70–80ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಬಹುತೇಕ ಮಧ್ಯಮವರ್ಗದ ಭಾರತೀಯ ಮನೆಗಳು ಚಿಕ್ಕದಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದವು. ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಮಲಗುವ ಕೋಣೆಗಳಿರಲಿಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮ, ಅಣ್ಣ-ತಂಗಿ, ಅಜ್ಜ-ಅಜ್ಜಿ ಎಲ್ಲರೂ ಒಂದೇ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಹಜಾರದಲ್ಲೇ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಮಲಗುವುದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಅಮ್ಮನ ಸೆರಗಿನ ನೆರಳಲ್ಲಿ, ಅಪ್ಪನ ಅಂಗಿಯನ್ನು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅಪ್ಪನ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ, ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಅಮ್ಮನ ಜೋಗುಳ ಕೇಳುತ್ತಾ ನಿದ್ರೆಗೆ ಜಾರಿದ ಆ ದಿನಗಳು ಇಂದಿಗೂ ಅನೇಕರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅಚ್ಚಳಿಯದ ನೆನಪುಗಳಾಗಿವೆ.

ಭಾರತೀಯ ಕುಟುಂಬಗಳಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳು ಹೈಸ್ಕೂಲು ತಲುಪುವವರೆಗೂ ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮನ ಜೊತೆಯೇ ಮಲಗುವುದು ಸಹಜ ಪದ್ಧತಿಯಾಗಿತ್ತು. ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಒಬ್ಬರೇ ಒಂದು ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ ದಿನ ಬಹುತೇಕರಿಗೆ ಇನ್ನೂ ನೆನಪಿರುತ್ತದೆ. ಮಲಗುವ ಮುನ್ನ ಅಜ್ಜಿ ಹೇಳುವ ಕಥೆಗಳು, ಅಮ್ಮ ಹಾಡುವ ಜೋಗುಳ, ಅಪ್ಪನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಮಲಗುವ ಸುರಕ್ಷಿತ ಭಾವನೆ – ಇವೆಲ್ಲವೂ ಬಾಲ್ಯದ ಅಮೂಲ್ಯ ನೆನಪುಗಳು. ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿ ಹೆದರಿದಾಗ ಅಮ್ಮನ ಕೈ ಹುಡುಕಿದ ಕ್ಷಣಗಳು ಇಂದಿಗೂ ಮನಸ್ಸನ್ನು ತಟ್ಟುತ್ತವೆ.

ಇದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಚಿಕ್ಕ ವಯಸ್ಸಿನಿಂದಲೇ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಮಲಗಿಸುವ ಪದ್ಧತಿ ಹೆಚ್ಚು ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ವೈಯಕ್ತಿಕತೆ (Individuality), ಸ್ವಾವಲಂಬನೆ (Independence) ಮತ್ತು ಖಾಸಗಿತನ (Privacy) ಅವರಿಗೆ ಪ್ರಮುಖ ಮೌಲ್ಯಗಳು. ಹಲವೆಡೆ ಮಗು ಹುಟ್ಟಿದ ಕೆಲವೇ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಕೊಠಡಿಯಲ್ಲಿ ಮಲಗಲು ಆರಂಭಿಸುತ್ತದೆ.

ಆದರೆ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ತಮ್ಮ ಹತ್ತಿರವೇ ಮಲಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಪ್ರೀತಿ, ಕಾಳಜಿ ಮತ್ತು ಭದ್ರತೆಯ ಸಂಕೇತ. ನಮ್ಮ ಕುಟುಂಬ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ “ನಾವು” ಎನ್ನುವ ಭಾವನೆಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಹತ್ವವಿದೆ. ಊಟ ಒಟ್ಟಿಗೆ, ಹಬ್ಬ ಒಟ್ಟಿಗೆ, ಪ್ರವಾಸ ಒಟ್ಟಿಗೆ… ಹಾಗೆಯೇ ನಿದ್ದೆಯೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ. ಮಗುವನ್ನು ಬೇಗನೇ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಮಲಗಿಸಬೇಕು ಎನ್ನುವ ಒತ್ತಡ ಹಿಂದಿನ ತಲೆಮಾರುಗಳಲ್ಲಿ ಇರಲಿಲ್ಲ.

ಇತ್ತೀಚಿನ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿಯೂ Co-sleeping (ಒಟ್ಟಿಗೆ ಮಲಗುವುದು), Attachment Parenting ಮತ್ತು Responsive Parenting ಕುರಿತು ಸಾಕಷ್ಟು ಅಧ್ಯಯನಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿವೆ. ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಹತ್ತಿರವಾಗಿ ಮಲಗುವುದರಿಂದ ಅವರ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಬೆಳವಣಿಗೆ, ಪೋಷಕರೊಂದಿಗೆ ಬಾಂಧವ್ಯ ಹಾಗೂ ಭದ್ರತೆಯ ಭಾವನೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳು ವ್ಯಕ್ತವಾಗುತ್ತಿವೆ. ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಈ ಪದ್ಧತಿ ಹೊಸದೇನಲ್ಲ; ಹಲವು ಶತಮಾನಗಳಿಂದ ಅದು ನಮ್ಮ ಜೀವನಶೈಲಿಯ ಭಾಗವಾಗಿದೆ.

ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹತ್ತಿರದಲ್ಲೇ ಮಲಗಿಸುವುದರಿಂದ ಅನೇಕ ಅನುಕೂಲಗಳಿವೆ. ಮಗು ರಾತ್ರಿ ಅತ್ತರೆ ತಕ್ಷಣ ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡಬಹುದು. ಹಸಿವಾದರೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ಹಾಲುಣಿಸಬಹುದು. ಅಮ್ಮ-ಅಪ್ಪ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ಭರವಸೆ ಮಗುವಿಗೆ ಮಾನಸಿಕ ನೆಮ್ಮದಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಶಿಶು ಅವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ತಾಯಿಗೆ ಇದು ಅತ್ಯಂತ ಅನುಕೂಲಕರ.

ಮಾನವ ಇತಿಹಾಸವನ್ನೇ ಗಮನಿಸಿದರೆ, ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಕೊಠಡಿಯಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರೇ ಮಲಗುವುದು ಇತ್ತೀಚಿನ ಸಂಸ್ಕೃತಿ. ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಮನುಷ್ಯರು ಗುಂಪುಗಳಲ್ಲಿ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದರು. ಒಂದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಮಲಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಇದರಿಂದ ಚಳಿ, ಕಾಡುಪ್ರಾಣಿಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಅಪಾಯಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಣೆ ದೊರೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಹಿರಿಯರನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವುದೂ ಸುಲಭವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆದ್ದರಿಂದ “ಒಟ್ಟಿಗೆ ಮಲಗುವುದು” ಎಂಬುದು ಕೇವಲ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಲ್ಲ, ಮಾನವ ವಿಕಾಸದ ಸಹಜ ಭಾಗವೂ ಆಗಿದೆ.