23 ಆಗಸ್ಟ್ ವಿಶ್ವ ವಡಾ ಪಾವ್ ದಿನ ಎಂದು ನನ್ನ ಹಿತೈಷಿಗಳಾದ ಶ್ರಿಯುತ ಜಯದೇವ್ ಅವರು ಕಳುಹಿಸಿದಾಗ ಅರೇ, ಹೀಗೂ ಒಂದು ದಿನಾಚರಣೆ ಉಂಟೇ? ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿ ಅದರ ಕುರಿತಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಕಲೆ ಹಾಕಿ ಬಿಸಿ ಬಿಸಿಯಾಗಿ ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ತಾ ಇದ್ದೀನಿ. ಈ ಚುಮು ಚುಮು ಮಳೆಯ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿ ಈ ಬಿಸಿ ಬಿಸಿ ವಡಾಪಾವ್ ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ಚಪ್ಪರಿಸಿ ನಿಮ್ಮ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ತಿಳಿಸಿ.
ವಡಾ ಪಾವ್ ಎನ್ನುವುದು ಮೂಲತಃ ಮುಂಬೈ ಗಲ್ಲಿಗಲ್ಲಿಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಅಗ್ಗದ ಮತ್ತು ರುಚಿಕರವಾದ ತಿಂಡಿಯಾಗಿದ್ದು ನಂತರದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಭಾರತಾದ್ಯಂತ ಅದರ ರುಚಿ ಹರಡಿ ಈಗ ಅದು ಇಡೀ ವಿಶ್ವಾದ್ಯಂತ ಲಭಿಸುವಂತಾಗಿದೆ. ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಮಾಡುವ ಬೊಂಬಾಯಿ ಬೊಂಡಾ ಅಥವಾ ಅಲೂಬೊಂಡಾವನ್ನು ಅಲ್ಲಿಯವರಉ ವಡಾ ಎಂದು ಕರೆದರೆ, ಆಯತಾಕಾರದ ಬನ್ ಇಲ್ಲವೇ ಬ್ರೆಡ್ಡನ್ನು ಪಾವ್ ಎಂದು ಅದರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಬಿಸಿ ಬಿಸಿಯಾದ ವಡಾವನ್ನು ಇಟ್ಟು ತಿನ್ನುವ ಮಜಾ ಹೇಳುವುದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಅನುಭವಿಸಿದರೇ ಆನಂದ ಎನಿಸುತ್ತದೆ. ಸರಳವಾಗಿ ಅನಾಯಾಸವಾಗಿ ರಸ್ತೆ ಬದಿಯಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣ ಪೇಪರ್ ಇಲ್ಲವೇ ಪೇಪರ್ ಪ್ಲೇಟಿನಲ್ಲಿ ಮಾರಲಾಗುವ ಈ ವಡಾಪಾವ್ ಎಲ್ಲೆಂದರಲ್ಲಿ ತಿಂದು ಅದೇ ಪೇಪರಿನಲ್ಲಿ ಕೈ ಒರೆಸಿಕೊಂಡು ಜೊತೆಗೆ ಒಂದು ಖಡಕ್ ಚಾಯ್ ಕುಡಿದವೆಂದರೆ ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬುವ ಕಾರಣ ವಡಾ ಪಾವ್ ಅತ್ಯಂತ ಜನಪ್ರಿಯವಾದ ಖ್ಯಾದ್ಯವಾಗಿ ಮುಂಬೈ ನಗರದ ಪ್ರತಿ ಬೀದಿ ಮತ್ತು ಗಲ್ಲಿಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಲೋಕಲ್ ಟ್ರೈನಿನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ನಿಲ್ದಾಣಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಕಂಡುಬರುವ ಮುಂಬೈಕರ್ನ ದೈನಂದಿನ ಜೀವನದ ಅನಿವಾರ್ಯ ಭಾಗವಾಗಿದೆ ಎಂದರೂ ತಪ್ಪಾಗದು.
ಇತ್ತೀಚಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಈ ವಡಾ ಪಾವ್ ವಿಶ್ವಾದ್ಯಂತ ಬಾಂಬೆ ಬರ್ಗರ್ ಎಂದೇ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದ್ದು, ಬಲ್ಲವರ ಪ್ರಕಾರ, ಮದ್ದೂರಿನ ರೈಲ್ವೇ ನಿಲ್ದಾಣದ ಹೋಟೆಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಮದ್ದೂರ್ ವಡೆ ಕಂಡು ಹಿಡಿದಂತೆ, ಈ ವಡಾ ಪಾವ್ 1966 ರಲ್ಲಿ ದಾದರ್ ನಿಲ್ದಾಣದ ಹೊರೆಗೆ ತಳ್ಳುವ ಗಾಡಿಯಲ್ಲಿ ಆಹಾರವನ್ನು ಮಾರುತ್ತಿದ್ದ ಶ್ರೀ ಅಶೋಕ್ ವೈದ್ಯ ಅವರು ಕಂಡು ಹಿಡಿದರು ಎಂದುನಂಬಲಾಗಿದೆ. ಆಗೆಲ್ಲಾ ಆ ತಳ್ಳುಗಾಡಿಗಳಲ್ಲಿ ಚಪಾತಿಯ ಜೊತೆಗೆ ಅಲೂಗೆಡ್ಡೆಯ ಬಗೆ ಬಗೆಯ ಪಲ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾರುತ್ತಿದ್ದವರಿಗೆ, ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆಯೇ ಅದೇ ಅಲೂಗೆಡ್ಡೆ ಪಲ್ಯವನ್ನು ಕಡಲೇಹಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಅದ್ದಿ ಬೋಂಡದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಹದವಾಗಿ ಎಣ್ಣೆಯಲ್ಲಿ ಕರಿದು, ಅದನ್ನು ಪಾವ್ ಮಧ್ಯೆ ಇಟ್ಟು ಕೊಟ್ಟುವ ರೀತಿಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದಾಗ, ಅಲ್ಲಿನ ಜನರು ಸುಲಭವಾಗಿ ಈ ತಿಂಡಿಯನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡ ಪರಿಣಾವಾಗಿ ವಡಾಪಾಪ್ ಕೆಲವೇ ಕೆಲವು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಯಿತು. ಇದೇ ಪ್ರಖ್ಯಾತಿಯನ್ನೇ ಬಳಸಿಕೊಂಡ ಸುಧಾಕರ್ ಮ್ಹಾತ್ರೆ ಎನ್ನುವರು ದಾದರ್ನಲ್ಲಿ ವಡಾಪಾವ್ ಮಾರಾಟ ಮಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು ಎಂದು ಹಳೆಯ ಮುಂಬೈವಾಸಿಗಳು ನೆನಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.
ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಕೇವಲ 10 ಪೈಸೆಗೆ ಮಾರಾಟವಾಗುತ್ತಿದ್ದ ವಡಾಪಾವ್ ಇಂದು ರಸ್ತೆಯ ಬದಿಯಲ್ಲಿ 10-25ರೂಗಳ ಆಸುಪಾಸಿನ ದರದಲ್ಲಿ ಲಭ್ಯವಿದೆ. ಆ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಲೋಕಲ್ ರೈಲುಗಳು ಮಧ್ಯಾಹ್ನ 2 ಗಂಟೆ ಸುಮಾರಿಗೆ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತಿದ್ದ ರೈಲು ರಾತ್ರಿ 8-30ರವರೆಗೆ ಓಡುತ್ತಿದ್ದಂತಹ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸಂಜೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವೇ ಈ ವಡಾಪಾವ್ ಮಾರಾಟ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ, ನಂತರ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ರೈಲುಗಲ ಸಂಖ್ಯೆ ಹೆಚ್ಚಾದಂತೆಲ್ಲಾ, ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಲ್ ರೈಲು ನಿಲ್ದಾಣಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ತಿಂಡಿಯಿಂದ ಹಿಡಿದು ರಾತ್ರಿ ಉಟದ ಸಮಯದ ವರೆಗೂ ಲಭ್ಕ್ಯವಾಗತೊಡಗಿದವು. ದಾದರ್ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಪ್ರದೇಶದ ಗಿರಣಿ ಕಾರ್ಮಿಕರಿಗೆ ತಿನ್ನಲು ತಟ್ಟೆ, ಚಮಚವಿಲ್ಲದೇ, ಅತ್ಯಂತ ಕಡಿಮೆ ಬೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಬಿಸಿ ಬಿಸಿಯಾದ ಮತ್ತು ರುಚಿಯಾದ ಈ ಪದಾರ್ಥ ದೊರೆಕಿದ ಕಾರಣ, ವಡಾಪಾವ್ ಮುಂಬೈನ ಗಿರಣಿ ಕಾರ್ಮಿಕರ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಬೇಗನೆ ಬೇರೂರಿತಲ್ಲದೇ, ಈಗ ಅದು ಮುಂಬೈನ ಕಾರ್ಮಿಕ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಗುರುತಾಗಿ ಹೋಗಿದೆ. ಇಂದು ಮುಂಬೈ ಒಂದರಲ್ಲೇ ದಿನಕ್ಕೆ ಸುಮಾರು 18 ರಿಂದ 20 ಲಕ್ಷ ವಡಾ ಪಾವ್ಗಳನ್ನು ಮಾರಾಟವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಅಂದಾಜಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂದರೆ ವಡಾಪಾವ್ ರುಚಿಗೆ ಹೇಗೆ ಮುಂಬೈ ನಗರಿಗರು ಮಾರು ಹೋಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದು ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ. ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವಡಾಪಾವ್ ಮುಂಬೈವಾಸಿಗಳ ಜೀವನದ ಅವಿಭಾಜ್ಯ ಅಂಗವಾಗಿ ಹೋಗಿದೆ ಎಂದರೂ ತಪ್ಪಾಗದು.
