ಗೌರಿ ಹಬ್ಬದ ಬಾಗಿಣ, ತವರು ಮನೆಯ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತು ತರುವ ಅರಿಶಿನ–ಕುಂಕುಮ

ನಮ್ಮ ಮಗಳು ಎಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಸುಖವಾಗಿರಲಿ, ಸೌಭಾಗ್ಯವಂತಳಾಗಿರಲಿ, ಅವಳ ಮನೆ–ಮನಸ್ಸು ಸದಾ ಸಂತೋಷದಿಂದಿರಲಿ ಎಂಬ ತಾಯಿಯ ಹಾರೈಕೆ ಅದರೊಳಗೆ ಅಡಗಿರುತ್ತದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಗೌರಿ ಹಬ್ಬದಂದು ತವರು ಮನೆಯಿಂದ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಅರಿಶಿನ–ಕುಂಕುಮ ಹಾಗೂ ಬಾಗಿಣ ಕಳುಹಿಸುವ ಸಂಪ್ರದಾಯವನ್ನು ಕೇವಲ ಒಂದು ಆಚರಣೆಯಾಗಿ ನೋಡಲಾಗದು. ಅದು ತವರು ಮತ್ತು ಮಗಳ ನಡುವಿನ ಜೀವಂತ ಸೇತುವೆ.

ಗೌರಿ ಎಂದರೆ ಹೆಣ್ಣಿನ ಶಕ್ತಿ, ಸೌಭಾಗ್ಯ ಮತ್ತು ಮಮತೆಯ ಪ್ರತೀಕ

ಹಿಂದೂ ಧಾರ್ಮಿಕ ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿ ಗೌರಿಯನ್ನು ಪಾರ್ವತಿಯ ರೂಪವೆಂದು ಪೂಜಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಶಿವನ ಪತ್ನಿಯಾದ ಪಾರ್ವತಿ, ಶಕ್ತಿ, ಸೌಭಾಗ್ಯ, ಕುಟುಂಬದ ನೆಮ್ಮದಿ ಮತ್ತು ಮಂಗಳದ ಸಂಕೇತವಾಗಿ ಹಲವು ಪ್ರದೇಶಗಳ ಆಚರಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಆರಾಧಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾಳೆ.

ಕರ್ನಾಟಕದ ಹಲವು ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಭಾದ್ರಪದ ಮಾಸದ ಗೌರಿ ಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ವಿಶೇಷ ಮಹತ್ವವಿದೆ. ಮದುವೆಯಾದ ಮಹಿಳೆಯರು ಗೌರಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ತಮ್ಮ ಕುಟುಂಬದ ಕ್ಷೇಮ, ಪತಿ–ಮಕ್ಕಳ ಆರೋಗ್ಯ, ಮನೆಗೆ ಸಮೃದ್ಧಿ ಹಾಗೂ ಸೌಭಾಗ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವುದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಆಚರಣೆ. ಆದರೆ ಗೌರಿ ಹಬ್ಬದ ವಿಶೇಷತೆ ಎಂದರೆ ಇದು ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳ ಹಬ್ಬವೂ ಹೌದು. ಅವಳು ಮದುವೆಯಾಗಿ ಮತ್ತೊಂದು ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿದ್ದರೂ, ತವರು ಮನೆಗೆ ಅವಳು ಎಂದಿಗೂ ಮಗಳುಯೇ. ಆ ಮಗಳ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ನೆನಪಿಸುವ ಹಬ್ಬಗಳಲ್ಲಿ ಗೌರಿ ಹಬ್ಬವೂ ಒಂದು.

ಮದುವೆಯಾದ ಮಗಳು ಎಂದಿಗೂ ತವರು ಮನೆಯ ಮಗಳೇ!

ಕೊಟ್ಟ ಹೆಣ್ಣು ಕುಲದಿಂದ ಹೊರಗೆ ಎಂದು, ಮದುವೆಯಾದ ದಿನದಿಂದ ಹೆಣ್ಣಿನ ಬದುಕು ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ. ಬಾಲ್ಯ ಕಳೆದ ಮನೆ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅವಳು ಹೊಸ ಮನೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾಳೆ. ಹೊಸ ಜನರು, ಹೊಸ ಸಂಬಂಧಗಳು, ಹೊಸ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳು… ಆದರೆ ಒಂದು ಸಂಬಂಧ ಮಾತ್ರ ಎಂದಿಗೂ ಬದಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ತಾಯಿ–ಮಗಳ ಸಂಬಂಧ.

ತವರು ಮನೆಯ ಬಾಗಿಲು ಅವಳಿಗೆ ಎಂದಿಗೂ ಮುಚ್ಚುವುದಿಲ್ಲ. ಅವಳು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಬಂದರೂ ಅಮ್ಮನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಅದೇ ಮಗಳು. ಎಷ್ಟೇ ದೊಡ್ಡವಳಾದರೂ ಅಪ್ಪನಿಗೆ ಅವಳು ಅದೇ ಪುಟ್ಟ ಮಗಳು. ಗೌರಿ ಹಬ್ಬದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ತವರು ಮನೆಯಿಂದ ಬರುವ ಬಾಗಿಣ ಈ ಸಂಬಂಧವನ್ನೇ ಮತ್ತೆ ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ. ಅದರೊಳಗೆ ಇರುವ ವಸ್ತುಗಳಿಗಿಂತ ಮುಖ್ಯವಾದದ್ದು— ನಿನ್ನನ್ನು ನಾವು ಮರೆತಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಸಂದೇಶ.

ಅರಿಶಿನ–ಕುಂಕುಮ, ಸೌಭಾಗ್ಯ ಮತ್ತು ಮಂಗಳದ ಸಂಕೇತ

ಗೌರಿ ಹಬ್ಬದ ಬಾಗಿಣದಲ್ಲಿ ಮೊದಲಿಗೆ ನೆನಪಾಗುವುದು ಅರಿಶಿನ ಮತ್ತು ಕುಂಕುಮ. ಅರಿಶಿನ ಭಾರತೀಯ ಸಂಪ್ರದಾಯದಲ್ಲಿ ಶುಭ, ಮಂಗಳ ಮತ್ತು ಶುದ್ಧತೆಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿದೆ. ಕುಂಕುಮವನ್ನು ಸೌಭಾಗ್ಯ ಮತ್ತು ಮಂಗಳದ ಸಂಕೇತವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಅರಿಶಿನ–ಕುಂಕುಮ ನೀಡುವುದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಪದ್ಧತಿಯಲ್ಲ. ಅದು ಒಂದು ಹಾರೈಕೆ: ನಿನ್ನ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಸದಾ ಮಂಗಳ ಇರಲಿ. ನಿನ್ನ ಮನೆ ಸದಾ ಸಂತೋಷದಿಂದ ತುಂಬಿರಲಿ. ನಿನ್ನ ದಾಂಪತ್ಯ ಜೀವನ ಸುಖವಾಗಿರಲಿ. ಎಂಬ ಹೃದಯದ ಹಾರೈಕೆಯ ಸಂಕೇತ. ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಗೌರಿ ಹಬ್ಬದಂದು ಮಹಿಳೆಯರು ಪರಸ್ಪರ ಅರಿಶಿನ–ಕುಂಕುಮ ವಿನಿಮಯ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಮಹಿಳೆಯರ ನಡುವೆ ಶುಭಾಶಯ ಮತ್ತು ಸೌಹಾರ್ದವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಆಚರಣೆಯೂ ಆಗಿದೆ.

ಹಾಗಾದರೆ ಬಾಗಿಣ ಎಂದರೇನು?

ಬಾಗಿಣ ಎಂದರೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಅರಿಶಿನ–ಕುಂಕುಮದ ಜೊತೆಗೆ ವಿವಿಧ ಮಂಗಳಕರ ಹಾಗೂ ಮನೆ ಬಳಕೆಯ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿ ನೀಡುವ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಕಾಣಿಕೆ. ಪ್ರದೇಶ, ಕುಟುಂಬ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಬಾಗಿಣದ ವಸ್ತುಗಳು ಬದಲಾಗುತ್ತವೆ. ಕೆಲವು ಕಡೆ ಬಾಗಿಣದ ಬುಟ್ಟಿ, ಕೆಲವೆಡೆ ಬಾಗಿಣದ ತಟ್ಟೆ, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವು ಕಡೆ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಬಾಗಿಣದ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳನ್ನು ನೀಡುವ ಪದ್ಧತಿ ಇದೆ. ಬಾಗಿಣದಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ವಸ್ತುಗಳಲ್ಲಿ:

• ಅರಿಶಿನ
• ಕುಂಕುಮ
• ಬಳೆ
• ಕನ್ನಡಿ
• ಬಾಚಣಿಗೆ
• ಹೂವು
• ವೀಳ್ಯದೆಲೆ
• ಅಡಿಕೆ
• ತೆಂಗಿನಕಾಯಿ
• ಹಣ್ಣು
• ಕಾಳು–ಧಾನ್ಯಗಳು
• ಸಿಹಿತಿಂಡಿ
• ಕುಪ್ಪಸ ಬಟ್ಟೆ ಅಥವಾ ಸೀರೆ
• ತಾಂಬೂಲ
• ಸಣ್ಣ ಅಲಂಕಾರಿಕ ವಸ್ತುಗಳು

ಮುಂತಾದವು ಸೇರಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಎಲ್ಲ ಕುಟುಂಬಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಇದೇ ವಸ್ತುಗಳಿರಬೇಕು ಎಂಬ ಕಡ್ಡಾಯ ನಿಯಮವಿಲ್ಲ. ಸ್ಥಳೀಯ ಸಂಪ್ರದಾಯ ಮತ್ತು ಕುಟುಂಬದ ಪದ್ಧತಿಯಂತೆ ಬಾಗಿಣದ ಸ್ವರೂಪ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಬಾಗಿಣದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಸ್ತುವಿನ ಹಿಂದೆ ಒಂದು ಸಂದೇಶ

ಬಾಗಿಣದ ವಿಶೇಷತೆ ಅದರೊಳಗೆ ತುಂಬಿರುವ ವಸ್ತುಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಸ್ತುವಿಗೂ ಒಂದು ಅರ್ಥ ಕಲ್ಪಿಸಲಾಗಿದೆ.

• ಅರಿಶಿನ : ಶುಭ, ಮಂಗಳ ಮತ್ತು ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕವಾಗಿ ಶುದ್ಧತೆಯ ಸಂಕೇತ.
• ಕುಂಕುಮ :  ಸೌಭಾಗ್ಯ ಮತ್ತು ಮಂಗಳದ ಸಂಕೇತವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
• ಬಳೆ : ಹೆಣ್ಣಿನ ಅಲಂಕಾರ, ಸೌಭಾಗ್ಯ ಮತ್ತು ಸಂಭ್ರಮದೊಂದಿಗೆ ಬೆಸೆದುಕೊಂಡಿರುವ ವಸ್ತು.
• ಕನ್ನಡಿ :  ತನ್ನನ್ನೇ ತಾನು ನೋಡುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ; ಬದುಕಿನೊಳಗೆ ತನ್ನ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನೂ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಸುಂದರ ಸಂಕೇತವೆಂದು ಅರ್ಥೈಸಬಹುದು.
• ಬಾಚಣಿಗೆ : ದೈನಂದಿನ ಜೀವನದ ಆರೈಕೆ ಮತ್ತು ಅಂದದ ಸಂಕೇತ.
• ವೀಳ್ಯದೆಲೆ–ಅಡಿಕೆ : ಭಾರತೀಯ ಸಂಪ್ರದಾಯದಲ್ಲಿ ತಾಂಬೂಲಕ್ಕೆ ವಿಶೇಷ ಸ್ಥಾನವಿದೆ. ಆತಿಥ್ಯ ಮತ್ತು ಮಂಗಳದ ಸಂಕೇತವಾಗಿಯೂ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
• ತೆಂಗಿನಕಾಯಿ : ಪೂರ್ಣತೆ, ಸಮೃದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಶುಭಕಾರ್ಯದ ಸಂಕೇತವಾಗಿ ಭಾರತೀಯ ಆಚರಣೆಗಳಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷ ಸ್ಥಾನ ಪಡೆದಿದೆ.
• ಹಣ್ಣುಗಳು : ಸಮೃದ್ಧಿ, ಫಲವತ್ತತೆ ಮತ್ತು ಸಿಹಿಯಾದ ಬದುಕಿನ ಹಾರೈಕೆಯ ಸಂಕೇತ.
• ಧಾನ್ಯಗಳು : ಮನೆಯ ಅನ್ನ–ಆಹಾರಕ್ಕೆ ಕೊರತೆಯಾಗದಿರಲಿ ಎಂಬ ಆಶಯವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ.
• ಹೀಗಾಗಿ ಬಾಗಿಣವನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಅದು ವಸ್ತುಗಳ ಗುಚ್ಛದಂತೆ ಕಾಣಬಹುದು. ಆದರೆ ಭಾವನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ನೋಡಿದರೆ— ಅದು ಒಂದು ತಾಯಿಯ ಹಾರೈಕೆಗಳ ಪುಟ್ಟ ಪೊಟ್ಟಣ.

ತವರು ಮನೆಯಿಂದ ಬರುವ ಬಾಗಿಣ ಏಕೆ ವಿಶೇಷ?

ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ನಾವು ಬೇಕಾದದ್ದನ್ನು ಖರೀದಿಸಬಹುದು. ಬಳೆ ಖರೀದಿಸಬಹುದು. ಸೀರೆ ಖರೀದಿಸಬಹುದು. ಕನ್ನಡಿ ಖರೀದಿಸಬಹುದು. ಅರಿಶಿನ–ಕುಂಕುಮವನ್ನೂ ಖರೀದಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ… ತವರು ಮನೆಯಿಂದ ಬಂದ ಬಾಗಿಣವನ್ನು ಖರೀದಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಅದರಲ್ಲಿ ವಸ್ತುಗಳ ಜೊತೆಗೆ ನೆನಪುಗಳು ಇರುತ್ತವೆ. ಅಮ್ಮನ ಸ್ಪರ್ಶ ಇರುತ್ತದೆ. ಅಪ್ಪನ ಕಾಳಜಿ ಇರುತ್ತದೆ. ಒಡಹುಟ್ಟಿದವರ ಪ್ರೀತಿ ಇರುತ್ತದೆ. ಬಾಲ್ಯದ ದಿನಗಳ ನೆನಪು ಇರುತ್ತದೆ. ತವರು ಮನೆಯ ಅಂಗಳದ ಮಣ್ಣಿನ ವಾಸನೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಸಾವಿರಾರು ರೂಪಾಯಿ ಬೆಲೆಯ ಉಡುಗೊರೆಗಿಂತ, ಅಮ್ಮ ತನ್ನ ಕೈಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ಬಾಗಿಣವೇ ಮಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಅಮೂಲ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಬಾಗಿಣದ ಹೃದಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ಇರುವ ವ್ಯಕ್ತಿ ಮಾತ್ರ ಮಗಳು. ಏಕೆಂದರೆ ಅವಳು ಮದುವೆಯಾಗಿ ಬೇರೆ ಮನೆಗೆ ಹೋದರೂ, ತವರು ಮನೆಯ ಹಬ್ಬಗಳಲ್ಲಿ ಅವಳ ಸ್ಥಾನ ಎಂದಿಗೂ ಕಡಿಮೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಗೌರಿ ಹಬ್ಬ ಮತ್ತು ಹೆಣ್ಣಿನ ಮನಸ್ಸು

ಗೌರಿ ಹಬ್ಬದ ದಿನ ತವರು ಮನೆಯಿಂದ ಬರುವ ಕರೆಗಾಗಿ ಕಾಯುವ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳ ಮನಸ್ಸು ಬಹಳ ಸೂಕ್ಷ್ಮ. ನಗರದ ದೊಡ್ಡ ಅಪಾರ್ಟ್‌ಮೆಂಟ್‌ನಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿರಬಹುದು. ವಿದೇಶದಲ್ಲಿರಬಹುದು. ಸಾವಿರಾರು ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ದೂರದಲ್ಲಿರಬಹುದು. ಆದರೂ ಗೌರಿ ಹಬ್ಬ ಬಂದಾಗ ಮನಸ್ಸು ಮಾತ್ರ ಬಾಲ್ಯದ ಮನೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗುತ್ತದೆ. ಅಮ್ಮನ ಜೊತೆ ಹಬ್ಬದ ಸಿದ್ಧತೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ದಿನಗಳು. ಹೂವು ತರಲು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ದಿನಗಳು. ಅಕ್ಕ–ತಂಗಿಯರ ಜೊತೆ ಜಗಳ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಕ್ಷಣಗಳು. ಅಪ್ಪನಿಂದ ಹಬ್ಬದ ಖರ್ಚಿಗೆ ಹಣ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಸಂದರ್ಭಗಳು. ಅಡುಗೆಮನೆಯಿಂದ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಹಬ್ಬದ ಅಡುಗೆಯ ಪರಿಮಳ. ಮನೆಯ ಮುಂದೆ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದ ರಂಗೋಲಿ. ಎಲ್ಲವೂ ನೆನಪಾಗುತ್ತದೆ.

ಬಾಗಿಣದಲ್ಲಿ ಬೆಲೆ ಮುಖ್ಯವಲ್ಲ, ಭಾವನೆ ಮುಖ್ಯ

ಇಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಬಾಗಿಣದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ದುಬಾರಿ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಕೊಡುವ ಸ್ಪರ್ಧೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಸೀರೆ ಇಷ್ಟು ಬೆಲೆಯದ್ದಾಗಿರಬೇಕು. ಬೆಳ್ಳಿ ವಸ್ತು ಇರಬೇಕು. ಇಷ್ಟೊಂದು ಸಾಮಾನು ಇರಬೇಕು. ಎಂಬ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರವೂ ಬರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಸಂಪ್ರದಾಯದ ನಿಜವಾದ ಸೌಂದರ್ಯ ಅದರಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ. ಬಾಗಿಣದ ಮೌಲ್ಯ ಅದರ ಬೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ; ಅದರ ಹಿಂದೆ ಇರುವ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ. ತಾಯಿ ತನ್ನ ಕೈಯಿಂದ ಒಂದು ತೆಂಗಿನಕಾಯಿ, ಅರಿಶಿನ–ಕುಂಕುಮ, ಎರಡು ಬಳೆ, ಸ್ವಲ್ಪ ಹಣ್ಣು–ಸಿಹಿ ಇಟ್ಟು ಮಗಳಿಗೆ ಕೊಟ್ಟರೂ ಅದೇ ಬಾಗಿಣ. ಅದೇ ಪ್ರೀತಿ. ಅದೇ ಹಾರೈಕೆ. ಅದೇ ತವರು.

ಇಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲೂ ಬಾಗಿಣ ಏಕೆ ಬೇಕು?

ಇವೆಲ್ಲ ಹಳೆಯ ಕಾಲದ ಸಂಪ್ರದಾಯ ಎಂದು ಕೆಲವರು ಹೇಳಬಹುದು. ಆದರೆ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳು ಕಾಲಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ರೂಪ ಬದಲಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಅದರ ಆತ್ಮ ಮಾತ್ರ ಉಳಿಯಬೇಕು. ಇಂದು ಮಗಳು ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿರಬಹುದು. ಮುಂಬೈನಲ್ಲಿರಬಹುದು. ಅಮೆರಿಕಾ, ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾ ಅಥವಾ ಯುರೋಪಿನಲ್ಲಿರಬಹುದು. ತವರು ಮನೆಯಿಂದ ಬಾಗಿಣದ ಬುಟ್ಟಿ ಕಳುಹಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದಿದ್ದರೆ, ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಪಾರ್ಸೆಲ್ ಕಳುಹಿಸಬಹುದು. ಅದು ಸಾಧ್ಯವಾಗದಿದ್ದರೆ ವಿಡಿಯೋ ಕಾಲ್ ಮಾಡಬಹುದು. ಅದೂ ಸಾಧ್ಯವಾಗದಿದ್ದರೆ ಅಮ್ಮನ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ, ಗೌರಿ ಹಬ್ಬದ ಶುಭಾಶಯಗಳು ಮಗಳೇ… ಚೆನ್ನಾಗಿರು. ಎಂಬ ನಾಲ್ಕು ಮಾತುಗಳನ್ನಾದರೂ ಹೇಳಬಹುದು. ಅಷ್ಟೇ ಸಾಕು. ಏಕೆಂದರೆ ಮಗಳಿಗೆ ಬೇಕಾಗಿರುವುದು ದುಬಾರಿ ಕಾಣಿಕೆಯಲ್ಲ. ತಾನು ಇನ್ನೂ ತವರು ಮನೆಯ ಮಗಳೇ ಎಂಬ ಭರವಸೆ.

ಒಂದು ಬಾಗಿಣದಲ್ಲಿ ತಾಯಿಯ ಬದುಕೇ ಅಡಗಿರುತ್ತದೆ

ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ತಾಯಿ ತನ್ನ ತಾಯಿಯಿಂದ ಬಾಗಿಣ ಪಡೆದಿರಬಹುದು. ನಂತರ ಅದೇ ತಾಯಿ ತನ್ನ ಮಗಳಿಗೆ ಬಾಗಿಣ ಕೊಟ್ಟಿರಬಹುದು. ಮುಂದೊಂದು ದಿನ ಆ ಮಗಳೇ ತನ್ನ ಮಗಳಿಗೆ ಬಾಗಿಣ ಕೊಡಬಹುದು. ಹೀಗೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಬುಟ್ಟಿಯೊಳಗಿನ ಅರಿಶಿನ–ಕುಂಕುಮದೊಂದಿಗೆ ತಲೆಮಾರುಗಳ ನೆನಪುಗಳು ಪ್ರಯಾಣಿಸುತ್ತವೆ. ಅಜ್ಜಿಯಿಂದ ಅಮ್ಮನಿಗೆ. ಅಮ್ಮನಿಂದ ಮಗಳಿಗೆ. ಮಗಳಿಂದ ಮೊಮ್ಮಗಳಿಗೆ. ಸಂಪ್ರದಾಯವೆಂದರೆ ಇದೇ ಅಲ್ಲವೇ? ಒಂದು ತಲೆಮಾರು ಅನುಭವಿಸಿದ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಮತ್ತೊಂದು ತಲೆಮಾರಿಗೆ ಹಸ್ತಾಂತರಿಸುವುದು.

ಬಾಗಿಣದೊಳಗೆ ಅಡಗಿರುವುದು ಏನು?

ಅರಿಶಿನದೊಳಗೆ ಮಂಗಳವಿದೆ. ಕುಂಕುಮದೊಳಗೆ ಸೌಭಾಗ್ಯದ ಹಾರೈಕೆ ಇದೆ. ಬಳೆಯೊಳಗೆ ಸಂಭ್ರಮವಿದೆ. ತೆಂಗಿನಕಾಯಿಯೊಳಗೆ ಸಮೃದ್ಧಿಯ ಆಶಯವಿದೆ. ಹಣ್ಣುಗಳೊಳಗೆ ಫಲವತ್ತಾದ ಬದುಕಿನ ಹಾರೈಕೆ ಇದೆ. ಸಿಹಿತಿಂಡಿಯೊಳಗೆ ಬದುಕು ಸಿಹಿಯಾಗಿರಲಿ ಎಂಬ ಆಶಯವಿದೆ. ಆದರೆ ಇವೆಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡದಾಗಿ… ಬಾಗಿಣದೊಳಗೆ ತವರು ಮನೆಯ ಪ್ರೀತಿ ಅಡಗಿದೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ತವರು ಮನೆಯಿಂದ ಬಂದ ಬಾಗಿಣವನ್ನು ಮಗಳು ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡಾಗ, ಅವಳು ಕೇವಲ ಒಂದು ಬುಟ್ಟಿಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ತನ್ನ ಬಾಲ್ಯವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾಳೆ. ತಾಯಿಯ ಮಮತೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಅಪ್ಪನ ಆಶೀರ್ವಾದವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾಳೆ. ತವರು ಮನೆಯ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ತನ್ನೊಂದಿಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುತ್ತಾಳೆ.

ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಬಾಗಿಣ ಕೊಡುವ ಸಂಪ್ರದಾಯ

ಗೌರಿ ಹಬ್ಬವೆಂದರೆ ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹಬ್ಬದ ಸಂಭ್ರಮದ ಜೊತೆಗೆ ಅಣ್ಣ–ತಂಗಿಯರ ಬಾಂಧವ್ಯವನ್ನು ನೆನಪಿಸುವ ವಿಶೇಷ ಸಂದರ್ಭವೂ ಹೌದು. ನಮ್ಮ ಬಾಲ್ಯದ ದಿನಗಳಿಂದಲೂ ಗೌರಿ ಹಬ್ಬದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಬಾಗಿಣ ಕೊಡುವ ಸಂಪ್ರದಾಯವನ್ನು ಬಹಳ ಆತ್ಮೀಯವಾಗಿ ಪಾಲಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದೇವೆ. ನಾವು ಚಿಕ್ಕವರಿದ್ದಾಗ ನಮ್ಮ ತಂದೆಯವರು ತಮ್ಮ ಒಡಹುಟ್ಟಿದ ಸಹೋದರಿಯರಿಗೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ಅವರೊಂದಿಗೆ ಕೂಡು ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದಿದ್ದ ದೊಡ್ಡಪ್ಪ–ಚಿಕ್ಕಪ್ಪನ ಮಕ್ಕಳಿಗೂ ಗೌರಿ ಹಬ್ಬದ ಖರ್ಚಿಗಾಗಿ ಹಣ ಕಳುಹಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಹೊರ ಊರುಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸವಾಗಿದ್ದರಿಂದ, ಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಎರಡು–ಮೂರು ವಾರಗಳ ಮುಂಚೆಯೇ ನನಗೆ ಹಣ ಕೊಟ್ಟು, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಮನಿ ಆರ್ಡರ್ ಮಾಡುವಂತೆ ಕಳುಹಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ಆಗ ನಮಗೆ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಶಾಲೆಯ ಪಾಳಿ. ಹಾಗಾಗಿ ಶಾಲೆಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಮನೆ ಬಿಟ್ಟು, ಶಾಲೆಯ ಹತ್ತಿರವಿದ್ದ ಅಂಚೆ ಕಚೇರಿಗೆ ಹೋಗಿ ಮನಿ ಆರ್ಡರ್‌ನ ಫಾರಂಗಳನ್ನು ತುಂಬಿ ಹಣ ಕಳುಹಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ. ನಂತರ ಅದರ ರಸೀದಿಯನ್ನು ತಂದು ತಂದೆಯವರಿಗೆ ತೋರಿಸಿದಾಗಲೇ ಅವರಿಗೆ ಸಮಾಧಾನ. ನಾವು ಹಣ ಕಳುಹಿಸಿದ ಮೂರ್ನಾಲ್ಕು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಹೆಚ್ಚೆಂದರೆ ಒಂದು ವಾರದೊಳಗೆ, ಹಣ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ಬಗ್ಗೆ ಅವರ ಸಹೋದರಿಯರ ಸಹಿಯಿದ್ದ ಸ್ವೀಕೃತಿ ಪತ್ರ ಮನೆಗೆ ಬಂದಾಗಲೇ ತಂದೆಯವರಿಗೆ ಪೂರ್ಣ ತೃಪ್ತಿ. ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲೇ ವಾಸವಾಗಿದ್ದ ಅವರ ದೊಡ್ಡ ಅತ್ತೆಯವರ ಮನೆಗೆ ತಂದೆ–ತಾಯಿ ಇಬ್ಬರೂ ಸೈಕಲ್ ಮೇಲೆ ಹೋಗಿ ಬರುತಿದ್ದ ದೃಶ್ಯವೂ ಇಂದಿಗೂ ನನ್ನ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಟ್ಟಿದಂತಿದೆ.

ನಮ್ಮ ತಾಯಿಯ ಮನೆಯಲ್ಲೂ ಈ ಸಂಪ್ರದಾಯಕ್ಕೆ ವಿಶೇಷ ಅರ್ಥವಿತ್ತು. ತಾಯಿಯ ಅಕ್ಕ–ತಂಗಿಯರೆಲ್ಲರೂ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಬಡಾವಣೆಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸವಾಗಿದ್ದರು.  ಗೌರಿ ಹಬ್ಬದ ಸಮಯದಲ್ಲೇ ನಮ್ಮ ಅಜ್ಜನ ಶ್ರಾಧ್ಧವೂ ಬರುತ್ತಿದ್ದುದರಿಂದ, ನಮ್ಮ ಮಾವ ಯಾವುದಾದರೂ ಒಬ್ಬ ತಂಗಿಯ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಶ್ರಾಧ್ಧ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ಅದೇ ದಿನ ಎಲ್ಲ ತಂಗಿಯರಿಗೂ ಗೌರಿ ಅರಿಶಿನ–ಕುಂಕುಮದ ಬಾಗಿಣವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ಆ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಬಳೆ ತೊಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲು ಎಷ್ಟು ಹಣ ನೀಡಿದರು ಎಂಬುದು ಮುಖ್ಯವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದರ ಹಿಂದೆ ಇದ್ದ ಅಣ್ಣ–ತಂಗಿಯರ ಪ್ರೀತಿ, ಕಾಳಜಿ ಮತ್ತು ಆತ್ಮೀಯತೆಯೇ ಮುಖ್ಯವಾಗಿತ್ತು.

ನಾನು ದೊಡ್ಡವನಾಗಿ ಮನೆಯ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ವಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಇಬ್ಬರು ತಂಗಿಯರಿಗೂ ಮದುವೆಯಾಗಿತ್ತು. ಆಗ ನಮ್ಮ ತಂದೆಯವರ ಸಹೋದರಿಯರಿಗೆ ಹಾಗೂ ನನ್ನ ಒಡಹುಟ್ಟಿದ ತಂಗಿಯರಿಗೆ ಗೌರಿ ಹಬ್ಬದಂದು ಬಳೆ ತೊಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲು ಹಣ ಕೊಡುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ನನ್ನದಾಯಿತು. ಅಂದಿನಿಂದ ಪ್ರತಿವರ್ಷವೂ ಈ ಸಂಪ್ರದಾಯವನ್ನು ತಪ್ಪದೆ ಮುಂದುವರಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದೇನೆ.

ಇದರಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಪತ್ನಿಯ ಪಾತ್ರವೂ ವಿಶೇಷ. ನಾನು ಒಂದು ರೂಪಾಯಿ ಕೊಡಲು ಮುಂದಾದರೆ, ಅದಕ್ಕೆ ಇನ್ನೂ ನಾಲ್ಕು ರೂಪಾಯಿ ಸೇರಿಸಿ ಕೊಡುವ ಮನಸ್ಸಿನವಳು ಆಕೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಐದಾರು ವಾರಗಳ ಮುಂಚೆಯೇ ನನ್ನ ತಂಗಿಯರು, ಅವರ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು ಹಾಗೂ ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಚೆಂದದ ಸೀರೆ–ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಖರೀದಿಸಿ, ಹಬ್ಬಕ್ಕೂ ಮುಂಚೆಯೇ ಅರಿಶಿನ–ಕುಂಕುಮ, ಬಳೆಗಳು, ಬಗೆಬಗೆಯ ಹಣ್ಣುಗಳು ಹಾಗೂ ಹಬ್ಬದ ಖರ್ಚಿಗೆ ಯಥಾಶಕ್ತಿ ಹಣವನ್ನು ನೀಡುವುದು ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಸಂಪ್ರದಾಯವಾಗಿ ಬೆಳೆದುಬಂದಿದೆ. ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ನೋಡಿದಾಗ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಸಿಗುವ ಸಂತೋಷ ಅಷ್ಟಿಷ್ಟಲ್ಲ. ಇದನ್ನು ಕಂಡು ಬಹುಶಃ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿರುವ ನಮ್ಮ ತಾಯಿಯವರ ಆತ್ಮಕ್ಕೂ ತೃಪ್ತಿ ದೊರೆಯಬಹುದು ಎಂದು ಅನಿಸುತ್ತದೆ.

ಇದಲ್ಲದೆ, “ಮಗಳಿಗಿಂತ ಮುತ್ತೈದೆ ಇಲ್ಲ, ಅಳಿಯನಿಗಿಂತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಲ್ಲ” ಎಂಬ ಭಾವನೆಯಂತೆ, ಗೌರಿ ಹಬ್ಬದಂದು ಮನೆಯ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿದ ಮೊರದ ಬಾಗಿಣ ಹಾಗೂ ಅಳಿಯಂದಿರಿಗೆ ಗಣೇಶನ ವಾಯನ ನೀಡುವ ಸಂಪ್ರದಾಯವೂ ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿದೆ.

ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಬಾಗಿನ ಕೊಡುವ ವಿಧಾನವೂ ಸುಂದರವಾಗಿದ್ದು, ಬಾಗಿನ ನೀಡುವವರು ಮತ್ತು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಮುತ್ತೈದೆಯು ತಮ್ಮ ಸೀರೆಯ ಸೆರಗನ್ನು ಭುಜದ ಮೇಲಿಂದ ಮುಂದಕ್ಕೆ ತಂದು, ಎರಡೂ ಕೈಗಳಿಂದ ಮೊರವನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಮುತ್ತೈದೆ ಮುತ್ತೈದೆ ಬಾಗಿನ ತಗೋ, ಸಾವಿತ್ರಿ ಸಾವಿತ್ರಿ ಬಾಗಿನ ಕೊಡು ಎಂದು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಹೇಳುತ್ತಾ, ಮೊರವನ್ನು ಅಡ್ಡಡ್ಡ ಮತ್ತು ಉದ್ದುದ್ದವಾಗಿ ಮೂರು ಬಾರಿ ಅಲ್ಲಾಡಿಸಿ, ಮೇಲಿನ ಮೊರವನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ತೆಗೆದು ಒಳಗೆ ಇಟ್ಟಿರುವ ಪದಾರ್ಥಗಳನ್ನು ತೋರಿಸಿ ಪರಸ್ಪರ ಮಂಗಳಕರ ಹಾರೈಕೆಗಳನ್ನು ಕೋರುತ್ತಾ, ಬಾಗಿನ ಕೊಡುವ/ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಸಂಪ್ರದಾಯವಿದೆ.

ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ, ಗೌರಿ–ಗಣೇಶ ಹಬ್ಬವೆಂದರೆ ಕೇವಲ ಪೂಜೆ–ಪುನಸ್ಕಾರಗಳ ಹಬ್ಬವಲ್ಲ. ಅದು ಅಣ್ಣ–ತಂಗಿಯರ ಪ್ರೀತಿ, ಕುಟುಂಬದ ಆತ್ಮೀಯತೆ ಮತ್ತು ತಲೆಮಾರುಗಳನ್ನು ಬೆಸೆಯುವ ಬಂಧವನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಗಟ್ಟಿಗೊಳಿಸುವ ಹಬ್ಬ. ಇಂತಹ ಸುಂದರ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳನ್ನು ನಮಗೆ ಪರಿಚಯಿಸಿ, ಅವುಗಳನ್ನು ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಗೂ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡಿದ ನಮ್ಮ ಹಿರಿಯರನ್ನು ಎಷ್ಟು ಕೊಂಡಾಡಿದರೂ ಸಾಲದು.

Money Order to Online Money Transfer

ತಮ್ಮ ಗಂಡದಿರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟೇ ಸುಖಃ ಸಂಪತ್ತಿದ್ದರೂ, ಚಿನ್ನದ ಬಳೆ ತೊಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದರೂ, ಗೌರಿ ಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಬಳೆಯನ್ನು ಕೊಂಡು ಕೊಳ್ಳಲು ತಾಯಿಯ ಮನೆಯಿಂದ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಮನಿಆರ್ಡರ್ ಹೊತ್ತು ತರುವ ಅಂಚೆಯಣ್ಣನಿಗಾಗಿ ಶಬರಿಯಂತೆ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದ ಅದೆಷ್ಟೋ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ನೋಡಿರುವ ನೆನಪು ಇನ್ನೂ ಹಚ್ಚ ಹರಿಸಾಗಿದೆ.

ಕಾಲ ಬದಲಾದಂತೆ ಮನಿ ಆರ್ಡರ್ ಎಲ್ಲವೂ ಮಾಯವಾಗಿ Online Transfer ಮೂಲಕ ಹಣ ಕಳಿಸಿದ್ದನ್ನೋ ಇಲ್ಲವೇ ಖುದ್ದಾಗಿ ತಂದೆ-ತಾಯಿ ಇಲ್ಲವೇ ಅಣ್ಣ-ಅತ್ತಿಗೆ, ತಮ್ಮಾ-ತಮ್ಮನ ಮಡದಿ ಕೊಡುವ ಚಿತ್ರವನ್ನು ತಮ್ಮ WhatsApp/FaceBook/Insta/Reels ಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಒಂದೆರಡು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಸಂಭ್ರಮಿಸುವುದನ್ನೂ ಈಗ ನೋಡುವಂತಾಗಿದೆ.

ಸಂಪ್ರದಾಯ ಉಳಿಯಲಿ… ಅದರೊಳಗಿನ ಪ್ರೀತಿಯೂ ಉಳಿಯಲಿ

ಕಾಲ ಬದಲಾಗಿದೆ. ಕುಟುಂಬದ ಸ್ವರೂಪ ಬದಲಾಗಿದೆ. ಜೀವನಶೈಲಿ ಬದಲಾಗಿದೆ. ಹಬ್ಬ ಆಚರಿಸುವ ವಿಧಾನವೂ ಬದಲಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಕೆಲವು ಸಂಬಂಧಗಳಿಗೆ ಕಾಲದ ಬದಲಾವಣೆ ಅನ್ವಯಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ತಾಯಿ–ಮಗಳ ಸಂಬಂಧವೂ ಒಂದು. ಆದ್ದರಿಂದ ಗೌರಿ ಹಬ್ಬದಂದು ತವರು ಮನೆಯಿಂದ ಮಗಳಿಗೆ ಬಾಗಿಣ ಕೊಡುವ ಸಂಪ್ರದಾಯ ಮುಂದುವರಿಯಲಿ. ಅದು ದೊಡ್ಡದಾಗಿರಬೇಕಿಲ್ಲ. ದುಬಾರಿಯಾಗಿರಬೇಕಿಲ್ಲ. ಅದರೊಳಗೆ ಇರಬೇಕಾದದ್ದು ಒಂದೇ— ಪ್ರೀತಿ.

ಏಕೆಂದರೆ ಕೊನೆಗೆ ಮಗಳು ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಬಾಗಿಣದೊಳಗಿದ್ದ ವಸ್ತುಗಳ ಬೆಲೆಯನ್ನಲ್ಲ… ಅದನ್ನು ತನ್ನ ಕೈಗೆ ಕೊಡುವಾಗ ತಾಯಿಯ ಕಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡ ಮಮತೆಯನ್ನು. ಅಪ್ಪ ಹೇಳಿದ— ಚೆನ್ನಾಗಿರು ಮಗಳೇ… ಎಂಬ ನಾಲ್ಕು ಮಾತುಗಳನ್ನು. ತವರು ಮನೆಯ ಬಾಗಿಲ ಬಳಿ ನಿಂತು ಹೊರಡುವಾಗ ತಾಯಿ ಕಣ್ಣೀರನ್ನು ಮರೆಮಾಚಿಕೊಂಡ ದೃಶ್ಯವನ್ನು. ಮತ್ತು ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನೊಳಗೆ ಮೂಡುವ ಆ ಒಂದು ಭಾವನೆಯನ್ನು—

ನಾನು ಎಷ್ಟೇ ದೂರ ಹೋದರೂ… ಎಷ್ಟೇ ದೊಡ್ಡವಳಾದರೂ…

ಎಲ್ಲೋ ಒಂದು ಕಡೆ ನನ್ನನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಿರುವ ಒಂದು ಮನೆ ಇದೆ. ಅಲ್ಲಿ ನಾನು ಸೊಸೆಯಲ್ಲ… ಅಲ್ಲಿ ನಾನು ಇಂದಿಗೂ ಅದೇ ಪುಟ್ಟ ಮಗಳು. ಇದೇ ಗೌರಿ ಹಬ್ಬದ ಬಾಗಿಣದ ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥ. ಅರಿಶಿನ–ಕುಂಕುಮದ ಪುಟ್ಟ ಪೊಟ್ಟಣದಲ್ಲಿ ತವರು ಮನೆಯ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರೀತಿ. ಬಾಗಿಣದ ಬುಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ  ತಾಯಿಯ ತುಂಬು ಹೃದಯ. ಗೌರಿ ಹಬ್ಬದಲ್ಲಿ  ಒಬ್ಬ ಮಗಳಿಗಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವ  ತವರು ಮನೆಯ ಸಾವಿರ ಹಾರೈಕೆಗಳು.

ಗೌರಿ ಹಬ್ಬದ ಹಾರ್ದಿಕ ಶುಭಾಶಯಗಳು. ತವರು–ಮಗಳ ಬಾಂಧವ್ಯ ಸದಾ ಹಸಿರಾಗಿರಲಿ ಎಂದು ಹಾರೈಸೋಣ ಅಲ್ವೇ?

ಏನಂತೀರೀ?
ನಿಮ್ಮವನೇ ಉಮಾಸುತ