ಕಥೆ - ಆಶ್ರಿತಾ ಕಿರಣ್‌

ಗೃಹಿಣಿಯ ಕೆಲಸ ಎಂದೂ ಮುಗಿಯುವಂಥದ್ದಲ್ಲ. ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಕಷ್ಟದ ಪರಿಪಾಟಲನ್ನು ಅವಳು ಯಾರಿಗಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ? ತನ್ನ ಸಂಸಾರದ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಹೊತ್ತವಳಿಗೆ ಇತರರ ಮಾತಿಗೆ ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಅಗತ್ಯವಿದೆಯೇ....?

ರಾತ್ರಿಯ ಊಟದ ನಂತರ ಮಿಕ್ಕಿರುವ ಅಡುಗೆ ಕೆಡದಂತೆ ಅದನ್ನು ಒಲೆಯ ಮೇಲಿಟ್ಟು ಕುದಿಸಿ, ಕುದಿಸಲು ಬಾರದೆ ಇರುವುದನ್ನು ಅಡುಗೆಮನೆಯ ಒಂದು ಮೂಲೆಯನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿದ ತಂಗಳ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯಲ್ಲಿಟ್ಟು, ಅಡುಗೆಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅಕ್ಷಯ ಪಾತ್ರೆಯಂತಿರುವ ಸಿಂಕ್‌ ನಲ್ಲಿ ಇರುವ ಪಾತ್ರೆಗಳನ್ನು ತೊಳೆದು, ಅಡುಗೆಮನೆಯ ದಂಡೆಯನ್ನು ಶುಚಿಗೊಳಿಸಿ ಹಸಿ ಕಸ, ಒಣ ಕಸವನ್ನು ಬೇರೆ ಮಾಡಿ ಅದನ್ನು ಮುಂಜಾನೆ ಬರುವ ಕಸ ಒಯ್ಯುವ ಲಾರಿಗೆ ಹಾಕಲು ಸಿದ್ಧ ಮಾಡಿ, ಮನೆಯ ಹಿಂದಿನ ಬಾಗಿಲನ್ನು ಭದ್ರಪಡಿಸಿ, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಲೋಟ ಬಿಸಿ ನೀರನ್ನು ಹಿಡಿದು ಕುಳಿತಳು.

ಗೋಡೆಯ ಮೇಲಿದ್ದ ಗಡಿಯಾರ ನೋಡಿದಳು. ಸಮಯ ಹನ್ನೊಂದು ದಾಟಿದ್ದನ್ನು ನೋಡಿ ಕಣ್ಣುಮುಚ್ಚಿ ದೀರ್ಘ ಉಸಿರನ್ನು ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಹೊರದಬ್ಬಿದಳು. ಮುಂಜಾನೆಯಿಂದ ತನಗಾಗಿ ಏನನ್ನೂ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳದೆ ತನ್ನ ಗಂಡ, ಮಕ್ಕಳು, ಮನೆಗಾಗಿ ದುಡಿದಳು ದಣಿದಿದ್ದಳು. ಆ ದಣಿವಿನಲ್ಲೂ ಒಂದು ರೀತಿಯ ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದವಳ ಮನಸ್ಸು ಅಂದು ಕೊಂಚ ನೊಂದಿತ್ತು.

ಮನೆಗೆ ಬಂದ ಸಂಬಂಧಿಕರು, ``ನೀನು ತುಂಬಾ ಲಕ್ಕಿ ಕಣೇ. ಆರಾಮವಾಗಿ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಬೇಕಾಗಿದ್ದನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಂಡು ನಿನಗೆ ಯಾವಾಗ ಬೇಕೋ ಆಗ ಮನೆಯ ಕೆಲಸ ಮುಗಿಸಿ ಕೂರಬಹುದು. ನಮಗೆ ಆಫೀಸ್‌ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದರೊಳಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಮುಗಿಸಬೇಕು. ಹೊರಗೂ ಕೆಲಸ ಒಳಗೂ ಕೆಲಸ. ನಿನ್ನಷ್ಟು ಸಮಯ ನಮಗೆ ಸಿಕ್ಕಲ್ಲ. ನಮಗೆ ಬೇಕಾದ ಹಾಗೆ ಅಡುಗೆ ತಿಂಡಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಮಯ ನಮಗೆ ಇರಲ್ಲ,'' ಎನ್ನುತ್ತಾ ಕೈ ಕೈ ಹೊಡೆದುಕೊಂಡು ನಕ್ಕವರ ಮುಖಗಳು ನೆನಪಾದವು.

ಅವಳ ಮನದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಮೂಡಿತು. ಕಳೆದ ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ನಾನು ನನ್ನ ಸಂಸಾರಕ್ಕಾಗಿ, ಸಂಸಾರದ ಮಾನಸಿಕ ಮತ್ತು ದೈಹಿಕ ಆರೋಗ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ನನ್ನ ನೆಚ್ಚಿನ ವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮನೆಯನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸಲು ಮುಂದಾಗಿರುವೆ. ಇಷ್ಟು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ದಿನ ನನಗೆ ಇಷ್ಟ ಎಂದು ಯಾವುದನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ ಎನ್ನುವುದು ಅವಳನ್ನು ಬಹಳವಾಗಿ ಕಾಡಿತು.

``ಅಮ್ಮ ಕೋಸುಗಡ್ಡೆ ಪಲ್ಯ ಮಾಡು,'' ಎಂದು ಅಮ್ಮನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಮಾಡಿಸಿಕೊಂಡು ತಿನ್ನುತ್ತಿದ್ದವಳಿಗೆ ಇಂದು ಕೋಸುಗಡ್ಡೆ ಪಲ್ಯದ ರುಚಿಯೇ ಮರೆತುಹೋಗಿದೆ. ಗಂಡನಿಗೆ ಅದನ್ನು ತಿಂದರೆ ಗ್ಯಾಸ್ಟ್ರಿಕ್‌ ಜಾಸ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಕೋಸು ತರುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿರುವುದು ನೆನಪಾಯಿತು. ಖಾರದ ಅಡುಗೆಯನ್ನು ಚಪ್ಪರಿಸಿ ತಿನ್ನುತ್ತಿದ್ದವಳು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಖಾರವಾಗಬಾರದು ಎನ್ನುವ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಅಡುಗೆಗೆ ಖಾರ ಕಡಿಮೆ ಹಾಕುವುದನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿರುವುದನ್ನು ನೆನೆದಳು.

ಸಿಹಿ ಖಾದ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅತ್ತೆ ಮಾವನಿಗೆ ತಿನ್ನುವ ಆಸೆ ಆಗಬಹುದು, ತಿಂದರೆ ಶುಗರ್‌ ಜಾಸ್ತಿ ಆಗಬಹುದು ಎಂದು ಸಿಹಿ ಖ್ಯಾದಗಳನ್ನು ಆದಷ್ಟು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವುದನ್ನು ನೆನೆದಳು. ಮುಂಜಾನೆ ತಡವಾಗಿ ಏಳುತ್ತಿದ್ದವಳು ಬೇಗ ಏಳುವುದನ್ನು, ತಡರಾತ್ರಿ ಮಲಗುವುದನ್ನು, ತನಗೆ ಬೇಕಾದ ಹಾಗೆ ಮಾಡಿಸಿ ತಿನ್ನುವುದನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮರೆತಿದ್ದನ್ನು ನೆನೆದು ಭಾವುಕಳಾದಳು. ತನ್ನ ಬಾಲ್ಯದ ದಿನಗಳನ್ನು ನೆನೆದಳು.

आगे की कहानी पढ़ने के लिए सब्सक्राइब करें

ಡಿಜಿಟಲ್

(1 साल)
USD10
 
ಸಬ್ ಸ್ಕ್ರೈಬ್ ಮಾಡಿ

ಡಿಜಿಟಲ್ + 12 ಪ್ರಿಂಟ್ ಮ್ಯಾಗಜೀನ್

(1 साल)
USD79
 
ಸಬ್ ಸ್ಕ್ರೈಬ್ ಮಾಡಿ
ಬೇರೆ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಓದಲು ಕ್ಲಿಕ್ ಮಾಡಿ....
ಗೃಹಶೋಭಾ ವತಿಯಿಂದ