ ನಾರಾಯಣ ಶಾಸ್ತ್ರಿ. ಆದರೆ ಇಂದು ಕನ್ನಡಿಗರಿಗೆ ಅವರು ಪರಿಚಿತರಾಗಿರುವುದು ಸೋರಟ್ ಅಶ್ವಥ್‘ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ. ಎಚ್.ಎಲ್.ಎನ್. ಸಿಂಹ ಅವರ ನಿರ್ದೇಶನ ಮತ್ತು ರಂಗಭೂಮಿ ಒಡನಾಟದಲ್ಲಿ ಪ್ರದರ್ಶನಗೊಂಡ ಪ್ರೇಮಲೀಲಾ ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಅವರು ಸೋರಟ್ ಪಾತ್ರವನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಿದ್ದರು. ಆ ಪಾತ್ರದ ಜನಪ್ರಿಯತೆಯಿಂದಾಗಿ ಅವರ ಹೆಸರಿನೊಂದಿಗೆ ಸೋರಟ್ ಸೇರಿಕೊಂಡಿತು. ಆ ಪಾತ್ರದ ಅಭಿನಯ ಅವರಿಗೆ ಹೊಸ ಗುರುತನ್ನು ನೀಡಿತು. ಮುಂದೆ ಅದೇ ಹೆಸರು ಚಿತ್ರರಂಗದಲ್ಲಿಯೂ ಜನಪ್ರಿಯವಾಯಿತು.

ಬೆಳ್ಳಿತೆರೆಗೆ ಪ್ರವೇಶ – ನಟನಾಗಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಕಥೆಗಾರನಾಗಿಯೂ!

1940ರಲ್ಲಿ ಎಂ.ವಿ. ರಾಜಮ್ಮ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ರಾಧಾರಮಣ ಚಿತ್ರದ ಮೂಲಕ ಸೋರಟ್ ಅಶ್ವಥ್ ಅವರ ಬೆಳ್ಳಿತೆರೆ ಪಯಣ ಆರಂಭವಾಯಿತು. ಈ ಚಿತ್ರಕ್ಕೆ ಕಥೆ ಮತ್ತು ಚಿತ್ರಕಥೆಯ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿಯೂ ಅವರು ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು  ಮುಂದೆ ಬಾಲ ನಾಗಮ್ಮ,  ಭಕ್ತ ಪ್ರಹ್ಲಾದ ಮೊದಲಾದ ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಅಭಿನಯಿಸಿದರು. ಚಿತ್ರರಂಗದಲ್ಲಿ ನಟನೆಯ ಜೊತೆಗೆ ಕಥೆ, ಚಿತ್ರಕಥೆ ಮತ್ತು ಸಂಭಾಷಣೆ ರಚನೆಯಲ್ಲಿಯೂ ತಮ್ಮ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ತೋರಿಸಿದರು. ಎಚ್.ಎಲ್.ಎನ್. ಸಿಂಹ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಹೊಂದಿದ್ದ ರಂಗಭೂಮಿ ಸಂಬಂಧದಿಂದಾಗಿ ಚಲನಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿಯೂ ವಿವಿಧ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುವ ಅವಕಾಶ ದೊರೆಯಿತು. ಮಹಾನಂದ ಚಿತ್ರಕ್ಕೆ ಸಹಾಯಕ ನಿರ್ದೇಶಕರಾಗಿಯೂ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದರು.

1949ರಲ್ಲಿ ಅವರು ಜ್ಯೋತಿ ಕಲಾ ಸಂಘ ಎಂಬ ನಾಟಕ ಸಂಸ್ಥೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು. ಆದರೆ ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿದಷ್ಟು ಯಶಸ್ಸು ದೊರೆಯಲಿಲ್ಲ. ಸಂಸ್ಥೆಯ ನಿರ್ವಹಣೆ ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ ಕಷ್ಟಕರವಾಗಿದ್ದರೂ, ಸಂಸಾರ ನೌಕೆ, ಪ್ರೇಮಲೀಲಾ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣಲೀಲಾ ಮೊದಲಾದ ನಾಟಕಗಳ ಮೂಲಕ ಕಲಾವಿದರಾಗಿ ತಮ್ಮ ಗುರುತನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡರು. 1953-54ರ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ವಿಚಿತ್ರ ಪ್ರಪಂಚ ಮತ್ತು ರೇಣುಕಾ ಮಹಾತ್ಮೆ ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಸಹಾಯಕ ನಿರ್ದೇಶನದ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳನ್ನೂ ನಿರ್ವಹಿಸಿದರು. ಹೀಗೆ ನಟನೆಯ ಜೊತೆಗೆ ಚಿತ್ರ ನಿರ್ಮಾಣದ ವಿವಿಧ ವಿಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಅನುಭವ ಸಂಪಾದಿಸಿದರು.

ಗೀತರಚನಕಾರನಾಗಿ ಹೊಸ ಅಧ್ಯಾಯ

ಸೋರಟ್ ಅಶ್ವಥ್ ಅವರ ಪ್ರತಿಭೆಗೆ ನಿಜವಾದ ವ್ಯಾಪ್ತಿ ದೊರೆತದ್ದು ಗೀತರಚನಾ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ. ಚಿತ್ರಗೀತೆಗಳನ್ನು ಬರೆಯುವಾಗ ಕೇವಲ ಪ್ರಾಸ ಅಥವಾ ಪದಗಳ ಸೌಂದರ್ಯಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡದೆ, ಸನ್ನಿವೇಶದ ಭಾವನೆ, ಪಾತ್ರಗಳ ಮನಸ್ಥಿತಿ ಮತ್ತು ಸಂಗೀತದ ಲಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಸಾಹಿತ್ಯ ರಚಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರ ಹಾಡುಗಳಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿ, ಪ್ರೀತಿ, ಜೀವನದ ತತ್ವ, ಪ್ರಕೃತಿ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಾಳಜಿ ಮತ್ತು ಮಾನವೀಯ ಮೌಲ್ಯಗಳು ಸುಂದರವಾಗಿ ಮೂಡಿಬರುತ್ತಿದ್ದವು.

ನಂದಾದೀಪ – ಗಾಳಿಗೋಪುರದ ಮೂಲಕ ಮನೆಮಾತಾದ ಹೆಸರು

1963ರಲ್ಲಿ ಬಿಡುಗಡೆಯಾದ ‘ನಂದಾದೀಪ’ ಚಿತ್ರವು ಸೋರಟ್ ಅಶ್ವಥ್ ಅವರ ಗೀತರಚನಾ ಬದುಕಿನ ಪ್ರಮುಖ ಮೈಲಿಗಲ್ಲಾಯಿತು. ಈ ಚಿತ್ರಕ್ಕಾಗಿ ಅವರು ಬರೆದ ಗಾಳಿಗೋಪುರ ನಿನ್ನಾಶಾತೀರ ಹಾಡು ಅಪಾರ ಜನಪ್ರಿಯತೆ ಗಳಿಸಿತು. ಅದೇ ಚಿತ್ರದ ನಾಡಿನಂದ ಈ ದೀಪಾವಳಿ ಬಂತು ಸಂತೋಷ ತಾಳಿ ಮತ್ತು ಕನಸೊಂದ ಕಂಡೆ ಕನ್ನಡ ಮಾತೆ ಮೊದಲಾದ ಗೀತೆಗಳೂ ಕನ್ನಡಿಗರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷ ಸ್ಥಾನ ಪಡೆದವು.

ಗಾಳಿಗೋಪುರ ಹಾಡಿನ ಯಶಸ್ಸು ಅವರನ್ನು ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರರಂಗದ ಗಮನಾರ್ಹ ಗೀತರಚನಕಾರರ ಸಾಲಿಗೆ ತಂದು ನಿಲ್ಲಿಸಿತು. ನಂದಾದೀಪ ಚಿತ್ರಕ್ಕೆ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ Certificate of Merit ಗೌರವವೂ ದೊರೆತಿತ್ತು. ಈ ಗೌರವ ಚಿತ್ರಕ್ಕೆ ಸಂದದ್ದು  ಸೋರಟ್ ಅಶ್ವಥ್ ಅವರಿಗೆ ವೈಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ ನೀಡಿದ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯೆಂದು ತಪ್ಪಾಗಿ ಅರ್ಥೈಸಬಾರದು.

ನವಜೀವನ – ಭಕ್ತಿ, ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಬದುಕಿನ ಭಾವನೆಗಳು

1964ರ ‘ನವಜೀವನ’ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿಯೂ ಸೋರಟ್ ಅಶ್ವಥ್ ಅವರ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಸೊಗಸು ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಈ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಅವರು ರಚಿಸಿದ ಕೆಲವು ಜನಪ್ರಿಯ ಹಾಡುಗಳು:

• ಲೀಲಾಮಯ ಹೇ ದೇವ, ನೀ ತೋರೆ ದಯಾ ಭಾವ
• ಕರೆಯೇ ಕೋಗಿಲೆ ಮಾಧವನಾ
• ಇದೇ ಇದೇ ಸವಿ ಬಾಳ ದಿನ
• ಪ್ರೀತಿ ಹೊನಲೇ ಹಾಯಾಗಿರಲಿ

ಈ ಹಾಡುಗಳಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿ, ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಬದುಕಿನ ಆಶಾವಾದದ ಭಾವನೆಗಳು ಸಂಗೀತದೊಂದಿಗೆ ಸುಂದರವಾಗಿ ಬೆರೆತಿವೆ. ರಾಜನ್–ನಾಗೇಂದ್ರ ಅವರ ಸಂಗೀತ ಸಂಯೋಜನೆ ಮತ್ತು ಗಾಯಕರ ಮಧುರ ಕಂಠ ಈ ಗೀತೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಜನಪ್ರಿಯಗೊಳಿಸಿತು.

ಆನಂದ ಭೈರವಿ – ಸಾಹಿತ್ಯ ಮತ್ತು ಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಸಂಗೀತದ ಸೊಗಸಾದ ಸಂಗಮ

1983ರಲ್ಲಿ ಬಿಡುಗಡೆಯಾದ ಆನಂದ ಭೈರವಿ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿಯೂ ಸೋರಟ್ ಅಶ್ವಥ್ ಅವರ ಸಾಹಿತ್ಯ ಗಮನ ಸೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ಬಾ ಬಾ ಬಾ ರಾಗವಾಗಿ, ಹಾಡುವ ಮುರಳಿಯ, ಚೈತ್ರದ ಕುಸುಮಾಂಜಲಿ ಮೊದಲಾದ ಗೀತೆಗಳು ಈ ಚಿತ್ರದ ಪ್ರಮುಖ ಆಕರ್ಷಣೆಗಳಾಗಿವೆ. ಈ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಸಂಗೀತ ನಿರ್ದೇಶಕ ರಮೇಶ್ ನಾಯ್ಡು ಅವರ ಸಂಗೀತ ಸಂಯೋಜನೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಅಶ್ವಥ್ ಅವರ ಸಾಹಿತ್ಯ ಮೂಡಿಬಂದಿದೆ. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸಂಗೀತ, ನೃತ್ಯ ಮತ್ತು ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಬೆಸೆಯುವ ಪದಪ್ರಯೋಗಗಳು ಈ ಚಿತ್ರಗೀತೆಗಳಿಗೆ ವಿಶೇಷ ಮೆರುಗು ನೀಡಿವೆ. ಎಸ್.ಪಿ. ಬಾಲಸುಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯಂ ಅವರ ಗಾಯನದಲ್ಲಿಯೂ ಕೆಲವು ಹಾಡುಗಳು ಅಪಾರ ಜನಪ್ರಿಯತೆ ಗಳಿಸಿವೆ.

ಪಡುವಾರಳ್ಳಿ ಪಾಂಡವರು – ಪುಟ್ಟಣ್ಣ ಕಣಗಾಲ್ ನೀಡಿದ ಮತ್ತೊಂದು ಅವಕಾಶ

ಸೋರಟ್ ಅಶ್ವಥ್ ಅವರ ಪ್ರತಿಭೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದ ನಿರ್ದೇಶಕರಲ್ಲಿ ಪುಟ್ಟಣ್ಣ ಕಣಗಾಲ್ ಅವರೂ ಪ್ರಮುಖರು. ಅಶ್ವಥ್ ಅವರ ರಂಗಭೂಮಿ ಹಿನ್ನೆಲೆ ಮತ್ತು ಸಾಹಿತ್ಯದ ಮೇಲಿನ ಹಿಡಿತವನ್ನು ಅರಿತಿದ್ದ ಪುಟ್ಟಣ್ಣ ಅವರು 1978ರ ಪಡುವಾರಳ್ಳಿ ಪಾಂಡವರು ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಗೀತರಚನೆಯ ಅವಕಾಶ ನೀಡಿದರು. ಈ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಸೋರಟ್ ಅಶ್ವಥ್ ರಚಿಸಿದ ಎರಡು ಗೀತೆಗಳು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಗಮನ ಸೆಳೆದವು. ತೂಕಡಿಸಿ ತೂಕಡಿಸಿ ಬೀಳದಿರೋ ತಮ್ಮ – ಇದು ಕೇವಲ ಹಾಸ್ಯಭರಿತ ಅಥವಾ ಮನರಂಜನೆಯ ಹಾಡಲ್ಲ. ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಸೋಮಾರಿತನಕ್ಕೆ ಶರಣಾಗದೆ, ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಮುನ್ನಡೆಯಬೇಕು ಎಂಬ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಸರಳವಾದ ಪದಗಳಲ್ಲಿ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಶಿಕ್ಷಣದ ಮಹತ್ವ ಮತ್ತು ಜೀವನದ ಬಗ್ಗೆ ಜಾಗೃತಿಯಿರಬೇಕೆಂಬ ಆಶಯವೂ ಈ ಹಾಡಿನಲ್ಲಿದೆ.

ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿ ಕುಳಿತರೆ ಕಾಣುವೆ ನೀನೊಬ್ಬನೇ ಈ ಹಾಡು ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಚಿಂತನೆಯ ಸುಂದರ ಸಂಗಮ. ದೇವರನ್ನು ಕೇವಲ ದೇವಾಲಯದ ವಿಗ್ರಹದಲ್ಲಿ ಹುಡುಕುವುದಕ್ಕಿಂತ, ಹಸಿದವರಿಗೆ ಅನ್ನ ನೀಡುವಲ್ಲಿ, ಬಡವರನ್ನು ಗುರುತಿಸುವಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ದೀನರಿಗೆ ನೆರವಾಗುವಲ್ಲಿ ದೈವತ್ವವನ್ನು ಕಾಣಬೇಕೆಂಬ ಆಳವಾದ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಇದು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಇಂದಿಗೂ ಈ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ಕೇಳುವಾಗ ಅವುಗಳ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಅರ್ಥ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಾಳಜಿ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ತಟ್ಟುತ್ತದೆ.

160ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಚಿತ್ರಗೀತೆಗಳು – 60 ಚಿತ್ರಗಳಿಗೆ ಸಂಭಾಷಣೆ

ಸೋರಟ್ ಅಶ್ವಥ್ ಅವರ ಕಾರ್ಯವ್ಯಾಪ್ತಿ ಗೀತರಚನೆಗೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ಕನ್ನಡದ ಅನೇಕ ಚಿತ್ರಗಳಿಗೆ ಸಂಭಾಷಣೆ, ಚಿತ್ರಕಥೆ ಮತ್ತು ಕಥೆಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಲಭ್ಯವಿರುವ ಜೀವನಚರಿತ್ರೆಯ ಮಾಹಿತಿಯ ಪ್ರಕಾರ, ಅವರು ಸುಮಾರು 60 ಚಿತ್ರಗಳಿಗೆ ಸಂಭಾಷಣೆ ಬರೆದಿದ್ದು, 160ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಚಿತ್ರಗೀತೆಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಕೆಲವು ಸ್ಮರಣ ಲೇಖನಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಸಂಖ್ಯೆ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಉಲ್ಲೇಖವಾಗಿದೆ. ಪೂರ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದ ಅಧಿಕೃತ ಚಿತ್ರಸೂಚಿ ಲಭ್ಯವಿಲ್ಲದ ಕಾರಣ ಈ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಅಂದಾಜುಗಳೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸುವುದು ಸೂಕ್ತ.

ಅವರು ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ ಪ್ರಮುಖ ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ರಾಧಾರಮಣ, ಬಾಲ ನಾಗಮ್ಮ, ಭಕ್ತ ಪ್ರಹ್ಲಾದ, ರಣಧೀರ ಕಂಠೀರವ, ಶ್ರೀ ಧರ್ಮಸ್ಥಳ ಮಹಾತ್ಮೆ, ಶ್ರೀಶೈಲ ಮಹಾತ್ಮೆ,ಭಕ್ತ ಕನಕದಾಸ, ರತ್ನಮಂಜರಿ, ಸ್ವರ್ಣಗೌರಿ, ಲವಕುಶ, ನಂದಾದೀಪ, ವೀರಕೇಸರಿ, ಜೇನುಗೂಡು, ನವಜೀವನ, ವಾತ್ಸಲ್ಯ, ಮುದ್ದು ಮೀನಾ,ಭಲೇ ರಾಜ, ಪಡುವಾರಳ್ಳಿ ಪಾಂಡವರು, ಧರ್ಮಸೆರೆ, ರಂಗನಾಯಕಿ, ಆನಂದ ಭೈರವಿ. ಈ ಚಿತ್ರಗಳ ಪಟ್ಟಿ ಅವರ ಸುದೀರ್ಘ ಕಲಾಜೀವನದ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಪರಿಚಯವಷ್ಟೇ.

ನಿರ್ಮಾಪಕರಾಗಿ ಕೈ ಸುಟ್ಟುಕೊಂಡ ಸಾಹಿತಿ

ನಟನಾಗಿ, ಗೀತರಚನಕಾರನಾಗಿ ಮತ್ತು ಸಂಭಾಷಣೆಕಾರನಾಗಿ ಹೆಸರು ಗಳಿಸಿದ ನಂತರ ಸೋರಟ್ ಅಶ್ವಥ್ ನಿರ್ಮಾಣ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೂ ಕಾಲಿಟ್ಟರು. 1972ರಲ್ಲಿ ವೈ.ಆರ್. ಸ್ವಾಮಿ ಮತ್ತು ಮಧುಕರ್ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ‘ಬಾಂಧವ್ಯ’ ಚಿತ್ರವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದರು. ಸದಭಿರುಚಿಯ ಚಿತ್ರ ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕೆಂಬ ಅವರ ಆಸೆ ಇದ್ದರೂ, ವಿತರಣೆ ಮತ್ತು ಬಿಡುಗಡೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಂದ ಆರ್ಥಿಕ ನಷ್ಟ ಅನುಭವಿಸಬೇಕಾಯಿತು.

ಇದಕ್ಕೂ ಮೊದಲು ‘ಭಾಗ್ಯದೇವತೆ’ ಸೇರಿದಂತೆ ಚಿತ್ರ ನಿರ್ಮಾಣದ ಪ್ರಯತ್ನಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಅವರು, ನಂತರ ‘ಶನಿಪ್ರಭಾವ’ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿಯೂ ನಿರ್ಮಾಣದ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ವಹಿಸಿಕೊಂಡರು. ಈ ಪ್ರಯತ್ನಗಳೂ ಅವರಿಗೆ ನಿರೀಕ್ಷಿತ ಆರ್ಥಿಕ ಫಲ ನೀಡಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ಅವರ ಜೀವನಚರಿತ್ರೆಯ ಬರಹಗಳು ವಿವರಿಸುತ್ತವೆ. ಕಲೆಯ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಒಳ್ಳೆಯ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕೆಂಬ ಹಂಬಲ ಅವರನ್ನು ಈ ಸಾಹಸಗಳಿಗೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿತ್ತು. ಆದರೆ ಚಿತ್ರ ನಿರ್ಮಾಣದ ವ್ಯವಹಾರಿಕ ಸಂಕೀರ್ಣತೆಗಳು ಅವರಂತಹ ಸಾಹಿತಿಯನ್ನೂ ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ ಸಂಕಷ್ಟಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿಸಿದವು.

ಹೂಮಳೆ – ಬೆಳ್ಳಿತೆರೆಯ ಕೊನೆಯ ನೆನಪು

ಸೋರಟ್ ಅಶ್ವಥ್ ಅವರ ಕಲಾಜೀವನದ ಕೊನೆಯ ಹಂತದಲ್ಲಿಯೂ ಅವರಿಗೆ ಅವಕಾಶ ಕಲ್ಪಿಸಿದವರು ನಿರ್ದೇಶಕ ನಾಗತಿಹಳ್ಳಿ ಚಂದ್ರಶೇಖರ್. 1998ರಲ್ಲಿ ಬಿಡುಗಡೆಯಾದ ‘ಹೂಮಳೆ’ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಅವರು ಅಭಿನಯಿಸಿದರು. ಇದೇ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಅವರ ಕೊನೆಯ ಬೆಳ್ಳಿತೆರೆ ಅಭಿನಯವೆಂದು ಹಲವು ಚಿತ್ರರಂಗದ ದಾಖಲೆಗಳು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತವೆ. ಹಲವು ದಶಕಗಳ ಕಾಲ ರಂಗಭೂಮಿ ಮತ್ತು ಚಿತ್ರರಂಗದಲ್ಲಿ ದುಡಿದಿದ್ದ ಅವರ ಕಲಾಜೀವನಕ್ಕೆ ‘ಹೂಮಳೆ’ ಒಂದು ಭಾವನಾತ್ಮಕ ವಿದಾಯದಂತಾಯಿತು.

ರತ್ನಾಕರ್ ಅವರೊಂದಿಗಿನ 54 ವರ್ಷಗಳ ಶಿಷ್ಯ-ಗುರು ಸಂಬಂಧ

ಕನ್ನಡದ ಹಾಸ್ಯ ನಟ ರತ್ನಾಕರ್ ಅವರ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಸೋರಟ್ ಅಶ್ವಥ್ ಅವರಿಗೆ ವಿಶೇಷ ಸ್ಥಾನವಿತ್ತು. ಅವನ್ನು ರಂಗಭೂಮಿಗೆ ಪರಿಚಯಿಸಿ, ಕಲಾವಿದನಾಗಿ ಬೆಳೆಯಲು ಅವಕಾಶ ಕಲ್ಪಿಸಿದವರಲ್ಲಿ ಸೋರಟ್ ಅಶ್ವಥ್ ಪ್ರಮುಖರು. ಹಾಗಾಗಿ ಈ ಗುರು-ಶಿಷ್ಯರ ಬಾಂಧವ್ಯ ಕೇವಲ ವೃತ್ತಿಪರ ಸಂಬಂಧವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಸುಮಾರು 54 ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಇಬ್ಬರೂ ಪರಸ್ಪರ ಸ್ನೇಹ ಮತ್ತು ಕಲಾತ್ಮಕ ಒಡನಾಟವನ್ನು ಮುಂದುವರೆದಿತ್ತು.ಸೋರಟ್ ಅಶ್ವಥ್ ಅವರ ನಿಧನದ ನಂತರವೂ ಅವರ ನೆನಪಿಗಾಗಿ ರತ್ನಾಕರ್ ತಮ್ಮ ಕೊನೆಯ ದಿನಗಳವರೆಗೂ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಆಯೋಜಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ತಮ್ಮ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ಕಾರಣರಾದ ಗುರುಗಳನ್ನು ಮರೆಯದೆ, ಅವರ ಸ್ಮರಣೆಯನ್ನು ಉಳಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ ರತ್ನಾಕರ್ ಅವರ ಗುರುಭಕ್ತಿ ನಿಜಕ್ಕೂ ಪ್ರಶಂಸನೀಯ.

ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಮತ್ತು ಗೌರವಗಳು

ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರರಂಗಕ್ಕೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದ ಸೇವೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಸೋರಟ್ ಅಶ್ವಥ್ ಅವರಿಗೆ 1994ರಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರದ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯ ಗೌರವ ದೊರೆತಿತ್ತು ಎಂದು ಅವರ ಜೀವನಚರಿತ್ರೆಯ ಮೂಲಗಳು ದಾಖಲಿಸಿವೆ. ಅವರು ರಚಿಸಿದ ಗೀತೆಗಳು ಜನಪ್ರಿಯವಾಗಿದ್ದರೂ, ಅವರ ಕೊಡುಗೆಯ ಪ್ರಮಾಣಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ದೊರೆತ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಮನ್ನಣೆ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ಪ್ರತಿಫಲ ಕಡಿಮೆಯೇ ಎಂಬ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ಅವರ ಕುರಿತ ಸ್ಮರಣ ಲೇಖನಗಳು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿವೆ. ಇಂದು ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಬನಶಂಕರಿ ಮೂರನೇ ಹಂತದಲ್ಲಿರುವ ಉದ್ಯಾನವನಕ್ಕೆ ಅವರ ಹೆಸರನ್ನು ಇಡಲಾಗಿದೆ. ಇದು ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಯ ಜನರು ಈ ಹಿರಿಯ ಸಾಹಿತಿಯನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಹಕಾರಿಯಾಗಿದೆ.

ಪುತ್ರಿ ಜ್ಯೋತಿಯೂ ಸಂಗೀತ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸಿಕೊಂಡವರು

ಸೋರಟ್ ಅಶ್ವಥ್ ಅವರ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿಯೂ ಸಂಗೀತದ ಆಸಕ್ತಿ ಮುಂದುವರಿದಿತ್ತು. ಅವರ ಪುತ್ರಿ ಜ್ಯೋತಿ ಹಿನ್ನೆಲೆ ಗಾಯಕಿಯಾಗಿ ಗುರುತಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ವಾದ್ಯವೃಂದವನ್ನು ನಡೆಸುವುದರ ಜೊತೆಗೆ ಸಂಗೀತ ಶಾಲೆಯನ್ನೂ ನಿರ್ವಹಿಸಿ ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಕಲಾಪಯಣ ರೂಪಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಹೀಗೆ ತಂದೆಯಿಂದ ಮಗಳಿಗೆ ಸಂಗೀತ ಮತ್ತು ಕಲೆಯ ಮೇಲಿನ ಆಸಕ್ತಿ ಮುಂದುವರಿದಿರುವುದು ಕುಟುಂಬದ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ನಂಟನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.

ಬಡತನದ ನಡುವೆಯೂ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆ

ಸೋರಟ್ ಅಶ್ವಥ್ ಅವರ ಬದುಕನ್ನು ಹಿಂದಿರುಗಿ ನೋಡಿದಾಗ ಒಂದು ನೋವಿನ ಸಂಗತಿ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಬರುತ್ತದೆ. ತಮ್ಮ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಮೂಲಕ ಸಾವಿರಾರು ಜನರ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಸಂತೋಷ ನೀಡಿದ ಅವರು, ತಮ್ಮ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಆರ್ಥಿಕ ಸಂಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಬೇಕಾಯಿತು. ರಂಗಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ದುಡಿದು, ಚಿತ್ರರಂಗದಲ್ಲಿ ಅವಕಾಶಗಳಿಗಾಗಿ ಹೋರಾಡಿ, ಕುಟುಂಬದ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಿ, ಹಲವು ಚಿತ್ರಗಳ ನಿರ್ಮಾಣದಲ್ಲಿಯೂ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡರು. ಆದರೆ ಅವುಗಳಿಂದ ಅವರಿಗೆ ನಿರೀಕ್ಷಿತ ಆರ್ಥಿಕ ನೆಮ್ಮದಿ ದೊರೆಯಲಿಲ್ಲ.

ಕಾಲ ಬದಲಾದಂತೆ ಹಿರಿಯ ಕಲಾವಿದರಿಗೆ ಅವಕಾಶಗಳು ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತವೆ. ಹೊಸ ತಲೆಮಾರಿನ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರಿಗೆ ಅವರ ಹೆಸರು ಪರಿಚಯವಿಲ್ಲದಂತಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಅವರ ಕೃತಿಗಳು ಮಾತ್ರ ಜನರ ನಡುವೆ ಉಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಸೋರಟ್ ಅಶ್ವಥ್ ಅವರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿಯೂ ಇದೇ ಸಂಭವಿಸಿದೆ. ಅವರು ರಚಿಸಿದ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ಇಂದಿಗೂ ರೇಡಿಯೋ, ದೂರದರ್ಶನ ಮತ್ತು ವಿವಿಧ ಸಂಗೀತ ವೇದಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಕೇಳಬಹುದು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಹಾಡಿನ ಸಾಹಿತ್ಯಕಾರ ಯಾರು ಎಂಬುದನ್ನು ಕೇಳುಗರು ಗಮನಿಸದೇ ಇರಬಹುದು. ಆದರೆ ಆ ಹಾಡುಗಳ ಭಾವನೆ ಮಾತ್ರ ತಲೆಮಾರುಗಳಿಂದ ತಲೆಮಾರಿಗೆ ಸಾಗುತ್ತಲೇ ಇದೆ. 1998ರ ಫೆಬ್ರವರಿ 5ರಂದು ಸೋರಟ್ ಅಶ್ವಥ್ ಅವರು ನಿಧನರಾದರು. ಅವರ ನಿಧನದಿಂದ ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರರಂಗ ತನ್ನ ಬಹುಮುಖ ಪ್ರತಿಭೆಯುಳ್ಳ ಸಾಹಿತಿಯೊಬ್ಬರನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿತು.

ಕೊನೆಯದಾಗಿ,

ಒಬ್ಬ ಸಾಹಿತಿಯ ಸಾಧನೆಯನ್ನು ಅವರು ಪಡೆದ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳಿಂದ ಮಾತ್ರ ಅಳೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಅವರ ಬರಹಗಳು ಜನರ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಕಾಲ ಉಳಿಯುತ್ತವೆ, ಎಷ್ಟು ಜನರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಮುಟ್ಟುತ್ತವೆ ಎಂಬುದೇ ಅವರ ನಿಜವಾದ ಯಶಸ್ಸು. ಸೋರಟ್ ಅಶ್ವಥ್ ಅವರು ರಚಿಸಿದ ಗಾಳಿಗೋಪುರ ಇಂದಿಗೂ ಮಧುರ ನೆನಪಾಗಿ ಉಳಿದಿದೆ. ನಾಡಿನಂದ ಈ ದೀಪಾವಳಿ ಹಬ್ಬದ ಸಂಭ್ರಮವನ್ನು ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ. ತೂಕಡಿಸಿ ತೂಕಡಿಸಿ ಬೀಳದಿರೋ ತಮ್ಮ ಜೀವನದ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯನ್ನು ಸಾರುತ್ತದೆ. ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿ ಕುಳಿತರೆ ಕಾಣುವೆ ನೀನೊಬ್ಬನೇ ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಮಾನವೀಯತೆಯ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತದೆ. ‘ಹಾಡುವ ಮುರಳಿಯ’ ಸಂಗೀತದ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಮನದಟ್ಟಾಗಿಸುತ್ತದೆ. ಇಂತಹ ವೈವಿಧ್ಯಮಯ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಒಂದೇ ಕಲಾಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಸಿದ ಸಾಹಿತಿ ಅಪರೂಪ.

ರಂಗಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾದ ಅವರ ಪಯಣ ಚಿತ್ರರಂಗದ ಹಲವು ವಿಭಾಗಗಳನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿತು. ನಟನಾಗಿ, ನಿರ್ದೇಶಕನಾಗಿ, ಸಂಭಾಷಣೆಕಾರನಾಗಿ ಮತ್ತು ಗೀತರಚನಕಾರನಾಗಿ ಅವರು ದುಡಿದರೂ, ಕೊನೆಗೆ ಕನ್ನಡಿಗರ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಉಳಿದದ್ದು ಅವರ ಮಧುರ ಗೀತೆಗಳ ಮೂಲಕವೇ.

ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರರಂಗಕ್ಕೆ ಅಮೂಲ್ಯವಾದ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟ ಸೋರಟ್ ಅಶ್ವಥ್ ಅವರಂತಹ ಹಿರಿಯ ಸಾಹಿತಿಗಳನ್ನು ಕೇವಲ ಅವರ ಜನ್ಮದಿನ ಅಥವಾ ಪುಣ್ಯತಿಥಿಯಂದು ಮಾತ್ರ ಸ್ಮರಿಸದೆ, ಅವರ ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ಪರಿಚಯಿಸುವ ಕೆಲಸವೂ ಆಗಬೇಕು. ಏಕೆಂದರೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಹಾಡುಗಳು ಎಂದಿಗೂ ಹಳೆಯದಾಗುವುದಿಲ್ಲ.  ಅವುಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿದವರ ಹೆಸರು ಮಾತ್ರ ಮರೆತುಹೋಗಬಾರದು.  ಹಾಗಾಗಿಯೇ ಕನ್ನಡದ ಈ ಪ್ರತಿಭಾವಂತ ಗೀತರಚನಕಾರರು ನಮ್ಮ ಹೆಮ್ಮೆಯ ಕನ್ನಡದ ಕಲಿಗಳು ಎಂದರೆ ಅತಿಶಯವಾಗದು ಅಲ್ವೇ?

ಏನಂತೀರೀ?
ನಿಮ್ಮವನೇ ಉಮಾಸುತ