ಕಡಿಮೆ ಬಜೆಟ್ನಿಂದ ಕೋಟಿ ಕೋಟಿ ಹೂಡಿಕೆಯವರೆಗೆ: ಕನ್ನಡ ಸಿನಿಮಾ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಬಂತು? ಅಂದಿನ ನಟ–ನಿರ್ದೇಶಕರಿಂದ ಇಂದಿನ ಪ್ಯಾನ್ ಇಂಡಿಯಾ ಮನಸ್ಥಿತಿಯವರೆಗೆ, ಮತ್ತೆ ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರರಂಗದ ಸುವರ್ಣಯುಗ ಸಾಧ್ಯವೇ?
ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಸಿನಿಮಾ ಎಂದರೆ ಕಥೆ, ಪಾತ್ರ, ಸಂಗೀತ, ಸಾಹಿತ್ಯ ಮತ್ತು ಅಭಿನಯದ ಸಂಗಮವಾಗಿತ್ತು. 1960ರಿಂದ 2000ರ ಆರಂಭದವರೆಗೆ ಸೀಮಿತ ಬಜೆಟ್ನಲ್ಲಿ ನಿರ್ಮಾಣವಾದ ಅನೇಕ ಚಿತ್ರಗಳು ಪ್ರೇಕ್ಷಕರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಗೆದ್ದು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಇಂದಿನಂತೆ ದೇಶ-ವಿದೇಶಗಳ ದುಬಾರಿ ಲೊಕೇಷನ್ಗಳು, ನೂರಾರು ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿ ಬಜೆಟ್, ಭಾರೀ VFX, ಬೃಹತ್ ಪ್ರಚಾರ ಅಭಿಯಾನಗಳು ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಆ ಸಿನಿಮಾಗಳಿಗೆ ದೀರ್ಘಕಾಲದ ಪ್ರೇಕ್ಷಕ ಬೆಂಬಲ ಸಿಗುತ್ತಿತ್ತು.
ಆದರೆ ಇಂದು ಕೋಟ್ಯಂತರ ರೂಪಾಯಿ ಖರ್ಚು ಮಾಡಿ ನಿರ್ಮಿಸಿದ ಚಿತ್ರವೂ ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರಮಂದಿರಗಳಿಂದ ಮಾಯವಾಗುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಎದುರಾಗುತ್ತಿದೆ. 2025ರಲ್ಲಿ 255 ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರಗಳು ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗಿದ್ದರೂ, ಉದ್ಯಮದ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಯ ಪ್ರಕಾರ ಹತ್ತು ಚಿತ್ರಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಕಡಿಮೆ ಚಿತ್ರಗಳು ನಿರ್ಮಾಪಕರ ಹೂಡಿಕೆಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ರಕ್ಷಿಸಿವೆ. 2026ರ ಮೊದಲಾರ್ಧದಲ್ಲಿಯೂ 110ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರಗಳು ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗಿದ್ದು, ಹೆಚ್ಚಿನ ಚಿತ್ರಗಳು ವೆಚ್ಚ ವಾಪಸ್ ಪಡೆಯಲು ಹೋರಾಡಿವೆ. ಹಾಗಾದರೆ ಸಮಸ್ಯೆ ಬಜೆಟ್ನಲ್ಲೇ? ಕಥೆಯಲ್ಲೇ? ನಟರಲ್ಲೇ? ಅಥವಾ ಬದಲಾಗಿರುವ ಸಿನಿಮಾ ವ್ಯವಹಾರದ ಮಾದರಿಯಲ್ಲೇ?
ಅಂದಿನ ನಟರಿಗೂ ಇಂದಿನ ನಟರಿಗೂ ಇರುವ ವ್ಯತ್ಯಾಸವೇನು?
![]()
ಡಾ. ರಾಜ್ಕುಮಾರ್, ವಿಷ್ಣುವರ್ಧನ್, ಅಂಬರೀಷ್, ಅನಂತ್ ನಾಗ್, ಶಂಕರ್ ನಾಗ್, ರವಿಚಂದ್ರನ್, ಶಿವರಾಜ್ಕುಮಾರ್ ಸೇರಿದಂತೆ ಹಲವು ತಲೆಮಾರುಗಳ ನಟರು ವಿಭಿನ್ನ ಪಾತ್ರಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಅನಂತ್ ನಾಗ್ ಅವರ ವೃತ್ತಿಜೀವನದಲ್ಲಿ ಕಲಾತ್ಮಕ ಚಿತ್ರಗಳಿಂದ ಹಿಡಿದು ಜನಪ್ರಿಯ ಮನರಂಜನಾ ಚಿತ್ರಗಳವರೆಗೆ ವೈವಿಧ್ಯಮಯ ಪಾತ್ರಗಳಿವೆ. ಅಂದಿನ ನಟನಿಗೆ ನಾನು ಯಾವ ರೀತಿಯ ಪಾತ್ರ ಮಾಡಬೇಕು? ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯ ಜೊತೆಗೆ ಈ ಪಾತ್ರವನ್ನು ನಾನು ಹೇಗೆ ಜೀವಿಸಬೇಕು? ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯೂ ಮುಖ್ಯವಾಗಿತ್ತು.
ಇಂದು ಕೂಡ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ನಟರು ಇದ್ದಾರೆ. ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ಎಲ್ಲ ನಟರಿಗೂ ಅನ್ವಯಿಸುವಂತೆ ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಸ್ಟಾರ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಬಲಗೊಂಡಂತೆ ಕೆಲವು ಸಿನಿಮಾಗಳಲ್ಲಿ ನಟನ ಇಮೇಜ್ ಕಥೆಗಿಂತ ದೊಡ್ಡದಾಗುವ ಪ್ರವೃತ್ತಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ. ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕಥೆ ಹೀರೋ ಆಗಿತ್ತು… ಇಂದು ಹೀರೋನೇ ಕಥೆಯಾಗಿದ್ದಾನೆ! ಇದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಕಥೆ ಪಾತ್ರಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ನಟನನ್ನು ಹುಡುಕುವುದಕ್ಕಿಂತ, ನಟನ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಕಥೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಎದುರಾಗಬಹುದು.
ಅಂದಿನ ನಿರ್ದೇಶಕರ ವಿಶೇಷತೆ ಏನು?
ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರರಂಗದ 1970ರ ದಶಕವನ್ನು ಭಾರತೀಯ ಸಿನಿಮಾದ ಪ್ರಮುಖ ಕಲಾತ್ಮಕ ಚಳವಳಿಗಳ ಕಾಲವೆಂದು ಗುರುತಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಸಂಸ್ಕಾರ, ವಂ
ಇದರರ್ಥ ಅಂದಿನ ನಿರ್ದೇಶಕರು ತಪ್ಪೇ ಮಾಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ಎಂದಲ್ಲ. ಅವರ ಕಾಲಕ್ಕೂ ಅದರದೇ ಮಿತಿಗಳಿದ್ದವು. ಆದರೆ ಕಥೆಯನ್ನು ಹುಡುಕುವ, ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ಓದುವ, ಸಮಾಜವನ್ನು ಗಮನಿಸುವ ಮತ್ತು ಪಾತ್ರಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಚಿತ್ರ ನಿರ್ಮಾಣದ ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಿತ್ತು. ಇಂದು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವು ಕಥೆಯ ಪರ್ಯಾಯವಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.





