ಕ್ರಿಕೆಟ್ಗಷ್ಟೇ ಸೀಮಿತವಲ್ಲ ಭಾರತದ
ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಕ್ರೀಡೆ ಎಂದರೆ ತಕ್ಷಣ ನೆನಪಾಗುವುದು ಕ್ರಿಕೆಟ್. ಅದರ ನಂತರ ಹಾಕಿ, ಕಬ್ಬಡ್ಡಿ, ಟೆನ್ನಿಸ್… ಆದರೆ ಭಾರತದ ಕ್ರೀಡಾ ಲೋಕವನ್ನು ಈ ಕೆಲವು ಆಟಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲ. ಭಾರತೀಯ ಬ್ಯಾಡ್ಮಿಂಟನ್ನ
ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಚೀನಾ, ಇಂಡೋನೇಷ್ಯಾ, ಮಲೇಷ್ಯಾ, ದಕ್ಷಿಣ ಕೊರಿಯಾ, ಡೆನ್ಮಾರ್ಕ್ ಮುಂತಾದ ದೇಶಗಳ ಆಟಗಾರರು ವಿಶ್ವ ಬ್ಯಾಡ್ಮಿಂಟನ್ನಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಬಲ್ಯ ಸಾಧಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಭಾರತ ಅಲ್ಲಿ ಅಪರೂಪಕ್ಕೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ದೇಶವಾಗಿತ್ತು.
ಆದರೆ 1980ರಲ್ಲಿ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಪ್ರಕಾಶ್ ಪಡುಕೋಣೆ ಆಲ್ ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್ ಕಿರೀಟ ಗೆದ್ದ ಕ್ಷಣದಿಂದ ಆರಂಭವಾದ ಬದಲಾವಣೆ, ಪುಲ್ಲೇಲ ಗೋಪಿಚಂದ್, ಸೈನಾ ನೆಹ್ವಾಲ್, ಪಿ.ವಿ. ಸಿಂಧು, ಕಿಡಂಬಿ ಶ್ರೀಕಾಂತ್, ಲಕ್ಷ್ಯ ಸೇನ್, ಜ್ವಾಲಾ ಗುಟ್ಟಾ–ಅಶ್ವಿನಿ ಪೊನ್ನಪ್ಪ, ಸಾತ್ವಿಕ್ಸಾಯಿರಾಜ್ ರಂಕಿರೆಡ್ಡಿ–ಚಿರಾಗ್ ಶೆಟ್ಟಿ ಮತ್ತು ಈಗ ಟ್ರೀಸಾ ಜಾಲಿ–ಗಾಯತ್ರಿ ಗೋಪಿಚಂದ್ವರೆಗೆ ಬಂದು ನಿಂತಿದೆ.
ಇತ್ತೀಚೆಗೆ, 2026ರ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 6ರಂ
ಹಾಗಾದರೆ 1980ರಿಂದ 2026ರವರೆಗೆ ಭಾರತೀಯ ಬ್ಯಾಡ್ಮಿಂಟನ್ನ ಈ ಪಯಣ ಹೇಗಿತ್ತು?
1980 — ಪ್ರಕಾಶ್ ಪಡುಕೋಣೆ ಬರೆದ ಮೊದಲ ದೊ
ಭಾರತೀಯ ಬ್ಯಾಡ್ಮಿಂಟನ್ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ 1980 ಮಾರ್ಚ್ 23 ಒಂ
“ಭಾರತೀಯನೂ ವಿಶ್ವದ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಬ್
1983 — ವಿಶ್ವ ಚಾಂಪಿಯನ್ಶಿಪ್ನಲ್ಲಿ ಮತ್
ಪ್ರಕಾಶ್ ಪಡುಕೋಣೆ ಅವರ ಸಾಧನೆ ಅಲ್ಲಿಗೇ ನಿಲ್ಲಲಿಲ್ಲ. 1983ರ ವಿಶ್ವ ಬ್ಯಾಡ್ಮಿಂಟನ್ ಚಾಂಪಿಯನ್ಶಿಪ್ನಲ್ಲಿ ಅವರು ಕಂಚಿನ ಪದಕ ಗೆದ್ದರು. ಆ ಪದಕದ ನಂತರ ಭಾರತ ಮತ್ತೆ ವಿಶ್ವ ಚಾಂಪಿಯನ್ಶಿಪ್ ವೇದಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಪದಕ ಗೆಲ್ಲಲು 28 ವರ್ಷ ಕಾಯಬೇಕಾಯಿತು. 2011ರಲ್ಲಿ ಜ್ವಾಲಾ ಗುಟ್ಟಾ–ಅಶ್ವಿನಿ ಪೊನ್ನಪ್ಪ ಜೋಡಿ ಆ ಕಾಯುವಿಕೆಗೆ ತೆರೆ ಎಳೆಯಿತು
ಸಯ್ಯದ್ ಮೋದಿ — 1980ರ ದಶಕದ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಧೀಮಂತ
ಪ್ರಕಾಶ್ ಪಡುಕೋಣೆ ಅವರ ಸಮಕಾಲೀನ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಸಯ್ಯದ್ ಮೋದಿ ಭಾರತೀಯ ಪುರುಷರ ಬ್ಯಾಡ್ಮಿಂಟನ್ಗೆ ಮತ್ತೊಂದು ಬಲವಾದ ಮುಖವಾಗಿದ್ದರು. 1980ರಿಂದ 1987ರವರೆಗೆ ಸತತ ಎಂಟು ಬಾರಿ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಚಾಂಪಿ
