“ಮದುವೆಯಾದ ದಿನದಿಂದ ಇಬ್ಬರು ಒಂದಾಗುವುದಿಲ್ಲ…

ಒಬ್ಬರ ನೋವನ್ನು ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಆರಂಭಿಸಿದ ದಿನದಿಂದ ನಿಜವಾದ ದಾಂಪತ್ಯ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ.”

ದಾಂಪತ್ಯ ಎಂದರೆ ಇತ್ತೀಚಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಫೇಸ್ ಬುಕ್ ನಲ್ಲಿ ನೋಡುವುವುದು ವಾಟ್ಸಾಪ್ ನಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿಸುವುದು, ಇನ್ಸ್ಟಾಗ್ರಾಮ್ ನಲ್ಲಿ ವಿಚ್ಚೆದನ ನೀಡುವುದು ಎಂಬಂಗಾಗಿರುವ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಿಜವಾದ ದಾಂಪತ್ಯ ಎಂದರೇನು? ಅದು ಹೇಗಿರಬೇಕು? ಎಂಬುದರ ಕುರಿತಾದ ವಿಶೇಷವಾದ ಮಾಹಿತಿಗಳು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ದಂಪತಿಗಳ ದಿನದಂದು ಇದೋ ನಿಮಗಾಗಿ

ಆಗಸ್ಟ್‌ 18ರಂದು ಆಚರಿಸಲಾಗುವ National Couples Day ಪ್ರೇಮ, ದಾಂಪತ್ಯ, ಸ್ನೇಹ, ಪರಸ್ಪರ ಗೌರವ ಮತ್ತು ಜೀವನದ ಏರುಪೇರುಗಳಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ನೀಡುವ ಬೆಂಬಲವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ದಿನವಾಗಿದೆ. ಇದು ಅಮೆರಿಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರಚಲಿತಕ್ಕೆ ಬಂದ ಸಂಬಂಧಕೇಂದ್ರಿತ ಆಚರಣೆಯಾಗಿದ್ದು, ಇದರ ನಿಖರ ಸ್ಥಾಪಕ ಅಥವಾ ಅಧಿಕೃತ ಆರಂಭದ ದಾಖಲೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿಲ್ಲ. ಸುಮಾರು 2010ರ ವೇಳೆಗೆ ಆನ್‌ಲೈನ್‌ನಲ್ಲಿ ಇದರ ಆಚರಣೆ ಪ್ರಸಾರವಾಗತೊಡಗಿತು. ಆದರೆ ಈ ದಿನದ ಭಾವನೆ ಮಾತ್ರ ಯಾವುದೇ ದೇಶಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಜಗತ್ತಿನ ಎಲ್ಲೆಡೆ ದಾಂಪತ್ಯವೆಂದರೆ ಕೇವಲ ಇಬ್ಬರು ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಸಂಬಂಧವಲ್ಲ; ಅದು ಎರಡು ಮನಸ್ಸುಗಳು, ಎರಡು ಕುಟುಂಬಗಳು ಮತ್ತು ಎರಡು ಜೀವನಗಳ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿದ ಪಯಣ.

ಪ್ರೀತಿ ಎಂದರೆ ಪ್ರತಿದಿನ ಹೂವು ಕೊಡುವುದಲ್ಲ…

ಮದುವೆಯ ಆರಂಭದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರಿಗಾಗಿ ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ಸಮಯ ಮೀಸಲಿಡುತ್ತಾರೆ. ಸಣ್ಣ ಉಡುಗೊರೆ, ಪ್ರವಾಸ, ಸಿನಿಮಾ, ರೆಸ್ಟೋರೆಂಟ್—ಎಲ್ಲವೂ ವಿಶೇಷವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ವರ್ಷಗಳು ಕಳೆದಂತೆ ಜೀವನದ ಆದ್ಯತೆಗಳು ಬದಲಾಗುತ್ತವೆ. ಮಕ್ಕಳ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ, ಮನೆ ಸಾಲ, ಉದ್ಯೋಗದ ಒತ್ತಡ, ಆರೋಗ್ಯದ ಸಮಸ್ಯೆ, ಹಿರಿಯರ ಜವಾಬ್ದಾರಿ, ಆರ್ಥಿಕ ಸಂಕಷ್ಟ… ಇವೆಲ್ಲದರ ನಡುವೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ “ನಾವು ಇಬ್ಬರೂ ಏಕೆ ಮದುವೆಯಾದೆವು?” ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯೇ ಮರೆತುಹೋಗುತ್ತದೆ. ಅಂತಹ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ದಂಪತಿಗಳ ದಿನ ನಮಗೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ನೆನಪು ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತದೆ— “ನೀನು ಮತ್ತು ನಾನು… ಸಮಸ್ಯೆಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಒಂದಾಗಿ ನಿಲ್ಲಬೇಕಾದವರು; ಒಬ್ಬರ ವಿರುದ್ಧ ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ಅಲ್ಲ.”

ಒಂದು ಹೃದಯಸ್ಪರ್ಶಿ ಕಥೆ

ಒಂದು ಊರಿನಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು 40 ವರ್ಷಗಳಿಂದ ದಾಂಪತ್ಯ ಜೀವನ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದ ಶಂಕರ ಮತ್ತು ಸರೋಜಮ್ಮ ಎಂಬ ದಂಪತಿ ಇದ್ದರು. ಮದುವೆಯಾದಾಗ ಅವರ ಬಳಿ ದೊಡ್ಡ ಆಸ್ತಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಸಣ್ಣ ಮನೆ, ಕಡಿಮೆ ಆದಾಯ, ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳ ಜವಾಬ್ದಾರಿ. ಶಂಕರ ಪ್ರತಿದಿನ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹೊರಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಸರೋಜಮ್ಮ ಮನೆ, ಮಕ್ಕಳು, ಅತ್ತೆ-ಮಾವಂದಿರ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರ ಜೀವನದಲ್ಲೂ ಜಗಳಗಳಿದ್ದವು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಹಣದ ವಿಚಾರಕ್ಕೆ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಮಕ್ಕಳ ವಿಚಾರಕ್ಕೆ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ “ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ನೀನು ಕೇಳುವುದಿಲ್ಲ” ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ. ಆದರೆ ಒಂದು ವಿಷಯ ಮಾತ್ರ ಬದಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ಜಗಳವಾಡಿದರೂ, ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಲಿಲ್ಲ.

ಒಂದು ದಿನ…

ಶಂಕರರಿಗೆ ಹೃದಯ ಸಂಬಂಧಿ ತೊಂದರೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿತು. ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ದಾಖಲಿಸಲಾಯಿತು. ವೈದ್ಯರು ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಅಗತ್ಯವೆಂದು ಹೇಳಿದರು. ಆ ರಾತ್ರಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ ಹಾಸಿಗೆಯ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಸರೋಜಮ್ಮನ ಕೈಯನ್ನು ಶಂಕರ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹಿಡಿದರು. “ಸರೋಜಾ…” “ಏನು?” “ನಾನು ನಿನಗೆ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ ಅಲ್ಲವೇ?” ಸರೋಜಮ್ಮ ನಕ್ಕರು. “ನೀನು ಮಾತ್ರ ಕೊಟ್ಟೆಯಾ? ನಾನೂ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ!” ಇಬ್ಬರೂ ನಕ್ಕರು. ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದ ನಂತರ ಶಂಕರ ಹೇಳಿದರು— “ಆದರೆ ನೀನು ನನ್ನ ಜೊತೆ ಇದ್ದೆ.” ಸರೋಜಮ್ಮನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೀರು ತುಂಬಿತು. “ನೀನು ಕೂಡ ನನ್ನ ಜೊತೆ ಇದ್ದೆ. ಅದಕ್ಕೇ ಇಷ್ಟು ವರ್ಷ ಕಳೆದುಹೋಯಿತು… ನಮಗೆ ಗೊತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ.” ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಶಂಕರ ಅವರ ಕೈಯನ್ನು ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಹಿಡಿದು ಹೇಳಿದರು— “ನಾವು ದೊಡ್ಡ ಮನೆ ಕಟ್ಟಲಿಲ್ಲ. ದೊಡ್ಡ ಕಾರು ಖರೀದಿಸಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ನಾವು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಒಂದು ಜೀವನ ಕಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ.” ಅಷ್ಟೇ. ಸರೋಜಮ್ಮನ ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ಎರಡು ಹನಿ ಕಣ್ಣೀರು ಜಾರಿತು. ಆ ಎರಡು ಹನಿಗಳಲ್ಲಿ ನಲವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ದಾಂಪತ್ಯ ಇತ್ತು.

ನಿಜವಾದ ದಾಂಪತ್ಯ ಎಂದರೇನು?

ದಾಂಪತ್ಯದ ಸೌಂದರ್ಯವು ಫೋಟೋಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುವ ನಗುವಿನಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಅದು…

ಅನಾರೋಗ್ಯ ಬಂದಾಗ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ ಹೊರಗೆ ಕಾಯುವ ಕೈಯಲ್ಲಿ,
ಉದ್ಯೋಗ ಕಳೆದುಕೊಂಡಾಗ “ನಾನು ಇದ್ದೇನೆ” ಎನ್ನುವ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ,
ಮನೆಯ ಆರ್ಥಿಕ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಕಷ್ಟವಾದಾಗ ಖರ್ಚನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವ ಸಹಕಾರದಲ್ಲಿ,
ಮಗುವಿನ ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಫಲಿತಾಂಶಕ್ಕಾಗಿ ಇಬ್ಬರೂ ಆತಂಕದಿಂದ ಕಾಯುವುದರಲ್ಲಿ,
ಪೋಷಕರ ಅನಾರೋಗ್ಯದಲ್ಲಿ ರಾತ್ರಿ ನಿದ್ದೆ ಬಿಟ್ಟು ಸೇವೆ ಮಾಡುವುದರಲ್ಲಿ,
ಒಬ್ಬರು ಸೋತಾಗ ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ಧೈರ್ಯ ತುಂಬುವುದರಲ್ಲಿ,
ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ “ನಾವು” ಎಂಬ ಪದವನ್ನು “ನಾನು”ಗಿಂತ ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ನೋಡುವುದರಲ್ಲಿ ಇದೆ.

ಪ್ರೀತಿ ಮಾತ್ರ ಸಾಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ…

ಒಳ್ಳೆಯ ದಾಂಪತ್ಯಕ್ಕೆ ಪ್ರೀತಿಯ ಜೊತೆಗೆ ಇನ್ನೂ ಕೆಲವು ಸಂಗತಿಗಳು ಬೇಕು. ಗೌರವ, ವಿಶ್ವಾಸ, ತಾಳ್ಮೆ, ಕ್ಷಮೆ, ಸಂವಹನ, ಸಹಕಾರ, ಮತ್ತು ಪರಸ್ಪರ ಮೆಚ್ಚುಗೆಯ ಭಾವನೆ. ಸಂಗಾತಿ ಮಾಡುವ ಸಣ್ಣ ಕೆಲಸಕ್ಕೂ “ಧನ್ಯವಾದ” ಎನ್ನುವುದು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ದೊಡ್ಡ ಉಡುಗೊರೆಯಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ. “ನೀನು ಇಂದು ತುಂಬಾ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದ್ದೀಯ.” “ನಿನ್ನಿಂದ ನನಗೆ ತುಂಬಾ ಸಹಾಯವಾಯಿತು.” “ನೀನು ನನ್ನ ಜೊತೆ ಇದ್ದೀಯಲ್ಲ, ಅದೇ ನನಗೆ ಸಾಕು.” ಇಂತಹ ಸಣ್ಣ ಮಾತುಗಳು ದಾಂಪತ್ಯದ ದೊಡ್ಡ ಬಿರುಕುಗಳನ್ನೂ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಮುಚ್ಚಬಲ್ಲವು.

ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಆಚರಿಸಲು ಒಂದು ದಿನ ಸಾಕೇ?

ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಸಾಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆಗಸ್ಟ್ 18 ಒಂದು ನೆನಪಿನ ದಿನ ಮಾತ್ರ; ದಾಂಪತ್ಯದ ನಿಜವಾದ ಆಚರಣೆ ಉಳಿದ 364 ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆಯಬೇಕು. ಒಟ್ಟಿಗೆ ಊಟ ಮಾಡುವುದು. ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯ ಮಾತನಾಡುವುದು. ಮೊಬೈಲ್‌ಗಳನ್ನು ಬದಿಗಿಡುವುದು. ಹಳೆಯ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವುದು. ಸಂಗಾತಿಯ ಮಾತನ್ನು ಮಧ್ಯೆ ಅಡ್ಡಿಪಡಿಸದೆ ಕೇಳುವುದು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಯಾವುದೇ ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೆ “ನಿನ್ನನ್ನು ನಾನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೇನೆ” ಎನ್ನುವುದು. ಇವೆಲ್ಲವೂ ದಾಂಪತ್ಯದ ಸಣ್ಣ ಹಬ್ಬಗಳೇ.

ಭಾರತೀಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ದಂಪತಿಗಳ ಸಂಬಂಧ

ಭಾರತೀಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ವಿವಾಹವನ್ನು ಕೇವಲ ಸಾಮಾಜಿಕ ಒಪ್ಪಂದವಾಗಿ ನೋಡದೆ ಜೀವನದ ಧಾರ್ಮಿಕ ಮತ್ತು ನೈತಿಕ ಸಹಯಾತ್ರೆಯಾಗಿ ನೋಡುವ ಪರಂಪರೆ ಇದೆ. “ಸಹಧರ್ಮಚಾರಿಣಿ” ಎಂಬ ಪದವೇ ಅದರ ಅರ್ಥವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತದೆ—ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಜೀವನದ ಪಯಣದಲ್ಲಿ ಜೊತೆಯಾಗಿ ನಡೆಯುವವಳು. ರಾಮ–ಸೀತೆಯ ಕಥೆಯಿಂದ ಶಿವ–ಪಾರ್ವತಿಯ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯವರೆಗೆ ಭಾರತೀಯ ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿ ದಂಪತಿಗಳ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಕೇವಲ ಪ್ರೇಮದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದಲ್ಲ, ಪರಸ್ಪರ ಕರ್ತವ್ಯ, ನಿಷ್ಠೆ ಮತ್ತು ಸಹಜೀವನದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದಲೂ ಕಾಣಲಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಇಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಈ ಪರಂಪರೆಯ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಅರ್ಥವೆಂದರೆ—ಸಮಾನ ಗೌರವ ಮತ್ತು ಪರಸ್ಪರ ಸಹಕಾರ.

ಈ ದಂಪತಿಗಳ ದಿನದಂದು ಒಂದು ಮಾತು ಹೇಳಿ…

ನಿಮ್ಮ ಸಂಗಾತಿ ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಮುಖ್ಯ ಎಂಬುದನ್ನು ಹೇಳಲು ದೊಡ್ಡ ಉಡುಗೊರೆ ಬೇಕಿಲ್ಲ. ಇಂದು ಅವರ ಬಳಿ ಕುಳಿತು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ— “ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಾನು ಗೆದ್ದದ್ದಕ್ಕಿಂತ, ಸೋತಾಗ ನನ್ನ ಜೊತೆ ನಿಂತ ನೀನು ನನಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಮುಖ್ಯ.” ಅಥವಾ, “ಜೀವನ ಮತ್ತೆ ಆರಂಭವಾಗಬೇಕಾದರೂ, ನಿನ್ನನ್ನೇ ನನ್ನ ಜೊತೆಗಾರನಾಗಿ/ಗೆಳತಿಯಾಗಿ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.” ಬಹುಶಃ ಆ ಒಂದು ಮಾತು ಅವರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ಉಳಿಯಬಹುದು.

ಕೊನೆಯದಾಗಿ…

ಜೀವನದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ನಾವು ಎಷ್ಟು ಹಣ ಗಳಿಸಿದ್ದೆವು, ಎಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಮನೆ ಕಟ್ಟಿದ್ದೆವು, ಎಷ್ಟು ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೆವು ಎಂಬುದಕ್ಕಿಂತ… “ನನ್ನ ಜೀವನದ ಪಯಣದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಜೊತೆ ಯಾರು ನಡೆದುಕೊಂಡರು?” ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯೇ ಹೆಚ್ಚು ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾಗಬಹುದು. ಯೌವನದಲ್ಲಿ ಕೈ ಹಿಡಿದು ನಡೆಯುವುದು ಪ್ರೀತಿ. ಮಧ್ಯವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವುದು ದಾಂಪತ್ಯ. ಮತ್ತು ವೃದ್ಧಾಪ್ಯದಲ್ಲಿ— “ನೀನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ನಡೆ… ನಾನು ನಿನ್ನ ಜೊತೆಗಿದ್ದೇನೆ” ಎಂದು ಹೇಳುವುದು… ಅದೇ ಬಹುಶಃ ನಿಜವಾದ ಪ್ರೀತಿ.

ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ದಂಪತಿಗಳ ದಿನದ ಶುಭಾಶಯಗಳು.
ಪ್ರತಿಯೊಂದು ದಂಪತಿಯ ಬದುಕಿನಲ್ಲೂ ಪ್ರೀತಿ ಕಡಿಮೆಯಾಗದೆ, ಪರಸ್ಪರ ಗೌರವ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ಕಷ್ಟಗಳು ಬಂದಾಗ ಕೈಗಳು ಇನ್ನಷ್ಟು ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳುವಂತಾಗಲಿ.

“ಜೀವನವೆಂಬ ದೀರ್ಘ ಪಯಣದಲ್ಲಿ
ಗಮ್ಯಸ್ಥಾನಕ್ಕಿಂತ…
ನಮ್ಮ ಜೊತೆ ನಡೆವ ವ್ಯಕ್ತಿಯೇ ಮುಖ್ಯ.” ಅಗುತ್ತಾರೆ ಅಲ್ವೇ?