ಪ್ರಕಾಶ್ ಪಡುಕೋಣೆ ಅವರಿಂದ ಸಾತ್ವಿಕ್–ಚಿರಾಗ್‌ವರೆಗೆ… 1980ರಿಂದ 2026ರ ತನಕ ವಿಶ್ವ ಬ್ಯಾಡ್ಮಿಂಟನ್‌ನಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಅದ್ಭುತ ಪಯಣ

ಕ್ರಿಕೆಟ್‌ಗಷ್ಟೇ ಸೀಮಿತವಲ್ಲ ಭಾರತದಕ್ರೀಡಾ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ

ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಕ್ರೀಡೆ ಎಂದರೆ ತಕ್ಷಣ ನೆನಪಾಗುವುದು ಕ್ರಿಕೆಟ್. ಅದರ ನಂತರ ಹಾಕಿ, ಕಬ್ಬಡ್ಡಿ, ಟೆನ್ನಿಸ್… ಆದರೆ ಭಾರತದ ಕ್ರೀಡಾ ಲೋಕವನ್ನು ಈ ಕೆಲವು ಆಟಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲ. ಭಾರತೀಯ ಬ್ಯಾಡ್ಮಿಂಟನ್‌ನ ಕಥೆಯೇ ಇದಕ್ಕೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಉದಾಹರಣೆ.

ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಚೀನಾ, ಇಂಡೋನೇಷ್ಯಾ, ಮಲೇಷ್ಯಾ, ದಕ್ಷಿಣ ಕೊರಿಯಾ, ಡೆನ್ಮಾರ್ಕ್‌ ಮುಂತಾದ ದೇಶಗಳ ಆಟಗಾರರು ವಿಶ್ವ ಬ್ಯಾಡ್ಮಿಂಟನ್‌ನಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಬಲ್ಯ ಸಾಧಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಭಾರತ ಅಲ್ಲಿ ಅಪರೂಪಕ್ಕೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ದೇಶವಾಗಿತ್ತು.

ಆದರೆ 1980ರಲ್ಲಿ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಪ್ರಕಾಶ್ ಪಡುಕೋಣೆ ಆಲ್ ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್ ಕಿರೀಟ ಗೆದ್ದ ಕ್ಷಣದಿಂದ ಆರಂಭವಾದ ಬದಲಾವಣೆ, ಪುಲ್ಲೇಲ ಗೋಪಿಚಂದ್, ಸೈನಾ ನೆಹ್ವಾಲ್, ಪಿ.ವಿ. ಸಿಂಧು, ಕಿಡಂಬಿ ಶ್ರೀಕಾಂತ್, ಲಕ್ಷ್ಯ ಸೇನ್, ಜ್ವಾಲಾ ಗುಟ್ಟಾ–ಅಶ್ವಿನಿ ಪೊನ್ನಪ್ಪ, ಸಾತ್ವಿಕ್‌ಸಾಯಿರಾಜ್ ರಂಕಿರೆಡ್ಡಿ–ಚಿರಾಗ್ ಶೆಟ್ಟಿ ಮತ್ತು ಈಗ ಟ್ರೀಸಾ ಜಾಲಿ–ಗಾಯತ್ರಿ ಗೋಪಿಚಂದ್‌ವರೆಗೆ ಬಂದು ನಿಂತಿದೆ.

ಇತ್ತೀಚೆಗೆ, 2026ರ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 6ರಂದು, ಸಾತ್ವಿಕ್ ಮತ್ತು ಚಿರಾಗ್ ಚೀನಾದ ಶೆನ್‌ಜೆನ್‌ನಲ್ಲಿ ನಡೆದ China Masters Super 750 ಪ್ರಶಸ್ತಿಯನ್ನು ಚೀನಾದ ಜೋಡಿಯನ್ನೇ ಸೋಲಿಸಿ ಗೆದ್ದು ಹೊಸ ಅಧ್ಯಾಯ ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ. ಫೈನಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಅವರು He Ji Ting–Ren Xiang Yu ಜೋಡಿಯನ್ನು 11–21, 21–13, 21–17ರಿಂದ ಮಣಿಸಿದರು. ಇದು China Masters ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲೇ ಮೊದಲ ಭಾರತೀಯ ಪುರುಷರ ಡಬಲ್ಸ್ ಪ್ರಶಸ್ತಿ; ಈ ಗೆಲುವು ಅವರ 10ನೇ BWF World Tour ಪ್ರಶಸ್ತಿಯೂ ಆಗಿದೆ.

ಹಾಗಾದರೆ 1980ರಿಂದ 2026ರವರೆಗೆ ಭಾರತೀಯ ಬ್ಯಾಡ್ಮಿಂಟನ್‌ನ ಈ ಪಯಣ ಹೇಗಿತ್ತು?

1980 — ಪ್ರಕಾಶ್ ಪಡುಕೋಣೆ ಬರೆದ ಮೊದಲ ದೊಡ್ಡ ಅಧ್ಯಾಯ

ಭಾರತೀಯ ಬ್ಯಾಡ್ಮಿಂಟನ್ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ 1980 ಮಾರ್ಚ್ 23 ಒಂದು ಸುವರ್ಣಾಕ್ಷರದ ದಿನ. ಆ ದಿನ 24 ವರ್ಷದ ಪ್ರಕಾಶ್ ಪಡುಕೋಣೆ ಆಲ್ ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್ ಪುರುಷರ ಸಿಂಗಲ್ಸ್ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯನ್ನು ಗೆದ್ದರು. ಫೈನಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಅವರು ಆ ಕಾಲದ ವಿಶ್ವದ ಅಗ್ರ ಆಟಗಾರರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರಾಗಿದ್ದ ಇಂಡೋನೇಷ್ಯಾದ Liem Swie King ಅವರನ್ನು 15–3, 15–10ರಿಂದ ಸೋಲಿಸಿದರು. ಇನ್ನೊಂದು ವಿಶೇಷವೆಂದರೆ ಪಡುಕೋಣೆ ಇಡೀ ಟೂರ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಒಂದು ಗೇಮ್ ಕೂಡ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ಅದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಪ್ರಶಸ್ತಿಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.

“ಭಾರತೀಯನೂ ವಿಶ್ವದ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಬ್ಯಾಡ್ಮಿಂಟನ್ ಆಟಗಾರನಾಗಬಹುದು” ಎಂಬ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸದ ಹುಟ್ಟು. ಅಂದು ಆಲ್ ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್ ಪಂದ್ಯಾವಳಿಗೆ ಇಂದಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆ ಇತ್ತು. ವಿಶ್ವ ಬ್ಯಾಡ್ಮಿಂಟನ್‌ನ ಅತ್ಯುನ್ನತ ವೇದಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು.

1983 — ವಿಶ್ವ ಚಾಂಪಿಯನ್‌ಶಿಪ್‌ನಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಂದು ಐತಿಹಾಸಿಕ ಹೆಜ್ಜೆ

ಪ್ರಕಾಶ್ ಪಡುಕೋಣೆ ಅವರ ಸಾಧನೆ ಅಲ್ಲಿಗೇ ನಿಲ್ಲಲಿಲ್ಲ. 1983ರ ವಿಶ್ವ ಬ್ಯಾಡ್ಮಿಂಟನ್ ಚಾಂಪಿಯನ್‌ಶಿಪ್‌ನಲ್ಲಿ ಅವರು ಕಂಚಿನ ಪದಕ ಗೆದ್ದರು. ಆ ಪದಕದ ನಂತರ ಭಾರತ ಮತ್ತೆ ವಿಶ್ವ ಚಾಂಪಿಯನ್‌ಶಿಪ್ ವೇದಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಪದಕ ಗೆಲ್ಲಲು 28 ವರ್ಷ ಕಾಯಬೇಕಾಯಿತು. 2011ರಲ್ಲಿ ಜ್ವಾಲಾ ಗುಟ್ಟಾ–ಅಶ್ವಿನಿ ಪೊನ್ನಪ್ಪ ಜೋಡಿ ಆ ಕಾಯುವಿಕೆಗೆ ತೆರೆ ಎಳೆಯಿತು

ಸಯ್ಯದ್ ಮೋದಿ — 1980ರ ದಶಕದ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಧೀಮಂತ

ಪ್ರಕಾಶ್ ಪಡುಕೋಣೆ ಅವರ ಸಮಕಾಲೀನ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಸಯ್ಯದ್ ಮೋದಿ ಭಾರತೀಯ ಪುರುಷರ ಬ್ಯಾಡ್ಮಿಂಟನ್‌ಗೆ ಮತ್ತೊಂದು ಬಲವಾದ ಮುಖವಾಗಿದ್ದರು. 1980ರಿಂದ 1987ರವರೆಗೆ ಸತತ ಎಂಟು ಬಾರಿ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಚಾಂಪಿಯನ್ ಆಗಿದ್ದ ಮೋದಿ, 1982ರ ಏಷ್ಯನ್ ಗೇಮ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಪುರುಷರ ಸಿಂಗಲ್ಸ್ ಕಂಚಿನ ಪದಕ ಗೆದ್ದರು. ಅದೇ 1982ರ ಕಾಮನ್‌ವೆಲ್ತ್ ಗೇಮ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಪುರುಷರ ಸಿಂಗಲ್ಸ್ ಚಿನ್ನ ಗೆದ್ದರು.

ಅಂದರೆ, ಭಾರತದ ಬ್ಯಾಡ್ಮಿಂಟನ್ ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ಪ್ರಕಾಶ್ ಪಡುಕೋಣೆಯ ಸಾಧನೆಯ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿರಲಿಲ್ಲ; ನಿಧಾನವಾಗಿ ಒಂದು ಪೀಳಿಗೆ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತಿತ್ತು.

2001 — ಗೋಪಿಚಂದ್ ಮತ್ತೆ ಆಲ್ ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್ ಕಿರೀಟ ಭಾರತಕ್ಕೆ ತಂದರು

ಪ್ರಕಾಶ್ ಪಡುಕೋಣೆ ನಂತರ ಆಲ್ ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಾಗಿ ಭಾರತ 21 ವರ್ಷ ಕಾಯಬೇಕಾಯಿತು. 2001ರಲ್ಲಿ ಆ ಕಾಯುವಿಕೆ ಮುಗಿಯಿತು. ಪುಲ್ಲೇಲ ಗೋಪಿಚಂದ್ ಆಲ್ ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯನ್ನು ಗೆದ್ದರು. ಫೈನಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಚೀನಾದ Chen Hong ಅವರನ್ನು 15–12, 15–6ರಿಂದ ಸೋಲಿಸಿದರು.

ಇಂದಿನವರೆಗೂ ಪುರುಷರ ಸಿಂಗಲ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಆಲ್ ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಗೆದ್ದ ಭಾರತೀಯರು ಕೇವಲ ಇಬ್ಬರು—ಪ್ರಕಾಶ್ ಪಡುಕೋಣೆ (1980) ಮತ್ತು ಪುಲ್ಲೇಲ ಗೋಪಿಚಂದ್ (2001). ಆದರೆ ಗೋಪಿಚಂದ್ ಅವರ ದೊಡ್ಡ ಕೊಡುಗೆ ಮುಂದೆ ಬರಬೇಕಿತ್ತು. ಅವರು ಆಟಗಾರನಾಗಿ ಗೆದ್ದ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಿಂತಲೂ, ಗುರುವಾಗಿ ಬೆಳೆಸಿದ ಪೀಳಿಗೆಯೇ ಭಾರತೀಯ ಬ್ಯಾಡ್ಮಿಂಟನ್‌ನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಬದಲಿಸಿತು.

ಮಹಿಳೆಯರ ಉದಯ — ಅಪರ್ಣಾ ಪೊಪಟ್‌ನಿಂದ ಸೈನಾ ನೆಹ್ವಾಲ್‌ವರೆಗೆ

Olympedia – Aparna Popat

ಭಾರತೀಯ ಬ್ಯಾಡ್ಮಿಂಟನ್‌ನ ಆರಂಭಿಕ ದೊಡ್ಡ ಯಶಸ್ಸುಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಪುರುಷರ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿದ್ದರೂ, 1990ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಮಹಿಳಾ ಆಟಗಾರ್ತಿಯರೂ ತಮ್ಮದೇ ಗುರುತು ಮೂಡಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು. ಅಪರ್ಣಾ ಪೊಪಟ್ 1996ರ ವಿಶ್ವ ಜೂನಿಯರ್ ಚಾಂಪಿಯನ್‌ಶಿಪ್‌ನಲ್ಲಿ ಬೆಳ್ಳಿ ಪದಕ ಗೆದ್ದರು. 1998ರ ಕಾಮನ್‌ವೆಲ್ತ್ ಗೇಮ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆಯರ ಸಿಂಗಲ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಬೆಳ್ಳಿ ಮತ್ತು 2002ರಲ್ಲಿ ಕಂಚಿನ ಪದಕ ಗೆದ್ದರು. 17 ವರ್ಷಗಳ ವೃತ್ತಿಜೀವನದ ಬಳಿಕ 2006ರಲ್ಲಿ ನಿವೃತ್ತರಾದರು.

ಅವರ ಪೀಳಿಗೆಯ ನಂತರ ಭಾರತೀಯ ಮಹಿಳಾ ಬ್ಯಾಡ್ಮಿಂಟನ್ ಇನ್ನೊಂದು ದೊಡ್ಡ ಜಿಗಿತಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧವಾಗಿತ್ತು.

2012 — ಸೈನಾ ನೆಹ್ವಾಲ್ ಒಲಿಂಪಿಕ್ ಪದಕ ಗೆದ್ದರು

ಲಂಡನ್ ಒಲಿಂಪಿಕ್ಸ್ 2012. ಸೈನಾ ನೆಹ್ವಾಲ್ ಮಹಿಳೆಯರ ಸಿಂಗಲ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಕಂಚಿನ ಪದಕ ಗೆದ್ದರು. ಇದು ಭಾರತೀಯ ಬ್ಯಾಡ್ಮಿಂಟನ್‌ನ ಮೊದಲ ಒಲಿಂಪಿಕ್ ಪದಕ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ—ಭಾರತೀಯ ಮಹಿಳಾ ಕ್ರೀಡಾಪಟುಗಳು ವಿಶ್ವದ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಸಿಂಗಲ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಪದಕ ಗೆಲ್ಲಬಲ್ಲರು ಎಂಬುದನ್ನು ಸೈನಾ ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಿದರು.

2010ರ ಕಾಮನ್‌ವೆಲ್ತ್ ಗೇಮ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಅವರು ಚಿನ್ನ ಗೆದ್ದಿದ್ದರು.
2015ರಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವ ಚಾಂಪಿಯನ್‌ಶಿಪ್‌ನಲ್ಲಿ ಬೆಳ್ಳಿ ಗೆದ್ದರು.
ಅದೇ ವರ್ಷ ಆಲ್ ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್ ಫೈನಲ್‌ಗೂ ತಲುಪಿದರು.

ಸೈನಾ ಅವರ ಸಾಧನೆಯ ಮತ್ತೊಂದು ಮಹತ್ವವೆಂದರೆ ಅವರು ಭಾರತೀಯ ಬ್ಯಾಡ್ಮಿಂಟನ್‌ಗೆ ಮನೆಮನೆಗೆ ಪರಿಚಿತವಾದ ಕ್ರೀಡಾಪಟುವಿನ ಸ್ಥಾನಮಾನತಂದರು.

2016 — ಸಿಂಧು ಅವರ ಒಲಿಂಪಿಕ್ ಬೆಳ್ಳಿ

ಸೈನಾ ಆರಂಭಿಸಿದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಯುವತಿ ವೇಗವಾಗಿ ಮುನ್ನಡೆದರು.

ಪಿ.ವಿ. ಸಿಂಧು.

2016ರ ರಿಯೋ ಒಲಿಂಪಿಕ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆಯರ ಸಿಂಗಲ್ಸ್ ಫೈನಲ್‌ಗೆ ತಲುಪಿದ ಸಿಂಧು ಬೆಳ್ಳಿ ಪದಕ ಗೆದ್ದರು. ಭಾರತೀಯ ಬ್ಯಾಡ್ಮಿಂಟನ್ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಂದು ಹೊಸ ದಾಖಲೆ. ಆದರೆ ಸಿಂಧು ಅಲ್ಲಿಗೆ ನಿಲ್ಲಲಿಲ್ಲ.

2013 — ವಿಶ್ವ ಚಾಂಪಿಯನ್‌ಶಿಪ್ ಕಂಚು
2014 — ವಿಶ್ವ ಚಾಂಪಿಯನ್‌ಶಿಪ್ ಕಂಚು
2017 — ವಿಶ್ವ ಚಾಂಪಿಯನ್‌ಶಿಪ್ ಬೆಳ್ಳಿ
2018 — ವಿಶ್ವ ಚಾಂಪಿಯನ್‌ಶಿಪ್ ಬೆಳ್ಳಿ
2019 — ವಿಶ್ವ ಚಾಂಪಿಯನ್‌ಶಿಪ್ ಚಿನ್ನ
2021 — ಟೋಕಿಯೊ ಒಲಿಂಪಿಕ್ಸ್ ಕಂಚು ಹೀಗೆ ವಿಶ್ವ ಚಾಂಪಿಯನ್‌ಶಿಪ್‌ನಲ್ಲಿ ಸತತವಾಗಿ ಪದಕ ಗೆದ್ದರು

2019ರಲ್ಲಿ ಸಿಂಧು ವಿಶ್ವ ಚಾಂಪಿಯನ್ ಆದಾಗ, ಭಾರತೀಯ ಬ್ಯಾಡ್ಮಿಂಟನ್‌ಗೆ ಮತ್ತೊಂದು ಮಹತ್ವದ “ಮೊದಲ” ದೊರೆಯಿತು. ವಿಶ್ವ ಬ್ಯಾಡ್ಮಿಂಟನ್ ಚಾಂಪಿಯನ್‌ಶಿಪ್‌ನಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆಯರ ಸಿಂಗಲ್ಸ್ ವಿಶ್ವ ಚಾಂಪಿಯನ್ ಆದ ಮೊದಲ ಭಾರತೀಯ.

2021 — ಒಲಿಂಪಿಕ್‌ನಲ್ಲಿ ಸಿಂಧುವಿನ ಮತ್ತೊಂದು ಪದಕ

ಟೋಕಿಯೊ ಒಲಿಂಪಿಕ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಸಿಂಧು ಕಂಚಿನ ಪದಕ ಗೆದ್ದರು. ಇದರೊಂದಿಗೆ ಅವರು ಎರಡು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಒಲಿಂಪಿಕ್ಸ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಪದಕ ಗೆದ್ದ ಮೊದಲ ಭಾರತೀಯ ಮಹಿಳಾ ಕ್ರೀಡಾಪಟುಗಳಲ್ಲಿ ವಿಶಿಷ್ಟ ಸ್ಥಾನ ಪಡೆದರು; ಬ್ಯಾಡ್ಮಿಂಟನ್‌ನಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಅತ್ಯಂತ ಸ್ಥಿರವಾದ ಒಲಿಂಪಿಕ್ ಸಾಧಕಿಯಾಗಿ ತಮ್ಮ ಸ್ಥಾನ ಮತ್ತಷ್ಟು ಬಲಪಡಿಸಿದರು.

ಜ್ವಾಲಾ ಗುಟ್ಟಾ–ಅಶ್ವಿನಿ ಪೊನ್ನಪ್ಪ: ಡಬಲ್ಸ್‌ಗೆ ಹೊಸ ಗೌರವ

ಭಾರತೀಯ ಬ್ಯಾಡ್ಮಿಂಟನ್ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಸಿಂಗಲ್ಸ್ ಅಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಜಗತ್ತಿಗೆ ನೆನಪಿಸಿದ ಜೋಡಿ ಜ್ವಾಲಾ ಗುಟ್ಟಾ ಮತ್ತು ಅಶ್ವಿನಿ ಪೊನ್ನಪ್ಪ. 2011ರಲ್ಲಿ ಲಂಡನ್ ವಿಶ್ವ ಚಾಂಪಿಯನ್‌ಶಿಪ್‌ನಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆಯರ ಡಬಲ್ಸ್ ಕಂಚಿನ ಪದಕ ಗೆದ್ದರು. ಇದು 28 ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ವಿಶ್ವ ಚಾಂಪಿಯನ್‌ಶಿಪ್‌ನಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಮೊದಲ ಪದಕವಾಗಿತ್ತು.)

2010ರ ಕಾಮನ್‌ವೆಲ್ತ್ ಗೇಮ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಅವರು ಮಹಿಳೆಯರ ಡಬಲ್ಸ್ ಚಿನ್ನ ಗೆದ್ದಿದ್ದರು; 2014ರ ಗ್ಲಾಸ್ಗೋ ಕಾಮನ್‌ವೆಲ್ತ್‌ನಲ್ಲಿ ಬೆಳ್ಳಿ ಪಡೆದರು. ಇವರ ಸಾಧನೆಯಿಂದ ಭಾರತೀಯ ಮಹಿಳಾ ಡಬಲ್ಸ್‌ಗೆ ಬಲವಾದ ನೆಲೆ ಸಿಕ್ಕಿತು.

ಕಿಡಂಬಿ ಶ್ರೀಕಾಂತ್ — ಪುರುಷರ ಸಿಂಗಲ್ಸ್‌ನ ಹೊಸ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ

ಸೈನಾ–ಸಿಂಧು ಯುಗದಲ್ಲಿ ಪುರುಷರ ಸಿಂಗಲ್ಸ್‌ನಲ್ಲೂ ಭಾರತ ಹಿಂದೆ ಉಳಿಯಲಿಲ್ಲ. ಕಿಡಂಬಿ ಶ್ರೀಕಾಂತ್ 2017ರಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಹಲವು ದೊಡ್ಡ Superseries ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದು ವಿಶ್ವ ರ‍್ಯಾಂಕಿಂಗ್‌ನಲ್ಲಿ ನಂ.1 ಸ್ಥಾನಕ್ಕೇರಿದರು.

2018ರ ಕಾಮನ್‌ವೆಲ್ತ್ ಗೇಮ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಮಿಶ್ರ ತಂಡದ ಚಿನ್ನದ ಸಾಧನೆಯಲ್ಲೂ ಅವರ ಕೊಡುಗೆ ಇತ್ತು.

ನಂತರ ವಿಶ್ವ ಚಾಂಪಿಯನ್‌ಶಿಪ್‌ನಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಪುರುಷರ ಸಿಂಗಲ್ಸ್‌ಗೆ ಮತ್ತೊಂದು ದೊಡ್ಡ ಸಾಧನೆ ಬಂದಿತು.

2021 — ಶ್ರೀಕಾಂತ್ ವಿಶ್ವ ಚಾಂಪಿಯನ್‌ಶಿಪ್ ಬೆಳ್ಳಿ

ಕಿಡಂಬಿ ಶ್ರೀಕಾಂತ್ 2021ರ BWF ವಿಶ್ವ ಚಾಂಪಿಯನ್‌ಶಿಪ್‌ನಲ್ಲಿ ಪುರುಷರ ಸಿಂಗಲ್ಸ್ ಬೆಳ್ಳಿ ಗೆದ್ದರು.

ಇದು ಭಾರತೀಯ ಪುರುಷರ ಸಿಂಗಲ್ಸ್‌ಗೆ ಹೊಸ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ ನೀಡಿದ ಸಾಧನೆ.

ಲಕ್ಷ್ಯ ಸೇನ್ — ಹೊಸ ಪೀಳಿಗೆಯ ಧ್ವಜಧಾರಿ

ಅಲ್ಮೋರಾದ ಯುವ ಆಟಗಾರ ಲಕ್ಷ್ಯ ಸೇನ್ ಭಾರತೀಯ ಬ್ಯಾಡ್ಮಿಂಟನ್‌ನ ಮುಂದಿನ ದೊಡ್ಡ ಹೆಸರಾಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿದರು.

2021ರ ವಿಶ್ವ ಚಾಂಪಿಯನ್‌ಶಿಪ್‌ನಲ್ಲಿ ಕಂಚು ಗೆದ್ದರು.
2022ರಲ್ಲಿ ಕಾಮನ್‌ವೆಲ್ತ್ ಗೇಮ್ಸ್ ಪುರುಷರ ಸಿಂಗಲ್ಸ್ ಚಿನ್ನ ಗೆದ್ದರು.
ಅದೇ ವರ್ಷ ಆಲ್ ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್ ಫೈನಲ್‌ಗೆ ತಲುಪಿದರು. ಆಲ್ ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯನ್ನು ಗೆಲ್ಲಲು ಇನ್ನೂ ಒಬ್ಬ ಭಾರತೀಯನಿಗಾಗಿ ಕಾಯಬೇಕಿದೆ; 2022ರ ಲಕ್ಷ್ಯ ಸೇನ್ ಫೈನಲ್‌ವರೆಗಿನ ಪಯಣವೂ ಅದಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿ
2024ರ ಪ್ಯಾರಿಸ್ ಒಲಿಂಪಿಕ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಸೆಮಿಫೈನಲ್‌ವರೆಗೆ ತಲುಪಿದ ಅವರ ಸಾಧನೆಯೂ ಭಾರತೀಯ ಪುರುಷರ ಸಿಂಗಲ್ಸ್‌ನ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಪ್ರಮುಖ ಮೈಲಿಗಲ್ಲಾಗಿದೆ.

ಸಾತ್ವಿಕ್–ಚಿರಾಗ್: ಭಾರತೀಯ ಪುರುಷರ ಡಬಲ್ಸ್‌ನ ಸ್ಫೋಟ

ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಭಾರತೀಯ ಬ್ಯಾಡ್ಮಿಂಟನ್‌ನ ದೊಡ್ಡ ಸಾಧನೆಗಳು ಬಹುತೇಕ ಸಿಂಗಲ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದವು. ಆದರೆ ಸಾತ್ವಿಕ್‌ಸಾಯಿರಾಜ್ ರಂಕಿರೆಡ್ಡಿ–ಚಿರಾಗ್ ಶೆಟ್ಟಿ ಜೋಡಿ ಆ ಚಿತ್ರಣವನ್ನೇ ಬದಲಿಸಿತು. ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಸ್ಮ್ಯಾಶ್, ವೇಗದ ಆಟ, ಆಕ್ರಮಣಕಾರಿ ನೆಟ್ ಪ್ಲೇ ಮತ್ತು ಮಾನಸಿಕ ದೃಢತೆ—ಇವುಗಳ ಸಂಯೋಜನೆಯಿಂದ ಈ ಜೋಡಿ ವಿಶ್ವದ ಅಗ್ರ ಪುರುಷರ ಡಬಲ್ಸ್ ಜೋಡಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಯಿತು.

2022 — ಭಾರತ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಥಾಮಸ್ ಕಪ್ ಗೆದ್ದಿತು

2022ರ ಥಾಮಸ್ ಕಪ್ ಭಾರತೀಯ ಬ್ಯಾಡ್ಮಿಂಟನ್ ಇತಿಹಾಸದ ಮತ್ತೊಂದು ಮಹತ್ವದ ದಿನ. ಭಾರತ ಇಂಡೋನೇಷ್ಯಾವನ್ನು ಫೈನಲ್‌ನಲ್ಲಿ 3–0ರಿಂದ ಸೋಲಿಸಿ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ Thomas Cup ಗೆದ್ದಿತು. ಇದು ಒಬ್ಬ ಆಟಗಾರನ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಅಲ್ಲ. ಇದು ಭಾರತೀಯ ಪುರುಷರ ಬ್ಯಾಡ್ಮಿಂಟನ್ ತಂಡದ ಸಾಮೂಹಿಕ ಶಕ್ತಿ ವಿಶ್ವಕ್ಕೆ ತೋರಿಸಿದ ಕ್ಷಣ.

ಸಾತ್ವಿಕ್–ಚಿರಾಗ್ ಸೇರಿದಂತೆ ಲಕ್ಷ್ಯ ಸೇನ್, ಕಿಡಂಬಿ ಶ್ರೀಕಾಂತ್ ಮತ್ತು ಇತರ ಆಟಗಾರರು ಆ ತಂಡದ ಯಶಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸಿದರು.

2023 — ಏಷ್ಯನ್ ಗೇಮ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಸಾತ್ವಿಕ್–ಚಿರಾಗ್ ಚಿನ್ನ

2023ರ ಹ್ಯಾಂಗ್‌ಝೌ ಏಷ್ಯನ್ ಗೇಮ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಸಾತ್ವಿಕ್–ಚಿರಾಗ್ ಪುರುಷರ ಡಬಲ್ಸ್ ಚಿನ್ನ ಗೆದ್ದರು.
ಸೆಮಿಫೈನಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಅವರು ಮಲೇಷ್ಯಾದ Aaron Chia–Soh Wooi Yik ಜೋಡಿಯನ್ನು ಸೋಲಿಸಿದರು.

ಚೀನಾ, ಮಲೇಷ್ಯಾ, ಇಂಡೋನೇಷ್ಯಾ ಮುಂತಾದ ದೇಶಗಳ ಬಲಿಷ್ಠ ಡಬಲ್ಸ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳ ನಡುವೆ ಭಾರತೀಯ ಜೋಡಿ ಏಷ್ಯಾದಲ್ಲೇ ಅಗ್ರಸ್ಥಾನಕ್ಕೇರಿರುವುದು ಸಣ್ಣ ಸಾಧನೆಯಲ್ಲ.

ಮತ್ತು ಈಗ… 2026ರ China Masters!

ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದು ಮತ್ತೆ 2026 ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 6ಕ್ಕೆ ಮರಳೋಣ. ಶೆನ್‌ಜೆನ್‌ನ China Masters Super 750. ಸಾತ್ವಿಕ್–ಚಿರಾಗ್‌ಗೆ ಇದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಪಂದ್ಯಾವಳಿ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ.

2023ರಲ್ಲಿ ರನ್ನರ್-ಅಪ್
2025ರಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ರನ್ನರ್-ಅಪ್
2024ರಲ್ಲಿ ಸೆಮಿಫೈನಲ್ ಅಂದರೆ ಮೂರು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಚೀನಾದಲ್ಲಿ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಕೈತಪ್ಪುತ್ತಲೇ ಇತ್ತು.

2026ರಲ್ಲಿ ಫೈನಲ್‌ಗೆ ಮತ್ತೆ ಚೀನಾದ ಜೋಡಿಯೇ ಎದುರಾಳಿ. ಮೊದಲ ಗೇಮ್‌ನಲ್ಲಿ ಭಾರತ 11–21ರಿಂದ ಸೋತಿತು. ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿಂದ ಕಥೆ ಬದಲಾಯಿತು. ಎರಡನೇ ಗೇಮ್ — 21–13. ಮೂರನೇ ಗೇಮ್ — 21–17. ಒಟ್ಟು 1 ಗಂಟೆ 10 ನಿಮಿಷಗಳ ಹೋರಾಟದ ನಂತರ… ಚೀನಾ ನೆಲದಲ್ಲೇ ಚೀನಾದ ಜೋಡಿಯನ್ನು ಸೋಲಿಸಿ ಭಾರತ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಗೆದ್ದಿತು!

ಇದು China Masters‌ನ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲೇ ಮೊದಲ ಭಾರತೀಯ ಪ್ರಶಸ್ತಿ. ಇದು ಸಾತ್ವಿಕ್–ಚಿರಾಗ್ ಅವರ 10ನೇ BWF World Tour ಪ್ರಶಸ್ತಿ. 2026ರಲ್ಲಿ ಅವರ ಎರಡನೇ ಪ್ರಶಸ್ತಿ; ಅದಕ್ಕೂ ಮೊದಲು Singapore Open Super 750 ಗೆದ್ದಿದ್ದರು.

ಮಹಿಳಾ ಡಬಲ್ಸ್‌ನಲ್ಲೂ ಹೊಸ ಅಧ್ಯಾಯ — ಟ್ರೀಸಾ ಜಾಲಿ–ಗಾಯತ್ರಿ ಗೋಪಿಚಂದ್

ಭಾರತೀಯ ಮಹಿಳಾ ಬ್ಯಾಡ್ಮಿಂಟನ್‌ನ ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಯ ಭರವಸೆ ಟ್ರೀಸಾ ಜಾಲಿ–ಗಾಯತ್ರಿ ಗೋಪಿಚಂದ್. 2026ರ ವಿಶ್ವ ಚಾಂಪಿಯನ್‌ಶಿಪ್‌ನಲ್ಲಿ ಅವರು ವಿಶ್ವದ ನಂ.4 ಚೀನಾದ ಜೋಡಿ Jia Yi Fan–Zhang Shu Xian ಅವರನ್ನು ಕ್ವಾರ್ಟರ್‌ಫೈನಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಸೋಲಿಸಿ ಸೆಮಿಫೈನಲ್‌ಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು. ಅದರೊಂದಿಗೆ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಪದಕ ಖಚಿತವಾಯಿತು.

ಕೊನೆಗೆ ಅವರು ಕಂಚಿನ ಪದಕ ಗೆದ್ದರು. ಇದು ಕೇವಲ ಎರಡು ಯುವ ಆಟಗಾರ್ತಿಯರ ಸಾಧನೆಯಲ್ಲ. 2011ರಲ್ಲಿ ಜ್ವಾಲಾ–ಅಶ್ವಿನಿ ಆರಂಭಿಸಿದ ಮಹಿಳಾ ಡಬಲ್ಸ್ ವಿಶ್ವ ಚಾಂಪಿಯನ್‌ಶಿಪ್ ಪದಕದ ಪರಂಪರೆಗೆ ಹೊಸ ಪೀಳಿಗೆಯ ಉತ್ತರ.

1980ರಿಂದ 2026 — ಬದಲಾಗಿರುವ ಭಾರತೀಯ ಬ್ಯಾಡ್ಮಿಂಟನ್

ಒಮ್ಮೆ ಹಿಂದಿರುಗಿ ನೋಡಿದರೆ, ಈ 46 ವರ್ಷಗಳ ಪಯಣ ಎಷ್ಟು ದೊಡ್ಡದು ಎಂಬುದು ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ.

ವರ್ಷ	ಆಟಗಾರ/ಜೋಡಿ	ಪ್ರಮುಖ ಸಾಧನೆ
1980	ಪ್ರಕಾಶ್ ಪಡುಕೋಣೆ	ಆಲ್ ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್ ಚಾಂಪಿಯನ್
1982	ಸಯ್ಯದ್ ಮೋದಿ	ಕಾಮನ್‌ವೆಲ್ತ್ ಚಿನ್ನ; ಏಷ್ಯನ್ ಗೇಮ್ಸ್ ಕಂಚು
1983	ಪ್ರಕಾಶ್ ಪಡುಕೋಣೆ	ವಿಶ್ವ ಚಾಂಪಿಯನ್‌ಶಿಪ್ ಕಂಚು
1996	ಅಪರ್ಣಾ ಪೊಪಟ್	ವಿಶ್ವ ಜೂನಿಯರ್ ಬೆಳ್ಳಿ
1998	ಅಪರ್ಣಾ ಪೊಪಟ್	ಕಾಮನ್‌ವೆಲ್ತ್ ಬೆಳ್ಳಿ
2001	ಪುಲ್ಲೇಲ ಗೋಪಿಚಂದ್	ಆಲ್ ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್ ಚಾಂಪಿಯನ್
2010	ಸೈನಾ ನೆಹ್ವಾಲ್	ಕಾಮನ್‌ವೆಲ್ತ್ ಚಿನ್ನ
2011	ಜ್ವಾಲಾ–ಅಶ್ವಿನಿ	ವಿಶ್ವ ಚಾಂಪಿಯನ್‌ಶಿಪ್ ಕಂಚು
2012	ಸೈನಾ ನೆಹ್ವಾಲ್	ಒಲಿಂಪಿಕ್ ಕಂಚು
2016	ಪಿ.ವಿ. ಸಿಂಧು	ಒಲಿಂಪಿಕ್ ಬೆಳ್ಳಿ
2019	ಪಿ.ವಿ. ಸಿಂಧು	ವಿಶ್ವ ಚಾಂಪಿಯನ್
2021	ಪಿ.ವಿ. ಸಿಂಧು	ಒಲಿಂಪಿಕ್ ಕಂಚು
2021	ಕಿಡಂಬಿ ಶ್ರೀಕಾಂತ್	ವಿಶ್ವ ಚಾಂಪಿಯನ್‌ಶಿಪ್ ಬೆಳ್ಳಿ
2022	ಭಾರತ ಪುರುಷರ ತಂಡ	ಮೊದಲ ಥಾಮಸ್ ಕಪ್ ಚಾಂಪಿಯನ್
2022	ಲಕ್ಷ್ಯ ಸೇನ್	ಕಾಮನ್‌ವೆಲ್ತ್ ಚಿನ್ನ; ಆಲ್ ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್ ರನ್ನರ್-ಅಪ್
2023	ಸಾತ್ವಿಕ್–ಚಿರಾಗ್	ಏಷ್ಯನ್ ಗೇಮ್ಸ್ ಚಿನ್ನ
2026	ಟ್ರೀಸಾ–ಗಾಯತ್ರಿ	ವಿಶ್ವ ಚಾಂಪಿಯನ್‌ಶಿಪ್ ಕಂಚು
2026	ಸಾತ್ವಿಕ್–ಚಿರಾಗ್	China Masters Super 750 ಚಾಂಪಿಯನ್

ಹಾಗಾದರೆ ಚೀನಾ–ಮಲೇಷ್ಯಾದ ಪ್ರಾಬಲ್ಯ ಭಾರತ ಮುರಿದಿತೇ?

ಭಾರತೀಯ ಬ್ಯಾಡ್ಮಿಂಟನ್‌ನ ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು ಕೇವಲ “ಚೀನಾ ಮತ್ತು ಮಲೇಷ್ಯಾದ ಪ್ರಾಬಲ್ಯ ಮುರಿಯಿತು” ಎಂದು ಹೇಳುವುದು ಸ್ವಲ್ಪ ಸರಳೀಕರಣವಾಗುತ್ತದೆ. ವಿಶ್ವ ಬ್ಯಾಡ್ಮಿಂಟನ್‌ನಲ್ಲಿ ಚೀನಾ, ಇಂಡೋನೇಷ್ಯಾ, ಮಲೇಷ್ಯಾ, ದಕ್ಷಿಣ ಕೊರಿಯಾ, ಡೆನ್ಮಾರ್ಕ್ ಮತ್ತು ಜಪಾನ್ ಸೇರಿದಂತೆ ಹಲವು ದೇಶಗಳು ವಿವಿಧ ಕಾಲಘಟ್ಟಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಬಲ್ಯ ಸಾಧಿಸಿವೆ.

ಆದರೆ ಭಾರತೀಯ ಆಟಗಾರರು ಈಗ ಅವರ ವಿರುದ್ಧ ಸ್ಪರ್ಧಿಸಲು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಅವರನ್ನು ಅವರದೇ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಸೋಲಿಸಿ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಗೆಲ್ಲುವ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಬೆಳೆದಿದ್ದಾರೆ. 2026ರ China Masters ಇದಕ್ಕೆ ಅತ್ಯಂತ ತಾಜಾ ಉದಾಹರಣೆ. ಸಾತ್ವಿಕ್–ಚಿರಾಗ್ ಮೊದಲು 2023 ಮತ್ತು 2025ರಲ್ಲಿ ರನ್ನರ್-ಅಪ್ ಆಗಿದ್ದರು; 2026ರಲ್ಲಿ ಮೂರನೇ ಫೈನಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಚೀನಾದ ಜೋಡಿಯನ್ನು ಸೋಲಿಸಿ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಗೆದ್ದರು.

ಈ ಬದಲಾವಣೆಯ ಹಿಂದೆ ಇರುವ ಶಕ್ತಿ ಏನು?

ಭಾರತೀಯ ಬ್ಯಾಡ್ಮಿಂಟನ್‌ನ ಯಶಸ್ಸು ಕೇವಲ ಪ್ರತಿಭಾವಂತ ಆಟಗಾರರ ಫಲವಲ್ಲ. ಇದರ ಹಿಂದೆ ಹಲವು ವರ್ಷಗಳ ಪರಿಶ್ರಮವಿದೆ.

ತರಬೇತಿ ಕೇಂದ್ರಗಳ ಬೆಳವಣಿಗೆ

ಪ್ರಕಾಶ್ ಪಡುಕೋಣೆ ವಿಮಲ್ ಕುಮಾರ್ ಮತ್ತು ಪುಲ್ಲೇಲ ಗೋಪಿಚಂದ್ ಅವರಂತಹ ಆಟಗಾರರು ನಂತರ ತರಬೇತುದಾರರಾಗಿ ಹೊಸ ಪೀಳಿಗೆಯನ್ನು ಬೆಳೆಸಿದರು.

ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ತರಬೇತಿ

ಫಿಟ್ನೆಸ್, ಪೌಷ್ಟಿಕತೆ, ವಿಡಿಯೋ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ, ಸ್ಪೋರ್ಟ್ಸ್ ಸೈನ್ಸ್ ಮತ್ತು ಮಾನಸಿಕ ತರಬೇತಿ ಇಂದು ಆಟದ ಅವಿಭಾಜ್ಯ ಭಾಗಗಳಾಗಿವೆ.

ಜೂನಿಯರ್ ಮಟ್ಟದ ವ್ಯವಸ್ಥೆ

ಸಣ್ಣ ವಯಸ್ಸಿನಿಂದಲೇ ಪ್ರತಿಭೆ ಗುರುತಿಸಿ ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ತಯಾರು ಮಾಡುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಬೆಳೆದಿದೆ.

ಮಹಿಳೆಯರ ಹೆಚ್ಚಿದ ಭಾಗವಹಿಸುವಿಕೆ

ಸೈನಾ, ಸಿಂಧು, ಜ್ವಾಲಾ, ಅಶ್ವಿನಿ, ಟ್ರೀಸಾ, ಗಾಯತ್ರಿ ಮತ್ತು ಅನೇಕ ಆಟಗಾರ್ತಿಯರು ಹುಡುಗಿಯರಿಗೆ ಹೊಸ ಮಾದರಿಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಡಬಲ್ಸ್‌ಗೆ ಸಿಕ್ಕಿರುವ ಹೊಸ ಗೌರವ

ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಭಾರತ ಸಿಂಗಲ್ಸ್ ದೇಶವೆಂಬ ಭಾವನೆ ಇತ್ತು. ಇಂದು ಸಾತ್ವಿಕ್–ಚಿರಾಗ್ ಮತ್ತು ಟ್ರೀಸಾ–ಗಾಯತ್ರಿ ಕಾರಣದಿಂದ ಭಾರತೀಯ ಡಬಲ್ಸ್‌ಗೂ ವಿಶ್ವದ ಗಮನವಿದೆ.

ಕ್ರಿಕೆಟ್‌ನಾಚೆಯೂ ಒಂದು ಭಾರತವಿದೆ!

ಇಂದು ಭಾರತೀಯ ಕ್ರೀಡಾ ಅಭಿಮಾನಿಗಳು ಸಾತ್ವಿಕ್ ಸ್ಮ್ಯಾಶ್ ಮಾಡಿದಾಗ ಸಂಭ್ರಮಿಸುತ್ತಾರೆ. ಚಿರಾಗ್ ನೆಟ್ ಬಳಿ ಅದ್ಭುತ ಶಾಟ್ ಆಡಿದಾಗ ಚಪ್ಪಾಳೆ ತಟ್ಟುತ್ತಾರೆ. ಸಿಂಧು ಕೋರ್ಟ್‌ಗೆ ಇಳಿದಾಗ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಿಂದ ನೋಡುತ್ತಾರೆ. ಸೈನಾ ಹೋರಾಡಿದ ದಿನಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಲಕ್ಷ್ಯ ಸೇನ್‌ನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ರ‍್ಯಾಲಿಯಲ್ಲೂ ಭವಿಷ್ಯ ಕಾಣುತ್ತಾರೆ. ಟ್ರೀಸಾ–ಗಾಯತ್ರಿ ವಿಶ್ವ ಚಾಂಪಿಯನ್‌ಶಿಪ್‌ನಲ್ಲಿ ಪದಕ ಗೆದ್ದಾಗ ಹೊಸ ಪೀಳಿಗೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಮ್ಮೆಪಡುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಈ ಕಥೆಯ ಮೊದಲ ದೊಡ್ಡ ಪುಟವನ್ನು ತೆರೆದವರು ಯಾರು? 1980ರ ಆಲ್ ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್‌ನಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಧ್ವಜ ಹಾರಿಸಿದ ಪ್ರಕಾಶ್ ಪಡುಕೋಣೆ. ಅವರ ನಂತರ ಅದೇ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಗೋಪಿಚಂದ್. ಗೋಪಿಚಂದ್ ಅವರ ನಂತರ ಸೈನಾ ಮತ್ತು ಸಿಂಧು. ಅವರ ಜೊತೆಗೆ ಶ್ರೀಕಾಂತ್, ಲಕ್ಷ್ಯ. ಜ್ವಾಲಾ–ಅಶ್ವಿನಿಯಿಂದ ಸಾತ್ವಿಕ್–ಚಿರಾಗ್ ಮತ್ತು ಟ್ರೀಸಾ–ಗಾಯತ್ರಿವರೆಗೆ. ಇದು ಕೇವಲ ಆಟಗಾರರ ಪಟ್ಟಿ ಅಲ್ಲ. ಇದು ಭಾರತೀಯ ಬ್ಯಾಡ್ಮಿಂಟನ್‌ನ ಪೀಳಿಗೆಗಳ ಕಥೆ.

ಒಂದು ಸ್ಮ್ಯಾಶ್‌ನಿಂದ ಆರಂಭವಾದ ಪಯಣ…

1980ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶ್ ಪಡುಕೋಣೆ ಆಲ್ ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್ ಗೆದ್ದಾಗ ಬಹುಶಃ ಯಾರೂ ಊಹಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಒಂದು ದಿನ ಭಾರತೀಯ ಜೋಡಿ ಚೀನಾದ ನೆಲದಲ್ಲೇ ಚೀನಾದ ಜೋಡಿಯನ್ನು ಸೋಲಿಸಿ China Masters ಗೆಲ್ಲುತ್ತದೆ ಎಂದು. ಒಂದು ದಿನ ಭಾರತೀಯ ಮಹಿಳಾ ಆಟಗಾರ್ತಿ ವಿಶ್ವ ಚಾಂಪಿಯನ್ ಆಗುತ್ತಾಳೆ ಎಂದು.

ಒಬ್ಬ ಭಾರತೀಯ ಮಹಿಳೆ ಎರಡು ಒಲಿಂಪಿಕ್ ಪದಕಗಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲುತ್ತಾಳೆ ಎಂದು. ಒಂದು ದಿನ ಭಾರತ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ Thomas Cup ಗೆಲ್ಲುತ್ತದೆ ಎಂದು. ಮತ್ತು ಒಂದು ದಿನ ವಿಶ್ವ ಚಾಂಪಿಯನ್‌ಶಿಪ್‌ನಲ್ಲೂ ಭಾರತೀಯ ಮಹಿಳಾ ಡಬಲ್ಸ್‌ನ ಹೊಸ ಜೋಡಿ ಪದಕ ಗೆಲ್ಲುತ್ತದೆ ಎಂದು.

ಆದರೆ ಭಾರತೀಯ ಬ್ಯಾಡ್ಮಿಂಟನ್‌ನ ಇತಿಹಾಸದ ಸೌಂದರ್ಯವೇ ಅದು. ಒಬ್ಬರ ಸಾಧನೆ ಮತ್ತೊಬ್ಬರಿಗೆ ದಾರಿ ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತದೆ. ಪ್ರಕಾಶ್ ಪಡುಕೋಣೆ ಬಿತ್ತಿದ ಬೀಜಕ್ಕೆ ಗೋಪಿಚಂದ್ ನೀರು ಹಾಕಿದರು. ಗೋಪಿಚಂದ್ ಬೆಳೆಸಿದ ಪೀಳಿಗೆಯಿಂದ ಸೈನಾ–ಸಿಂಧು ಅರಳಿದರು. ಅವರ ಸಾಧನೆಯ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷ್ಯ, ಸಾತ್ವಿಕ್, ಚಿರಾಗ್, ಟ್ರೀಸಾ, ಗಾಯತ್ರಿ ಸೇರಿದಂತೆ ಹೊಸ ಪೀಳಿಗೆ ಬೆಳೆದುಬಂದಿದೆ. ಮತ್ತು ಈ ಪಯಣ ಇನ್ನೂ ಮುಗಿದಿಲ್ಲ. ಈಗಷ್ಟೇ ಆರಂಭವಾಗಿದ್ದು, ಮುಂದಿನ ಹಲವಾರು ದಶಕಗಳ ಕಾಲ ಮುಂದುವರೆಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗಬೇಕಿದೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಸ್ತುತವಾದ ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು ಗಮನಿಸಿದಲ್ಲಿ ಅದು ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಮುಂದುವರೆಯುತ್ತದೆ. ಏ ಸಿರ್ಫ್ ಟ್ರೇಲರ್ ಹೈ, ಪಿಕ್ಚರ್ ಅಭೀ ಬಾಕೀ ಹೈ ಎಂದರು ತಪ್ಪಾಗದು

1980ರಿಂದ 2026—46 ವರ್ಷಗಳ ಭಾರತೀಯ ಬ್ಯಾಡ್ಮಿಂಟನ್ ಪಯಣ ನಮಗೆ ಒಂದು ಸಂಗತಿಯನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಿದೆ: ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಕ್ರೀಡೆ ಎಂದರೆ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ. ಒಂದು ರಾಕೆಟ್, ಒಂದು ಶಟಲ್ ಮತ್ತು ಒಬ್ಬ ಆಟಗಾರನ ಕನಸು ಕೂಡ ಭಾರತದ ತ್ರಿವರ್ಣ ಧ್ವಜವನ್ನು ವಿಶ್ವದ ವೇದಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಹಾರಿಸಬಲ್ಲದು. ಇತ್ತೀಚಿನ China Masters ಗೆಲುವಿನ ನಂತರ ಸಾತ್ವಿಕ್–ಚಿರಾಗ್ ಅವರ ಕಥೆ ಅದಕ್ಕೆ ಮತ್ತೊಂದು ಸುವರ್ಣ ಅಧ್ಯಾಯ. ಪ್ರಕಾಶ್ ಪಡುಕೋಣೆಯಿಂದ ಸಾತ್ವಿಕ್–ಚಿರಾಗ್‌ವರೆಗೆ… ಇದು ಕೇವಲ ಬ್ಯಾಡ್ಮಿಂಟನ್‌ನ ಕಥೆಯಲ್ಲ; ಇದು ಬದಲಾಗುತ್ತಿರುವ ಭಾರತದ ಕ್ರೀಡಾ ಶಕ್ತಿಯ ಕಥೆ ಎಂದರೂ ತಪ್ಪಾಗದು ಅಲ್ವೇ?