“ಜನರು ನಮ್ಮ ಮುಂದೆ ಕೈಮುಗಿಯುವುದು ಯಾವಾಗಲೂ ಗೌರವ ಅಥವಾ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದಲೇ ಆಗಬೇಕೆಂದಿಲ್ಲ”
ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಕೈಮುಗಿಯಲು ಹಲವು ಕಾರಣಗಳಿರಬಹುದು:
* *ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ* — ಹೃದಯಪೂರ್ವಕ ಗೌರವ.
* *ಗೌರವದಿಂದ* — ನಿಮ್ಮ ಸ್ಥಾನ, ವಯಸ್ಸು ಅಥವಾ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ಗೌರವ.
* *ಭಯದಿಂದ* — ಎದುರಿನ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಶಕ್ತಿ ಅಥವಾ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಹೆದರಿಕೆ.
* *ಅಗತ್ಯದಿಂದ* — ಯಾವುದಾದರೂ ಕೆಲಸವಾಗಬೇಕು ಎಂಬ ಉದ್ದೇಶ.
* *ಸಾಮಾಜಿಕ ರೂಢಿಯಿಂದ* — ಸಂಪ್ರದಾಯದಂತೆ ಮಾಡುವುದು.
* *ಅಂತರಂಗದ ವಿನಯದಿಂದ* — “ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಗೌರವಿಸುತ್ತೇನೆ” ಎಂಬ ಭಾವ.
ಆದ್ದರಿಂದ *ಹೊರಗಿನ ಕ್ರಿಯೆ ಒಂದೇ — ಕೈಮುಗಿಯುವುದು; ಆದರೆ ಅದರ ಹಿಂದಿರುವ ವೃತ್ತಿ ಬೇರೆಬೇರೆ.*
ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಕಲಿಯುವುದೆಂದರೆ:
*ನಮಗೆ ಯಾರಾದರೂ ಕೈಮುಗಿದಾಗ, “ಅವರು ನನಗೆ ಕೈಮುಗಿದರು” ಎಂಬ ಅಹಂಕಾರ ಬರದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು, ಕೈ ಮುಗಿಯುವುದರ ಹಿಂದೆ ಅವರಿಗೆ ಅವರದ್ದೇ ಕಾರಣವಿರುತ್ತದೆ. ನನ್ನ ದೊಡ್ಡಸ್ತಿಕೆ ಅದರಲ್ಲಿ ಏನೂ ಇಲ್ಲ. ಹಾಗೂ ಅವರ ಈ ನಡೆತೆಗೆ ಉತ್ತರವಾಗಿ ನಾವು ಅವರೊಳಗಿನ ಆತ್ಮತತ್ತ್ವಕ್ಕೆ ಗೌರವ ಕೊಡುವುದನ್ನು ಕಲಿಯಬೇಕು.*
ಅಂದರೆ:
*“ಕೈಮುಗಿದದ್ದು ನಮ್ಮ ದೇಹಕ್ಕೆ; ಆದರೆ ನಾವು ಗೌರವಿಸುವುದು ಅವರ ಆತ್ಮವನ್ನು”* ಎಂದು ಆಗಬೇಕು.
ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ಜನರು ನಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ, ಗೌರವದಿಂದ, ವಿನಯತೆಯಿಂದ ಕೈಮುಗಿಯುವಂತಿರಬೇಕು ನಮ್ಮ ನಡತೆಯೇ ಹೊರಟು ಭಯದಿಂದ ಕೈ ಮುಗಿಯುವಂತಿರಬಾರದು.
ನಮಸ್ತೆ
