ಸೌಭಾಗ್ಯ, ದಾಂಪತ್ಯ ನಿಷ್ಠೆ ಮತ್ತು ಮಂಗಳಗೌರಿಯ ಕೃಪೆಯ ಕಥೆ
ಶ್ರಾವಣ ಮಾಸವೆಂದರೆ ಹಬ್ಬಗಳ ಸಾಲು. ಅದರಲ್ಲೂ ಮದುವೆಯಾದ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಈ ಮಾಸದ ಸಂಭ್ರಮವೇ ವಿಶೇಷ. ತವರು ಮನೆಗೆ ಬಂದ ಮಗಳನ್ನು ತಾಯಿ ಎಣ್ಣೆ ಹಚ್ಚಿ, ಅಭ್ಯಂಗ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಿ, ಜಡೆಗೆ ಹೂವು ಮುಡಿಸಿ, ರೇಷ್ಮೆ ಸೀರೆ ಉಡಿಸಿ, ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿ ಮಂಗಳಗೌರಿ ವ್ರತಕ್ಕೆ ಕೂರಿಸುವುದು ತಾಯಿಯ ಪಾಲಿಗೆ ಮರೆಯಲಾಗದ ಸಂತೋಷ.
ಮಗಳ ಪಾಲಿಗೆ ಅದು ಕೇವಲ ಪೂಜೆಯಲ್ಲ;
ತವರಿನ ಪ್ರೀತಿ, ತಾಯಿಯ ಮಮತೆ, ದಾಂಪತ್ಯದ ಶುಭಕಾಂಕ್ಷೆ ಮತ್ತು ಕುಟುಂಬದ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳ ಸಂಗಮ.
ಸಂಜೆ ಸುಮಂಗಲಿಯರನ್ನು ಕುಂಕುಮಕ್ಕೆ ಕರೆದು, ಅರಿಶಿನ–ಕುಂಕುಮ, ತಾಂಬೂಲ, ಬಾಳೆಹಣ್ಣು, ಕೋಸಂಬರಿ, ರವಿಕೆ–ಖಣ ನೀಡಿ, ಅವರ ಆಶೀರ್ವಾದ ಪಡೆಯುವ ಸಂಪ್ರದಾಯವೂ ಮಂಗಳಗೌರಿ ವ್ರತದ ಸೊಬಗು.
ಇಂತಹ ಮಂಗಳಕರ ವ್ರತದ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಧರ್ಮರಾಜನಿಗೆ ವಿವರಿಸಿದ ಕಥೆಯೇ ಮಂಗಳಗೌರಿ ವ್ರತಕಥೆ.
ಧರ್ಮರಾಜನ ಪ್ರಶ್ನೆ
ಒಮ್ಮೆ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಧರ್ಮರಾಜನ ಅರಮನೆಗೆ ಬಂದನು. ಧರ್ಮರಾಜನು ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ಅರ್ಘ್ಯ–ಪಾದ್ಯಾದಿಗಳಿಂದ ಸತ್ಕರಿಸಿ, ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕೂರಿಸಿ ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದನು:
> “ಭಗವಂತನೇ, ನಿನ್ನಿಂದ ಅನೇಕ ಧರ್ಮಕಥೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ. ಆದರೆ ಸಂತಾನಭಾಗ್ಯ, ದೀರ್ಘ ಸೌಭಾಗ್ಯ ಮತ್ತು ಕುಟುಂಬದ ಮಂಗಳವನ್ನು ನೀಡುವ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವ್ರತವೊಂದನ್ನು ತಿಳಿಸು.”
ಆಗ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಮಂಗಳಗೌರಿ ವ್ರತದ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದನು.
ಧರ್ಮಪಾಲ ವರ್ತಕನ ಕಥೆ
ಹಿಂದೆ ಕುಂಡಿನಿ ಪುರ ಎಂಬ ನಗರದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಪಾಲನೆಂಬ ಶ್ರೀಮಂತ ವರ್ತಕನಿದ್ದನು. ಅವನು ಧಾರ್ಮಿಕನೂ, ದೇವ–ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನೂ ಆಗಿದ್ದನು.
ಆದರೆ ಅವನಿಗೆ ಒಂದು ಕೊರತೆ ಮಾತ್ರ ಕಾಡುತ್ತಿತ್ತು—ಸಂತಾನವಿರಲಿಲ್ಲ.
ಅವನ ಮನೆಗೆ ಪ್ರತಿದಿನ ವಿಭೂತಿ–ರುದ್ರಾಕ್ಷ ಧರಿಸಿದ ಒಬ್ಬ ಸನ್ಯಾಸಿ ಭಿಕ್ಷೆಗಾಗಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದನು. ಧರ್ಮಪಾಲನ ಪತ್ನಿ ಭಿಕ್ಷೆ ನೀಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೂ ಸನ್ಯಾಸಿಯು ಸ್ವೀಕರಿಸದೆ ಹೊರಟು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದನು.
ಇದರಿಂದ ಆಕೆಗೆ ಬಹಳ ನೋವಾಯಿತು.
ಅವಳು ವಿಷಯವನ್ನು ಪತಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದಾಗ ಧರ್ಮಪಾಲನು,
“ನಾಳೆ ಅವರು ಬಂದಾಗ ಕೈತುಂಬ ಚಿನ್ನದ ನಾಣ್ಯಗಳನ್ನು ಅವರ ಜೋಳಿಗೆಗೆ ಹಾಕು.”ಎಂದನು.
ಮರುದಿನ ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡಿದಾಗ ಸನ್ಯಾಸಿಯು ಕೋಪಗೊಂಡು,
“ನಿನಗೆ ಪುತ್ರಭಾಗ್ಯ ಇರದಿರಲಿ!”ಎಂದು ಶಪಿಸಿದನು.
ಭಯಗೊಂಡ ಧರ್ಮಪಾಲನ ಪತ್ನಿ ಕ್ಷಮೆ ಕೇಳಿ ಪರಿಹಾರವನ್ನು ವಿಚಾರಿಸಿದಳು.
ಆಗ ಸನ್ಯಾಸಿಯು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು:
> “ನಿನ್ನ ಪತಿ ಕಪ್ಪು ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿ, ಕಪ್ಪು ಕುದುರೆಯ ಮೇಲೆ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋಗಲಿ. ಕುದುರೆ ಎಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಮುಗ್ಗರಿಸುವುದೋ ಅಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಅಗೆದು ನೋಡಲಿ. ಅಲ್ಲಿ ಸರ್ವಮಂಗಳಾದೇವಿಯ ದೇವಾಲಯವಿದೆ. ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ದೇವಿಯನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದರೆ ಶಾಪವಿಮೋಚನೆಯಾಗಿ ಸಂತಾನಭಾಗ್ಯ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.”
ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅದೃಶ್ಯನಾದನು.
ಸರ್ವಮಂಗಳೆಯ ದರ್ಶನ
ಮರುದಿನ ಧರ್ಮಪಾಲನು ಸನ್ಯಾಸಿಯ ಸೂಚನೆಯಂತೆ ಹೊರಟನು.
ಕುದುರೆ ಒಂದು ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ನಿಂತು ಮುಗ್ಗರಿಸಿತು.
ಅಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಅಗೆದಾಗ ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ದೇಗುಲ ಗೋಚರಿಸಿತು.
ಧರ್ಮಪಾಲನು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಪೂಜಾ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸರ್ವಮಂಗಳಾದೇವಿಗೆ ಷೋಡಶೋಪಚಾರ ಪೂಜೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದನು.
ಅವನ ಭಕ್ತಿಗೆ ಮೆಚ್ಚಿದ ದೇವಿಯು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಳಾಗಿ,
“ನಿನ್ನ ಭಕ್ತಿಗೆ ಸಂತುಷ್ಟಳಾಗಿದ್ದೇನೆ. ನಿನಗೆ ಬೇಕಾದ ವರವನ್ನು ಕೇಳು.”ಎಂದಳು.
ಧರ್ಮಪಾಲನು,
> “ತಾಯಿ, ನನಗೆ ಐಶ್ವರ್ಯದ ಕೊರತೆಯಿಲ್ಲ. ನನಗೆ ಸಂತಾನಭಾಗ್ಯವನ್ನು ಕರುಣಿಸು.”
ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದನು.
